کتاب از خویش به فراخویشتن

از خویش به فراخویشتن کتابی درباره خودشناسی نوشته شروین محبی کرمانی است.  او یک مهندس راه و ساختمان موفق که با سندروم  فیبرومیالژیا دست به گریبان است ولی تاکنون توانسته زندگی شاد و موفقی داشته باشد. محبی کرمانی در این کتاب تجربیات خود را درباه موفقیت و شناخت خویشتتن با شما به اشتراک می‌گذارد.

 او در این کتاب تمرین‌هایی را خودشناسی و شاد زیستن در نظر گرفته است که ساده و موثرند و وقت کمی می‌برند. به گفته محبی کرمانی کسی که بتواند شاد زندگی کند، می‌تواند اعتماد به نفسش را نیز افزایش دهد. کسی که بتواند اراده‌اش را قوی کند می‌تواند عزت‌نفسش را بهبود ببخشد. همهٔ این موارد به هم مربوط هستند، اصلاح و بازسازی همهٔ آن‌ها به یک روش انجام می‌پذیرد که هر کدام از نویسندگان به زبان خودش و با تفسیر بسیار زیاد در کتابش گنجانیده است؛ اما تنهٔ این درخت پر شاخه چیست؟ پاسخ: ذهن.

در صورتی که شما ذهن و چگونگی عملکرد آن را بشناسید و یاد بگیرید که چگونه با ذهنتان درست کار کنید، به همهٔ اهدافتان خواهید رسید.

 خواندن کتاب از خویش به فراخویشتن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 همه علاقه‌مندان به کتاب های شناخت ذهن و خودشناسی

 بخشی از کتاب از خویش به فراخویشتن

بیشتر ما رنگ سپید را معمولا نادیده گرفته و در پاره‌ای موارد سپید را بی‌رنگ می‌دانیم؛ اما اگر کمی از فیزیک و قوانین نور خوانده باشید، حتما این را می‌دانید که رنگ سپید از ترکیب رنگ‌های دیگر تشکیل شده است. برای دانستن این موضوع آزمایشی وجود دارد به نام آزمایش منشور که این نظر را اثبات می‌کند.

برخلاف آنچه که معمولا همهٔ ما می‌پنداریم، انسان کامل مساوی با انسان بی‌عیب نیست. یعنی انسانی که همهٔ ویژگی‌ها و صفات خوب و مثبت در او گرد آمده است. انسان کامل یعنی انسان تشکیل شده از همهٔ ویژگی‌های خوب و بد.

می‌خواهم بی‌پرده چند مثال بزنم:

همهٔ ما می‌توانیم به‌صورت بالقوه قاتل باشیم؛ اما شرایطی که این اتفاق در آن رخ می‌دهد، آن را قضاوت می‌کند.

ممکن است در زمان جنگ و تجاوز دشمن به کشور، این کار را انجام دهید. همان‌طور که می‌دانید دفاع از کشور و دفع تجاوز کاری ارزشمند می‌باشد؛ اما اگر در یک درگیری خیابانی کسی را بکشید یک کار نادرست انجام داده و مجازات می‌شوید؛ حتی می‌توان کشتن افراد در اثر تصادف را نیز مثال زد که باز هم در شرایط خاص خودش قضاوت می‌شود.

شما همان‌طور که توانایی فیزیکی این را دارید که آدم بکشید اما نمی‌کشید، دزدی هم نمی‌کنید. هیچ‌گاه از این نمی‌ترسید که روزی دزدی کنید. چون به بد بودن و نادرستی این کار باور دارید. بنابراین با این‌که از توانایی فیزیکی انجام این کار برخوردار هستید، اما اطمینان دارید که هیچ‌گاه چنین کاری را انجام نمی‌دهید پس خود را هم دزد نمی‌دانید. بنابراین با صفاتی چون دزد بودن یا جنایتکار بودن هیچ مشکلی ندارید.

آیا نمونه‌ها عجیب و غیرعادی بودند؟

بله همین‌طور است. زیرا هدفم این بود که از بدترین و وحشتناک‌ترین‌ها آغاز کنم که شما را در شرایط ویژه‌ای قرار می‌دهند. حالا می‌خواهم مثال دیگری بزنم:

حسادت!

همه با شنیدن این واژه خیلی زود جبهه می‌گیرند و می‌گویند که «اوه نه! من اصلا حسود نیستم!»

اما من می‌خواهم به شما بگویم همان‌طوری که همهٔ ما ممکن است تحت شرایطی کسی را بکشیم، می‌توانیم حسود هم باشیم. چطور است که از این‌که هیچ‌گاه دزدی نمی‌کنیم خیالمان آسوده است اما دربارهٔ حسادت احساسمان کمی فرق می‌کند؟! زود انکار نکنید اینجا تنها من و شما هستیم. پس بیایید با هم کمی جلوتر برویم و بیشتر بدانیم.

آیا تاکنون متوجهٔ حسادت کسی نسبت به خودتان شده‌اید؟

آیا تاکنون متوجه شده‌اید که فردی به فرد دیگری حسادت می‌کند؟

آیا تاکنون «حسادت» را در «رفتارهای اجتماعی» دیگران «حس» کرده‌اید؟

اگر پاسخ شما به این پرسش‌ها مثبت است باید بگویم حسادت در وجود شما نیز وجود دارد. مگر ممکن است که شما چیزی را درک و احساس کنید که آن را نشناسید. شما باید حسادت را درون خودتان تجربه کرده باشید که بتوانید تشخیص دهید که رفتار دیگران مبتنی بر حسادت است یا نه.