نگارش و ویرایش و نویسندگی

گفت‌وگو با شورا اسماعیلیان

به دنبال یک تمدن گمشده

ویرایش در دههٔ 1320

گفت‌وگو با اسکات ای. سندج

فرانتس کافکا می‌گفت بیماری باعث نوشتنش می‌شود، اما توجهی بی‌پایان به سلامتی هم داشت

هنر بوکر در خلق تنش و مجادله باعث شده که، بعد از پنجاه سال، همچنان نیرویی انگیزه‌بخش در صنعت نشر باشد

نتیجۀ تمجید بی‌حدوحصر ویرجینیا وولف انبوهی از رمان‌های بد بوده است

عاشقان علم از نگاه مردمان عصر رنسانس چنین بودند: زودرنج، دمدمی‌مزاج، مجنون و افسرده

اولین تجربۀ عشق به اثری ادبی مانند اولین عشقی است که در جوانی تجربه می‌کنید، سوزان اما ناکافی

ایشی‌گورو از آن نویسنده‌هایی است که نمی‌تواند ملال‌آور بنویسد

نویسندۀ برندۀ جایزۀ نوبل از زندگی بعد از مرگ و رمان جدیدش صحبت می‌کند که دربارۀ هوش مصنوعی است

کافکا در داستان‌های خفقان‌آور و تنگناهراسانه‌اش راهنمایی برای زندگی در عصر همه‌گیری به دست می‌دهد

خیلی‌ها دارند پی می‌برند که شغلشان ممکن است به‌زودی از بین برود

قصه می‌خوانیم و قصه می‌نویسیم، چون قصه سؤالات دشوار را پیش می‌کشد، متهور و بی‌باکمان می‌کند و به امر ناشناخته سوقمان می‌دهد

این روزها همه می‌خواهند از تجربۀ زیسته‌شان حرف بزنند، اما این مفهوم تیغی دولبه است

وقتی امروز یک پدیدۀ فرهنگی را نادیده می‌گیرید، ممکن است در سال‌های آینده کاملاً پرت به نظر بیایید

آن کوه تلنبارشده‌ای که باید مرتبش کنیم سیاست‌های اجتماعی است، نه لباس‌های توی کمد

چرا بچه‌های ژاپنی مدرسه‌شان را جارو می‌کشند؟ یا بعد از تماشای مسابقۀ فوتبال ورزشگاه را تمیز می‌کنند؟