کتاب نامه هایی به دخترم آمادای

کتاب نامه هایی به دخترم آمادای نوشته فاطمه قمی است. این اثر مجموعه نامه‌هایی است که یک مادر به دخترش که هنوز متولد نشده است، نوشته است و در آن‌ها از مسائل و مفاهیم مختلف زندگی صحبت کرده است.

درباره کتاب نامه هایی به دخترم آمادای

 کتاب نامه هایی به دخترم آمادای مجموعه نامه‌های فاطمه قمی به دخترش است. دختری که هرچند هنوز پا به جهان نگذاشته است اما قرار است روزی به دنیا قدم بگذارد و تجربیات مختلفی را به دست بیاورد. تجربیاتی منحصر به فرد که باید برای آن‌ها آماده باشد و این کاری است که مادر در این نامه‌ها انجام می‌دهد.

فاطمه قمی در ابتدای این کتاب اینطور نوشته است: «آمادای ...

دختر نادیده آشنایم

میدانم روزی از بطن وجود من به جهان خواهی آمد.

در آن هنگام تمام سلول های من در ضربان قلب تو جاری خواهد بود

و پس آن تمام من نام خواهی گرفت ...

ازآن روز به بعد هرچه توانستی بکوش

و بر ایمانت نسبت به خداوند بیفزا...» 

این اثر از موضوعات و مفاهیم مختلفی صحبت می‌کند. از نوروز و حال و هوای اسفند و آمادگی برای سال نو آغاز می‌شود. از عشق و دوست داشتن می‌گوید و از سکوت و مهاجرت کردن. از روزهایی حرف می‌زند که مادربزرگ‌ها زنده هستند و روزهایی که خاطراتشان کمرنگ می‌شود. از کرونا صحبت می‌کند که ناگهان جهان را در بر گرفت و زندگی همه را زیر و رو کرد...

کتاب نامه هایی به دخترم آمادای را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب نامه هایی به دخترم آمادای کتابی جذاب برای تمام علاقه‌مندان به مطالعه داستان‌های ایرانی است. تمام مادران نیز از خواندن این اثر لذت می‌برند. 

بخشی از کتاب نامه هایی به دخترم آمادای

دخترکم

شاید تیتر این نامه کمی تو را دچار ابهام کند و یا شاید حتی زودتر از خواندن اولین عنوان از نامه‌هایم چشمت به تیتر نامه چهارم بیفتد و تو را دچار خنده زودرس کند...

پس خوش تر بادا... آرزوی من لبخند توست پس بخند تا خوشی‌های من فزونی یابد.

واقعیت در این نامه می‌خواهم از نعمات این حیوان سربه زیر و دچار سرخوردگی مزمن در جامعه با تو سخن بگویم او را «خر» نیز می‌نامند.

نام این حیوان زبان بسته الاغ است که غالبا در فرهنگ ما به عنوان واژه‌ای زائد یا همان در اصطلاح فحش برای به کاربردن به اشخاصی به کار می‌رود که از عقل و شعور صحیح بی بهره‌اند. و عجیب است که این حیوان مظلوم هیچ گاه در اثر این توهین‌ها زبان نگشود و از حقش دفاع نکرد و بیان ننمود که ای فرزند آدم جهل درونی خویش را هم پای زحمت و سربه زیری من ندان و اگر دلخوری و می‌خواهی دشمنت را موردعنایت خشمت قرار دهی در یک کلام فحشی از جنس شیشه خرده‌های شخصیت خودت نثارش کن نه نام «خر» 

این حیوان سربه زیر همواره در اثر ظلم غالب حقش روا داشته شده قرار گرفته است مانند هجوم هجو، اغراق و استعاره و... که هر ترفند بار سنگینی بر کمر بی دفاع خر نجیب روانه کرده است. حیوانی که یک قرن مرد و سپس با پیامبر خدا عزیر زنده گشت و آیت ایمان شد.

حیوانی که بارهای سنگین بر دوش می کشد و با اندک آب و غذایی باز هم شاکر است.

حیوانی که فر یاد نمی‌کند و خشم خود را بر مظلوم روا نمی‌دارد.

حیوانی که صخره‌های بلند را طی می کند و اهل سستی نیست تا به محل تحویل بارش برسد.

حیوانی که مال رو هست و با پای خالی جاده می‌سازد.

حیوانی که با نام بی آداب دررفته‌اش بسیار آداب دان است.

الاغ فحش نیست!