کتاب کودکان پیش‌دبستانی با آسیب‌ بینایی

گروهی از کودکان نابینا زمانی که به سن مدرسه رسیده و وارد مدرسه می‌شوند، فاقد مهارت‌های لازم ابتدایی هستند، مثلاً هنوز نمی‌توانند لباس خود را بپوشند، از پله‌ها بالا روند، یا حتی راه رفتن معمولی را هم با اشکال انجام می‌دهند. این مسائل به خاطر کمبود تجربه و بی‌اطلاعی اولیاء و مربیان در مورد آموزش این کودکان در سنین قبل از مدرسه و عدم آموزش صحیح جهت‌یابی می‌باشد، یا این‌که کودکان در سن ۴ یا ۵ سالگی تجربهٔ خیلی کمی در موارد اولیهٔ خودکفایی دارند، لذا آموزش قبل از مدرسه در دورهٔ پیش دبستانی بسیار لازم و ضروری است. کسانی که می‌خواهند با کودک نابینا کار کنند باید قبلاً این‌گونه کتب یا مطالبی در این باره را به دقت مطالعه کرده، آن‌گاه با توجه به استعداد کودک با او کار نمایند. همان‌طور که می‌دانیم کودکان سنین ۳ الی ۶ سالگی دورهٔ پیش‌دبستانی را آغاز می‌کنند. مقصود اصلی از فرستادن کودکان به دورهٔ پیش‌دبستانی آموزش مهارت‌های شناختی و اطلاعاتی به آنان است، ولی کار دورهٔ پیش دبستانی بیش از این‌ها است. دورهٔ پیش دبستانی نظام کوچکی است که کودک در آن قواعد اخلاقی، عرف اجتماعی، نگرش‌ها و شیوهٔ برقراری  ارتباط با دیگران را می‌آموزد. این نظام کوچک غالباً شبکه‌ای از گروه هم‌سالان برای کودک مهیا می‌کند . نفوذی که مدرسه در اجتماعی کردن کودک دارد هم به دلیل وجود شاگردان و هم به دلیل وجود معلمان و برنامه‌های درسی است. بنابراین با فرستادن کودک نابینا به دورهٔ پیش دبستانی، والدین کودکان نابینا ضمن بهره‌مندی از مزایایی که والدین کودکان بینا نیز به آن‌ها توجه داشته و دست می‌یابند، به کودک خود امکان بالیدن و رسیدن به سطح هم‌سالان بینای خود را هدیه می‌کنند. از آن‌جا که کتابی در این خصوص به منظور استفادهٔ والدین کودک نابینا در دورهٔ پیش دبستانی آن هم همراه با ارائهٔ راهکارهایی جهت کار با این کودکان در این دوره با سرفصل‌های موجود در متن، وجود نداشت، مریم اصغری بر آن شد تا ضمن ترجمه متن اصلی کودک با عنوان «کودکان پیش دبستانی با آسیب بینایی» که به قلم خانم ویرجینیا ای بیشاپ در سال ۱۹۹۶ میلادی تدوین شده است، مطالب به روز دیگری را نیز به آن افزوده و کتابی که پیش روی شماست را ترجمه و تألیف کند،