کتاب داستان هایی درباره بچه ها و معماری

کتاب داستان هایی درباره بچه ها و معماری اثری از فرانک ویوا و اندرئا بیتی است که با ترجمه پویان روحی و مهرناز زرین می‌خوانید. این اثر داستان‌های کوتاهی دارد و کودکان را با معماری و کارهایی که معماران انجام می‌دهند، آشنا می‌کند.  

درباره کتاب داستان هایی درباره بچه ها و معماری

فرانک ویوا و اندرئا بیتی در کتاب داستان‌ هایی درباره بچه ها و معماری، دو داستان کوتاه با روایتی ساده را نوشته‌اند. داستان‌هایی که کودکان را با معماری آشنا می‌کند و به آن‌ها بینشی از شغل معماری می‌دهد. 

کودکان با خواندن این کتاب به شکل غیر مستقیم با تفکر انتقادی آشنا می‌شوند. درمی‌یابند که تخیل، اندیشه و ساختن، در هیچ محدوده‌ای نمی‌گنجد. آن‌ها با تجربیات مشترک کودکان دیگر آشنا می‌شوند. تجربیاتی که نشان می‌دهد بچه‌ها به عشق ساختن، از هر ابزاری استفاده می‌کنند. لگو، خمیربازی، شن،  ماکارونی یا هر چیز دیگری، صرفا برای آن‌ها حکم ابزاری را دارد که رویایشان را تجسم ببخشد. 

علاوه بر این، والدین هم با خواندن کتاب داستان هایی درباره بچه ها و معماری درمی‌یابند که نمی‌توان کودکان را محدود کرد و در نهایت خلاقیت کودکان راه خودش را پیدا می‌کند.

کتاب داستان هایی درباره بچه ها و معماری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

خواندن کتاب داستان هایی درباره بچه ها و معماری را به تمام کودکانی که به معماری علاقه دارند یا دوست دارند درباره آن بدانند، پیشنهاد می‌کنیم. این کتاب همچنین می‌تواند کودکان را با این شغل و حرفه آشنا کند.

بخشی از کتاب داستان هایی درباره بچه ها و معماری

نمیدانیم که تا امروز کودکِ خود را به موزه برده‌اید یا نه. این یکی از اتفاق‌هایی است که در کتاب می‌افتد و البته یکی از کارهایی است که در بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکایی، جزئی از برنامه‌ی هفتگی یا ماهیانه‌ی بسیاری از خانواده‌هاست. بارها اتفاق افتاده که در موزه‌های هنر نیویورک، واشنگتن و ... پدر یا مادری را دیده‌ایم که با کودک خردسالِ خود در برابر یک تابلوی نقاشی یا یک مجسمه ایستاده‌اند و درباره‌ی آن حرف می‌زنند. این اتفاقِ تحسین‌برانگیز، بی‌تردید نقش پررنگی در تربیت این کودکان دارد. کودکی که از شش ـ هفت سالگی با آثار هنری آشنا می‌شود و از او خواسته می‌شود درباره‌ی آن‌ها فکر کند و دیدگاهش را بیان کند، طبیعتاً آینده‌ی متفاوتی از کودکی که چنین تجربه‌ای ندارد، خواهد داشت. امیدواریم این عادت خوب، وارد برنامه‌های خانواده‌های ایرانی هم بشود و شما هم در اولین فرصت، با فرزندتان به یک موزه بروید. اطمینان داریم که این تجربه، برای فرزندتان و همین‌طور برای شما، تجربه‌ خوشایند و آموزنده‌ای خواهد بود. آرزو می‌کنیم فرزندانِ شما، نسل‌های آینده‌ این سرزمین، انسان‌هایی روشن، فرهیخته، صبور، و با پشتکار باشند.

کتابی که آن را در دست داری، درباره‌ی معماری است. شاید تا امروز ساختمان‌های زیادی را دیده باشی که برایت جالب بوده‌اند. حتماً وقتی در خانه بازی کرده‌ای، برای خودت یک خانه یا قصرِ کوچک ساخته‌ای. یکی از کارهایی که یک معمار می‌کند، همین است؛ معمار یک خانه یا یک ساختمانِ دیگر را روی کاغذ، و یا با کمک کامپیوتر می‌کشد. به این کار، طراحی می‌گویند. این اولین قدم برای ساخته شدنِ یک ساختمان است. وقتی می‌خواهیم چیزی بسازیم، باید قبل از شروع به ساختن، خوب فکر کنیم. باید بدانیم چیزی که می‌خواهیم بسازیم، چه شکلی دارد، چه رنگی دارد، قرار است از چه چیزهایی ساخته شود، و چه اندازه‌ای داشته باشد. یک معمار باید به تمام این‌ها و چیزهای زیادِ دیگری فکر کند. البته ساختمان‌ها تنها چیزهایی نیستند که معمارها طراحی می‌کنند. فکر می‌کنی معمارها چه چیزهای دیگری طراحی می‌کنند؟

این کتاب دو بخش دارد. یک قصه‌ی کوتاه درباره‌ی یک پسرِ کوچک به اسم فرانک، و یک قصه‌ی کوتاهِ دیگر درباره‌ی پسر کوچکِ دیگری به نام ایگی پِک. اما اجازه بده ما بیشتر از این حرف نزنیم و بگذاریم خودت کتاب را بخوانی. دوست داریم بعد از خواندنِ این کتاب، تمام چیزهای جالب و عجیبی را که دوست داری بسازی، روی کاغذ بکشی. خیلی خوشحال می‌شویم که طرحهایت را برای ما بفرستی تا ما هم بتوانیم آن‌ها را ببینیم...

میدانی، خیلی از بچه‌ها وقتی بزرگ می‌شوند، یادشان می‌رود که آن‌ها هم یک روز کوچک بوده‌اند. امیدواریم وقتی بزرگ شدی، هیچوقت یادت نرود که تو هم مثل فرانک و ایگی پِک، یک روز کوچک بودی...