کتاب افسانه های کهن؛ جلد دوم

کتاب افسانه های کهن؛ جلد دوم اثر ناهید عبقری، روایتی از داستان‌های مثنوی معنوی مولانا است که در چهار جلد منتشر شده است. این کتاب حکایاتی را که مولانا به نظم درآورده بود، در قالب نثر و داستان بازنویسی کرده است.

درباره کتاب افسانه های کهن؛ جلد دوم

مثنوی معنوی اثر ارزشمند مولوی، مولانا جلال‌الدین محمد بلخی شاعر و عارف و یکی از نخبگان نامی قرن هفتم هجری است. کتابی که بنا به گفته نشریه گاردین در در فهرست ۱۰۰ کتاب برتر تاریخ بشری قرار دارد و یکی از مهم‌ترین منابع عرفانی و ادبی ایران زمین به حساب می‌آید.

در مثنوی قوی‌ترین اندیشه‌های عرفانی را در قالب شعر می‌خوانیم. مولانا برای آنکه جان کلام را به مخاطبانش منتقل کند، از تمثیل‌ها و حکایت‌های بسیاری بهره جسته است. حکایات و افسانه‌هایی که گاه آن‌ها را از قرآن وام گرفته است و گاه از ذهن خودش به وجود آورده است. مثنوی معنوی مولانا شش دفتر و بیست و شش هزار بیت دارد. دفتر هفتم نیز با وفات مولانا هرگز به رشته تحریر درنیامد. اگر قرار باشد مثنوی را به بخش‌هایی تقسیم کنیم میتوانیم آن را سه قسمت کنیم: بخش عام که روی سخن شاعر با همه مردم است و هرکس به قدر دریافت خود از آن بهره می‌برد. بیشتر نصایح و پندهای مثنوی در این بخش قرار دارند.

بخش خاص که روی سخن مولانا با یارانش بوده است و بخش سوم مطالب مثنوی، آن‌دسته از سخنان بسیار خاص او را دربر می‌گیرد که فهمیدنش تخصص عرفانی می‌خواهد. ابیاتی که مبهم و پیچیده است و متشابهات قرآنی را به یاد می‌آورد و نیاز به تاویل دارد.

ناهید عبقری در کتاب افسانه‌ های کهن؛ جلد دوم، داستان‌های مثنوی را به نثر درآورده است و روایت و شرحی بر آن‌ها نوشته است.

کتاب افسانه های کهن؛ جلد دوم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن کتاب افسانه های کهن؛ جلد دوم را به تمام دوست‌داران آثار مولانا و علاقه‌مندان به ادبیات عرفانی پیشنهاد می‌کنیم. اگر جلد اول این مجموعه را خواندید، حالا نوبت این اثر است.

درباره مولانا

مولانا جلال الدین محمد بلخی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ، یکی از شهرهای کهن افغانستان امروزی دیده به جهان گشود. اما چندسال بعد، پیش از حمله مغولان همراه با خانواده به قونیه مهاجرت کرد. دلیل مهاجرت آن‌ها مشکلی بود که پدرش بهاولد با دستگاه حکومتی داشت. او در آنجا بزرگ شد و مجالس وعض ترتیب می‌داد. شیخ شهر شده بود و از همین رو نمی‌توانست به شیوه عرفا به سفر برود. در عوض شمس به سراغش آمد. شمس و مولانا مدتی در مصاحبت یکدیگر روزگار گذرانیدند و در همان دوران عمیق‌ترین تحولات روحی در جلال‌الدین اتفاق افتاد و او را به چیزی تبدل کرد که امروز می‌شناسیم.

مولانا به جز مثنوی معنوی آثار دیگری هم دارد. فیه ما فیه که مجموعه‌ای از نوشته‌های او و شامل پاسخ‌های او به پرسش‌های گوناگون اخلاقی، عرفانی، شرح و تفسیر آیات و احادیث و ... است. مکتوبات مولانا که نامه‌های او برای امور روزانه و جاری زندگی مریدان و آشنایان نوشت شده است. مجالس سبعه که خطابه‌ها و موعظه‌های مولانا است و دیوان اشعارش که شامل شورانگیزترین غزلیات او است.

مولوی در سال ۶۷۲، پس از مدتی رنج بیماری و به دنبال تبی سوزان در قونیه درگذشت و مزارش میعادگاه اهل عرفان است.