کتاب زخم و نمک

زخم و نمک دفتر شعری از نویسنده، روزنامه‌نگار و شاعر و منتقد ایرانی، سید عبدالجواد موسوی است که در انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده است

 درباره کتاب زخم و نمک

مجموعه زخم و نمک گزیده اشعار شاعر خوش قریحه و طنز‌پرداز ایرانی، سید عبدالجواد موسوی در قالب غزل، نو و ترانه و... است.

تقدیر سنگ؛ خون یخ‌زده؛ سنگ و سبو؛ خشت نخست؛ فعل وارونه؛ نیت‌انگاری دینی؛ فراسوی نیک و بد؛ اگه عاشقانه نباشن؛ فصل وصل؛ زمزمه‌های یک دیوانه؛ صراط مستقیم؛ روزپری؛ و پهلوان قصه ما برخی از اشعاغر این مجموعه‌اند.

موسوی در اشعارش  از درد و دریغ می‌گوید اما نه با زبانی تلخ، او از شکست حرف می‌‌زند اما ناامیدی در کارش نیست و حتی شکست را به منزله دریچه‌ای به سو امید توصیف می‌کند.

 این مجموعه پنج فصل به نام‌های کبود روبه مرگ، زیر تیغ تقدیر، خاموشی، از درون چاه و صراط مستقیم دارد. موسوی اشعار «فصل وصل» را به جلال آل احمد «بخت پای لنگ» را به یوسف علی میر شکاک،«چرخ و فلک» را به حمید عجمی،  زیر تیغ را به فرهاد مهراد، زمزمه های یک یوانه را به زنده‌یاد منوچهر احترامی، امن عیش را به نیچه، هولدرین و هیدگر، بهای بهشت را به سیدعلی میرفتاح، جان سخت را به مرتضی سرهنگی و هدایت‌الله بهبودی، بخت پای لنگ را به یوسفعلی میرشکاک و چرخ و فلک را به حمید عجمی تقدیم کرده است.

موسوی در این مجموعه شعرهایی را هم برای حضرت فاطمه زهرا (س)، حضرت مهدی (عج)، امام حسن مجتبی ( ع)، حضرت زینب کبری (س) و حضرت ابوالفضل (ع) سروده است.

دکتر رضا داوری‌اردکانی، علی معلم دامغانی و یوسفعلی میرشکاک برای این اثر مقدمه نوشته‌اند.

 خواندن کتاب زخم و نمک را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 اگر به شعر معاصر فارسی علاقه دارید. از خواندن اشعار زیبای زخم نمک لذت خواهید برد.

شعری از کتاب زخم و نمک

 وهم یا خیال؟

فارغ از هر آن چه هست و نیست

دل به دست یار و سر به کار

روزگارمان هماره خوش

هر چاهار فصلمان بهار

وهم یا خیال؟! هر چه بود

صاف و صادقانه زیستیم

زیر سقفی از امید و شوق

گرم و عاشقانه زیستیم

ناگهان زمان شکسته شد

هر چه آرزو گذشت و رفت

ِ باغ عاشقی به خون نشست

ِ فصل رنگ و بو گذشت و رفت

در کتاب ما نمانده هیچ

ِ برگی از حکایت بهار

پیش رو: امید باژگون

ِ پشت سر: دروغ جان شکار

در زمین چه مانده: هیچ و پوچ

دشت ها فریب و خالی اند

سایه های روی دشت ها

ابرهای خشک سالی اند

چشم خسته را به انتظار

رو به آسمان گره زدیم

خشک شد نگاهمان ولی-