کتاب توسعه صنعت گردشگری در شرق کشور

کتاب توسعه صنعت گردشگری در شرق کشور نوشته مجتبی نیک رهی و مهتاب غفوری است. این کتاب به صنعت گردشگری در ایران می‌پردازد و آن را در شرق ایران بررسی می‌کند.

درباره کتاب توسعه صنعت گردشگری در شرق کشور

توسعه گردشگری تابعی از تقاضا براي آن است زيرا افزايش يا كاهش سهم يک كشور از درآمدهای گردشگری، به عوامل و متغيرهايی بستگي دارد كه با توجه به آمار و اطلاعات موجود هر کشوری مي‌تواند متفاوت باشد. ايران با توجه به امتيازات فراوانی كه از نظر تنوع آب و هوايی، جاذبه‌های طبيعی، تاريخ و تمدن كهن، آثار باستانی و مذهبی، معماری و صنايع دستی، دارد، از قابليت‌هاي فراوانی برای تبديل شدن به قطب گردشگری منطقه‌ای و حتی بین‌المللی برخوردار است.

گردشگری در حال حاضر بعنوان پديده‌ای تلقی می‌شود كه با زنـدگی روزمره مـردم ارتباط پیدا کرده و بـه همين دليل هر روزه بر میزان تقاضا و همچنین تنوع آن افزوده می‌شود. بنابراين، برای اسـتفاده از ايـن شـرايط و جلـب گردشگران بايست از وسايل مختلف و از جمله آگاهی رسانی از طریق کتاب توسعه صنعت گردشگری در شرق کشور استفاده برد.

خواندن کتاب توسعه صنعت گردشگری در شرق کشور را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام فعالان و علاقه‌مندان به فعالیت در زمینه گردشگری پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب توسعه صنعت گردشگری در شرق کشور

 امروزه ژئوتوریسم به عنوان یک صنعت فعال در بسیاری از کشورهای پیشرفته از جمله آمریکا می باشد؛ که سهم مهمی در تولید ناخالص ملی آن کشورها بازی می کند. تا به امروز این صنعت در کشور ما متاسفانه چندان مورد توجه قرار نگرفته است.گسترش این صنعت می تواند نقش بارزی در توسعه پایدار هر منطقه ای ایفا نماید.

در اینجا، جایگاه این صنعت در محور شرق کشور در محدوده استان‌های خراسان رضوی، شمالی و جنوبی و همچنین استان سیستان و بلوچستان مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا جاذبه های زمین شناسی و معدنی استان های مذکور از جمله آبشار ارتکند و اخلمد، غار مغان، کویر لوت، بازالت گورید سربیشه، چشمه های آب گرو و ترش معدنی، معدن فیروزه نیشابور، ارتفاعات بینالود، دریاچه بزنگان، گل افشان چابهار، آتشفشان تفتان و بزمان، منطقه حفاظت شده هامون و ... معرفی گردیده‌اند. با توجه به اینکه وجود یک سیستم حمل و نقل مناسب لازمه توسعه ژئوتوریسم در منطقه می‌باشد؛ لذا با توجه به گستردگی این جاذبه‌ها در محور شرق و عدم پاسخگویی سیستم‌های حمل و نقل جاده‌ای و ریلی به دلایل مختلف، ایجاد و توسعه سیستم ریلی می تواند در جهت گسترش صنعت ژئوتوریسم در چنین مناطقی موثر واقع گردد.

توسعه پایدار هر کشور بر سه اصل پایداری بوم شناسی، پایداری اجتماعی- فرهنگی و پایداری اقتصادی است. پایداری بوم شناسی تضمین کننده سازگاری توسعه و حفظ فرآیندهای اساسی زیست محیطی و تنوع گونه های زیستی است. پایداری اجتماعی فرهنگی پیوند دهنده توسعه و فرهنگ و ارزش های مردمی که متاثر از آن هستند و هویت جامعه را حفظ می‌کند و پایداری اقتصادی تضمین می‌کند که توسعه، واجد کارآیی اقتصادی بوده و منابع آن گونه مدیریت می‌شوند که بتوانند تامین کننده نسل‌های آینده باشند.

صنعت گردشگری یا توریسم از عوامل اصلی توسعه پایدار در سطوح اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی است. ژئوتوریسم به عنوان گونه شاخصی از این صنعت زیر مجموعه توسعه پایدار بوده و هدف آن حفظ منابع طبیعی گردشگری است. یعنی هدایت گردشگران به نحوی که محل مورد بازدید برای نسل های آینده هم به همان شکل باقی مانده و قابل استفاده باشد. ژئوتوریسم نوعی توریسم فرهنگی- زیست محیطی است که می‌تواند در مناطقی که دارای یادمان ها و آثار خاص زمین شناسی است، با ایجاد رابطه‌ای پویا و خلاق بین طبیعت و فرهنگ با گردشگران، جریان‌های جدیدی برای آینده توریسم جهانی در گستره جهانی شدن و صلح و توسعه پایدار فراهم نماید.

همچنین این امکان را برای محققان و دست اندرکاران به وجود آورده است تا بتوانند کیفیت محیط و بازدید از آن را ارتقاء دهند، به طوری که دخالت انسان در زمین منجر به نشان دادن برجستگی ویژه و تازه‌ای از طبیعت گردد‌. طراحان برنامه های فوق، در نظر می‌گیرند که مردم واقعا چه می‌خواهند و زمینه‌های کسب درآمدهای محلی چه می‌تواند باشد. سپس قوانین مربوط به هر محل نوشته و اجرا می‌گردد.