کتاب داستانه یل کوردی رازان

کتاب داستانه یل کوردی رازان اثری از حسین شکربیگی است. این کتاب اولین مجموعه داستان کردی ایلام است. 

کتاب داستانه یل کوردی رازان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

اگر به ادبیات کردی علاقه دارید و به زبان کردی مسلط هستید، کتاب داستانه یل کوردی رازان را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب داستانه یل کوردی رازان

فڕین

حسه‌ێن کەرەمی

به‌عد سێ ساڵ بۊ ک ددیمێ، نیەزانم چۊ بۊ ک دیەمەو، منیش دە وەختێ دە دانشگای ئێرە قەبوول بۊم دی کار ئەو کەس نێاشتم، نە هە ئەۊ، کارەو هۊچ کەس ترەکیش نێاشتم، وەرد وڵاتمان قەت ئرتبات کردۊم.

فێر جی خەو دکرد، بردمەێ خابگاگەێ خوەمان و دو نەفەری شەو دە مل تەختەێ خوەم خەفتیم. دەنگێ دێ نیەرات، حاڵێ خاس نەۊ. دە ئەو موسا ک هەمیشە دە قەشمەری کردن بۊ و شروو دکرد وە قۊڕاتی کردن دی خەوەرێ نەۊ.

ڕووژ بەعد بێخێیاڵ کڵاسەیلەم بۊم و دراوردمەێ دەر خڕێ وەرد یەک بخوەیم و جی‌یەیل دیاری ئسفەهان نیشانێ بێەم. پەڵم یە گرتۊگەێ ک علەن‌وبلەن بایەد بەریتەمە باخ پەرەندگان، نیەزانم کی دە لای نەقڵ ئێ چێشتەیلە کردۊ.

م خوەم دە ئێ ساڵەیلە ک دێرە دیاشتم دەرس دخوەنسم هالی یەێ دەف هەم وە ئوورە نەچگۊم. باخ پەرەندگان دە خابگای ئیمە فرە دۊر بۊ، وەڵێ وتم وە ئحترام مێمان یەمە ک ئێقە دڵێ قرچێ بوەمەێ ئوورە.

کەفتیمە ڕێ، دە ڕێ ک دیاشتیم دچگیم وەرمان بۊدە "سفە". تا چەم مووسا خواردە ئێچنە کۊەێ شروو کردە سوئاڵ کردن دەبارێ، وت یە سفەس؟ وێ وتم ئڕاچە خوازی بزانی؟ ئڕام جاڵب بۊ ئڕا چە دخواس بزانێ! وتم سفە تەنیا کۊێ ئێرەسە ک مەردم ئڕا تەفریح دیانە پاێ، فەقەت یەێ لای بۊەسە جی ئەرتش و نیروەیل ئەمنیەتی، چاو کەفتگە دە ئوورە چێشتێ دینەسەو. شاێەد حەێوانێ بوو. وەڵێ مەردم خوەمانی ئەسڵ باوڕ نیەکەن...

وەختێ رەسیمنە باخ پەرەندگان دەس کردە گیفان و پەڕ دریژ قرمزێ دراوردە دەر... پەڕەێ دەسێ دی فرە ڕەنگین بۊ. وتم مووسا یە چەس؟! دە نام خوەێ بۊ. . وت بزان ئێ پەڕە هن کامان دە ئەێ پەرەندەیلەس؟

دەلای هەر قەفەسێگ ڕەدەو دبۊمن، پەڕە دە گیفان ددراورد و وەرد وان دپیەکێ دکرد... پەڕە فرە گەپ بۊ. وتمێ ئەگەر ئێ پڕە هن هەرچگ بوو ئحتماڵەن بایەد چنە فیلێ گەپو. 

***

«سێوڵت ها گرەو»

موحه‌ممه‌د ئه‌مین مه‌نسووری

وه‌رد میلاد و ڕزا تا ئێواره ده نام گوڵه‌مه‌ێ زه‌ێنگان ته‌ڕ فیسِ خوه‌مان کردیم و سه‌ر چراخ خواسیم بێامه ڕێ. میلاد وت ت ئۊشی نه‌چیمن وه‌ره‌و خوار. ڕزا چمان ده خودا ئڕاێ داکه‌فت. هه مِ دڵم نه‌ۊ. ئه‌ر بووِتام نه‌چیم، هه‌م دکردنه‌ێ فیک‌وفاک‌ و دوتن تو بشێونه‌ی و هه‌م نه هاوردی و کردیه‌ێ کووفتمان. هه وتم: «شه‌و گرێگه‌مان ها» وتن: «نه کوره، چیم تا ئێ خواره، خڕێ خوه‌یم و دیایموه». وه ده‌م و ده‌مته‌قه‌و هه نیه‌زانم که‌ێ تا هێاێ‌هێو چگیم. هێاێ‌هێو دیوار هشکه‌چنێ بۊ و ئاورێگ و دانێ سخان هه‌م ده‌ێ نه‌ۊ. هه ساله‌ئابادیێ ده خوه‌مان سێ شه‌و بانه‌ڵبان دۊگه خاو یه‌ێ له‌چگ ‌وه سه‌رێ دامان‌سه‌ونزێ ده ئوولاێ زه‌ێنگان ئۊشێ: «م هامه ئێره، بێاو دیارم». یه‌ێ سه‌نگ قەورێگیش ئڕا‌ێ درس کردۊن و سه‌ندووق سه‌ده‌قه‌ێ ناۊنه نامێ، ئه‌ر که‌سێ نه‌زرێ وه لاێه‌و بۊ، ئه‌دا بکه‌ێ، سوواوه. دی خوداێ زانێ دچگه گیفان کی. هه‌رچگ دکردم ئی قەور بێ‌سخانه ده قوڕگم ئاو خوار نیه‌چگ. دی شوورێ دراوردۊن. هه‌رکه شه‌و فره دخوارد، سوو چکێچێ دکرد و دووت یه شوون ئێمامێگه. وتم: «دی فره دۊرەو که‌فتیم. تیه‌ریک دا. نه‌چیم ت ئۊشی؟» ڕزا وت: «چیمه سه‌ر قەوەرەو چیمه‌ڕێ». وتم: «ڕزا قەور چه ‌و چێشت چه؟ م چگمه‌سه نامێ؛ هۊچ ده‌ێ نیه» ڕزا گووش نه‌ته‌کان. که‌فتەو نووا.