کتاب راهنمای عملی درمان فراشناختی اضطراب و افسردگی

آدریان ولز( -1962) روانشناس بریتانیایی و استاد آسیب‌شناسی بالینی و تجربی دانشگاه منچستر است. در بخشی از مقدمه مترجم (شهرام محمدخانی( -1351)، دانشیار روانشناسی بالینی دانشگاه خوارزمی، که پیش‌تر دانشگاه «تربیت معلم» نام داشت) می‌خوانیم: «دانش فراشناختی به باورها و نظریاتی اطلاق می‌شود که افراد در مورد تفکّرشان دارند، مانند باورهای فرد در مورد کارایی حافظه یا قدرت تمرکز خود. نمونه‌هایی از باورهای فراشناختی از این قرارند: نگرانی می‌تواند موجب حمله‌ی قلبی شود؛ اگر بر خطر متمرکز شوم، از آسیب احتمالی مصون خواهم بود؛ ناتوانی در کنترل افکارم، نشانه‌ی ضعف من است و حافظه‌ی ضعیفی دارم. تجربه‌ی فراشناختی به ارزیابی‌ها و احساسات خاصی اطلاق می‌شود که افراد درباره‌ی حالت ذهنی‌شان دارند. نگرانی در مورد نگرانی که خصیصه‌ی بارز اختلال اضطراب فراگیر است، مثالی از تجربه‌ی فراشناختی است. علاوه بر این، تجربه‌ی فراشناختی، احساسات ذهنی را نیز در برمی‌گیرد. پدیده‌ی «اثر نوک زبان بودن» یک احساس فراشناختی متداول است که در آن افراد حس می‌کنند اطلاعات خاصی در حافظه‌ی آن‌ها ذخیره شده است، هرچند در حال حاضر قادر به بازیابی آن نباشند. احساس دانستن یعنی «می‌دانم که می‌دانم» نمونه‌ی دیگری از تجربه‌ی فراشناختی است. راهبردهای فراشناختی پاسخ‌هایی هستند که افراد برای کنترل و تغییر تفکّر خود و تنظیم هیجانی و شناختی به کار می‌گیرند. برای مثال فردی ممکن است برای حفظ آمادگی خود، توجّه‌اش را بر تهدید متمرکز سازد (پایش تهدید)، افکار ناراحت‌کننده‌ی خود را سرکوب نماید (سرکوب فکر)، یا به تفکّر مداوم درباره‌ی برخی مسائل بپردازد (نشخوار فکری)».