کتاب دین و روابط بین‌الملل؛ پژوهشی دربارۀ نقش دین در عرصۀ نظری روابط بین‌الملل

عبداله قنبرلو(۱۳۵۷-) استادیار گروه روابط بین‌الملل پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است. در بخشی از پیشگفتار کتاب آمده است: «دین از جمله موضوعات مهمی است که اهمیت مطالعۀ آن به‌ویژه در عصر جهانی‌شدن افزایش یافته است. همواره این سؤال مطرح بوده که دین به‌مثابۀ نهادی سنتی با چه مسائلی در عصر جهانی‌شدن مواجه می‌شود. در صورتی که جهانی‌شدن را به‌مثابۀ یک متغیر مؤثر بر نقش و جایگاه دین فرض کنیم، در آن صورت این سؤال مطرح می‌شود که آیا نیروهای جهانی‌شدن باعث به حاشیه کشیده شدن هر چه بیشتر جایگاه دین در حیات اجتماعی انسان‌ها می‌شوند، یا این‌که برعکس، موجبات تقویت آن را فراهم می‌آورد. استدلال کلی نویسندۀ کتاب این است که پس از یک دورۀ طولانی دفع دین در جهان مدرن، در دهه‌های اخیر شاهد بروز نشانه‌هایی از احیای جایگاه دین در حیات بشر هستیم. این احیاگری جلوه‌های مختلفی دارد که یکی از آن‌ها در حوزۀ روابط بین‌الملل مشهود است. با توجه به این‌که روابط بین‌الملل در هر دو عرصۀ واقعی و نظری عمیقاً تحت تأثیر اصول و هنجارهای سکولار مدرنیته قرار داشته است، نفوذ دین در واقعیت و تئوری روابط بین‌الملل آن هم در عصر جهانی‌شدن تأمل‌انگیز به نظر می‌رسد. همین مسئله مبنای پژوهش حاضر را تشکیل می‌دهد. نویسنده بر آن است که احیاگری دینی طی دهه‌های اخیر ضمن این‌که مسائل سیاست بین‌الملل را تحت تأثیر قرار داده، به پشتوانۀ مهمی برای طیف منتقد جریان اصلی و مسلط تئوری روابط بین‌الملل تبدیل شده است...»