کتاب مدیریت حمل و نقل انرژی و اثرات آن بر بازدارندگی

مدیریت حمل و نقل انرژی و اثرات آن بر بازدارندگی نوشته سعید نادری یکی از کتاب‌های تخصصی انتشارات پژوهشگاه دفاع ملی است.این پژوهشگاه (دانشگاه) از مراکز علمی کلیدی و حساس در عرصهٔ مسائل راهبردی است و عمده انتشاراتش در سه زمینه مدیریت راهبردی، دفاع ملی و امنیت ملی است.

درباره کتاب مدیریت حمل و نقل انرژی و اثرات آن بر بازدارندگی

قدرت ملی از عوامل مختلف ازجمله منابع جغرافیایی تشکیل شده است که از میان آن‌ها، منابع نفت و گاز در سده اخیر به دلیل داشتن نقش اساسی در رشد و توسعه اقتصادی کشورها مورد توجه بوده‌اند و ابعاد مدیریتی مانند عرضه، تقاضا، حمل و نقل و مسیرهای انتقال آ‌ن‌ها به موضوعات مهمی در عرصه راهبردی کشورها تبدیل ‌شده است. جمهوری اسلامی ایران نیز در این حوزه قابلیت‌ها و ظرفیت‌هایی دارد که ارتقای مدیریت آن‌ها می‌تواند توانمندی کشور را در روابط و مناسبات جهانی ارتقا دهد و در تقابل با دشمنان، به‌عنوان یک عامل مؤثر مطرح شود.

در این کتاب، ابتدا ابعاد و مؤلفه‌های بازدارندگی بر اساس مدیریت حمل و نقل انرژی بررسی می‌شوند، سپس نظریه‌های مرتبط با عوامل ژئوپلیتیکی در حوزه انرژی و همچنین مدیریت حمل و نقل انرژی بر قدرت ملی و بازدارندگی و عوامل آن را واکاوی می‌شوند.

مطالعه محیط‌شناسی بیانگر آن است که منطقه غرب آسیا و آسیای مرکزی تا ده‌ها سال آینده، منابع سرشار انرژی فسیلی خواهد داشت، به همین دلیل بازارهای مصرف نیازمند این منابع و مسیرهای انتقال آن هستند. در نهایت راه‌کارهای مدیریت حمل و نقل انرژی به‌منظور افزایش بازدارندگی دفاعی را تدوین کرده و پیشنهادهای راهبردی لازم را ارائه داده است.

خواندن کتاب مدیریت حمل و نقل انرژی و اثرات آن بر بازدارندگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

 پژوهشگران و دانشجویان حوزه دفاع و امنیت ملی 

جملاتی از کتاب مدیریت حمل و نقل انرژی و اثرات آن بر بازدارندگی

بازدارندگی در لغت به معنای بازداشتن از انجام کاری است و در ادبیات سیاسی این‌گونه تعریف شده است: سیاست مبتنی بر تلاش برای کنترل رفتار بازیگران دیگر با استفاده از تهدید (ایان، مک لین.۱۳۷۵: ۲۳۰).

وجود نظام دوقطبی در دوران جنگ سرد موجب تبیین و توسعه نظریه بازدارندگی شد. محور اصلی این نظریه‌ها، اتکای بازدارندگی به سامانه‌های تسلیحات هسته‌ای بود؛ اما بعدها بازدارندگی در ابعاد مختلف مطرح شد. پژوهش‌های سال‌های اخیر نشان می‌دهند که بازدارندگی مطلوب با به‌کارگیری بهینه همه عناصر قدرت ملی فراهم خواهد شد.

قدرت ملی از عوامل مختلف ازجمله منابع جغرافیایی تشکیل شده است که از میان آن‌ها، منابع نفت و گاز در سده اخیر به دلیل داشتن نقش اساسی در رشد و توسعه اقتصادی کشورها مورد توجه بوده‌اند و ابعاد مدیریتی مانند عرضه، تقاضا، حمل و نقل و مسیرهای انتقال آن‌ها به موضوعات مهمی در عرصه راهبردی کشورها تبدیل شده است. جمهوری اسلامی ایران نیز در این حوزه دارای قابلیت‌ها و ظرفیت‌هایی است که ارتقای مدیریت آن‌ها می‌تواند توانمندی کشور را در روابط و مناسبات جهانی ارتقا دهد و در تقابل با دشمنان، به‌عنوان یک عامل مؤثر مطرح شود.

جمهوری اسلامی ایران به دلایلی چون وقوع انقلاب اسلامی، موقعیت ژئوپلیتیک و داشتن منابع انرژی در سه دهه اخیر مورد تهدید مستقیم و غیرمستقیم آمریکا و متحدان نزدیکش بوده، به‌نحوی‌که در حوزه‌های مختلف نظامی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی این تخاصم آشکار شده است. طبق نظر مدیران ارشد دفاعی کشور در طول سال‌های گذشته، ایالات متحده با ایجاد زیرساخت‌های نظامی- سیاسی (در اطراف ایران) در صدد تهدید و زمینه‌سازی جنگ بوده و تهدیدات ساختارمند داشته است (رشید، خبرگزاری فارس، ۸۷/۹/۲). چنین مطالبی بیان‌گر شدت تخاصم یک کشور علیه کشور دیگری است.