نمی‌توانم، وجود ندارد | طاقچه
infinite

ویژه مشترکین بی‌نهایت

نمی‌توانم، وجود ندارد

گفت‌وگوی بهرام دبیری و لوریس چکنواریان (تابستان ۹۳)

مجلۀ آزما

۱۱ دقیقه مطالعه

sharebookmark

آتلیه‌ی بهرام دبیری همیشه محلی برای دیدار با دبیری، دیدن کارهایش و بحث و گفتگو درباره‌ی مسایل مختلف هنری، از شعر تا نقاشی و هر موضوعی که می‌تواند بهانه‌ای باشد برای گفتگوی اهل هنر و اندیشه.

در این دیدارها در سال ۱۳۹۳ فرصتی پیش ‌آمد برای گفتگوی دبیری با یکی از اهل فرهنگ و هنر، که به لطف و دوستی بهرام نسبت به آزما صورت گرفت در این گفتگوها او پرسشگر بود و با عزیزانی چون محمدعلی سپانلو، خسرو سینایی، لوریس چکناواریان گفتگو کرده است. این گفتگوها در چند شماره‌ی مجله آزما در سال ۱۳۹۳ چاپ شده اما بازخوانی بخش‌هایی از آن‌ها در هر فرصتی غنیمت است و این‌ها نمونه‌هایی از آن گفتگوهاست.

گفت‌وگوی بهرام دبیری و لوریس چکنواریان در تابستان انجام شد. بخشی در دفتر آزما و بخش دیگرش در آتلیه بهرام دبیری. گفت‌وگو از اپرای رستم و سهراب شروع شد و این‌که آقای چکنواریان با آن‌که با موسیقی غربی و کلاسیک سر و کار دارد اما در کارهایش از عناصر موسیقی و فرهنگ ایرانی استفاده می‌کند.

عکس دو مرد

چکنواریان: هر کسی در کشوری که زندگی می‌کند تحت تأثیر مردم و خاک آن کشور قرار می‌گیرد. ناسیونالیسم خودبرتربینانه چیز خطرناکی است. در هنر ناسیونالیسم وجود ندارد. من همیشه گفته‌ام از مردم می‌گیرم و به مردم پس می‌دهم. هیچ هنرمندی از خودش چیزی ندارد یا از مردم باید چیزی را بگیرد و از خداوند خودش به تنهایی چیزی ندارد پس بستگی به این دارد که در چه محیطی زندگی می‌کند و چه تأثیری از محیط می‌گیرد. خب من بچه که بودم، شیر خدا را از رادیو می‌شنیدم و عاشق کارهایش بودم و به خاطر شیرخدا هم به طرف زورخانه کشیده شدم و در زورخانه با شاهنامه و رستم و سهراب آشنا شدم. آن موقع در خیابان سعدی- منوچهری موقع محرم با همین دسته‌های عزاداری من خیلی تحت تأثیر …

این نوشته‌ را پسندیدی؟

۲like
like

اطلاعات چاپ

این نوشته در شمارهٔ ۱۹۶ مجلهٔ آزما (پاییز ۱۴۰۴) منتشر شده است.