کتاب طب سنتی و گیاه‌شناسی دارویی

کتاب طب سنتی و گیاه‌شناسی دارویی نوشته ریحانه صفری است این کتاب به خواننده کمک می‌کند از گنجینه دانش طب سنتی استفاده کند و بتواند برخی از مشکلات جسمی‌اش را پیدا و درمان کند.

درباره کتاب طب سنتی و گیاه‌شناسی دارویی

علم الأدویه یا گیاه شناسی دارویی و طب سنتی که امروز از آن با نام مفردات پزشکی یاد می‌شود در باورها و اعتقادات درمانی مردم و نیز در متون قدیمی طب سنتی ایران برگرفته از کتب معتبر و دانشمندان نام آوری چون ابن سینا، زکریای رازی، اهوازی ارجانی و … است که اصول طبابت آن بر چهار طبیعت مزاج آدمی یا اخلاط اربعه به نام: بلغم، صفرا، سودا، خون و همچنین بر گرمی و سردی استوار بوده است و بر این اساس تشخیص و درمان صورت می‌گرفته است.‌ این کتاب سعی دارد به خواننده کمک کند طبع خودش را بشناسد و بر اساس آن بیماری‌های خودش را درمان کند.

خواندن کتاب طب سنتی و گیاه‌شناسی دارویی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به طب سنتی ایرانی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب طب سنتی و گیاه‌شناسی دارویی

اصول روش تغذیه در مکتب طب سنتی ایران بر یک جمله استوار است و آن اینکه * بر هر فرد لازم است تغذیه ای مخصوص بخود بر اساس مشخصات فردی خود داشته باشد.* طب سنتی ایران بر پیشگیری از بیماریها با آموزش روش صحیح زندگی تاکید دارد و پزشک موفق را پزشکی می داند که سلامتی جامعه را حفظ نماید و خود به خود با این تدبیر تعداد بیماران و مصرف دارو کاهش خواهد یافت. با این رویکرد طب سنتی ایران را بیماریها را به سه دسته تقسیم بندی می کند:

الف) بیماری های سوء مزاج:

و آن افرادی هستند که معمولا اصول تغذیه ای مناسب مزاج خود را رعایت نکرده اند و دچار کثرت یا غلبه یک یا دو کیفیت از کیفیات چهارگانه (سردی، گرمی/ خشکی یا رطوبت) در بدن خود شده‌اند.

ب) بیماریهای سوء ترکیب:

که بیماریهایی است که ترکیب و یا تعداد طبیعی قسمتی از بدن دچار اشکال است مانند کسی که بدون قسمتی از بدن بدنیا می آید (مروملیا).

ج) بیماریهای تفرق و اتصال:

که در اینجا اتصال طبیعی در یک عضو از بین می رود (مثلا در شکستگی ها) و یا تفرق طبیعی از بین می رود (مثلا اندامی به علت بد جوش خوردن دچار محدودیت حرکت می شود). بعد از تشخیص نوبت به درمان می رسد که مراحل درمان در طب سنتی ایران به این نحو است که در گام اول تدابیر بالاغذیه می کرده اند یعنی با اصلاح برنامه غذایی اقدام به درمان بیماریها می کرده‌اند. اگر بیمار با این روش جواب نمی‌گرفت نوبت به تدابیر بالادویه می‌رسید، یعنی دارو درمانی و در گام آخر اگر بیماری شدیدتر بود، نوبت به کارهای با دست (تدابیر بالید) نظیر جراحی ها، فصد و ... می‌رسید.