کتاب اوزان و مقیاس ها در عصر قاجار

در دنیای معاصر یکی از نشانه‌های نوگرایی و نوسازی، استفاده از نظام متریک یعنی واحد‌های اندازه‌گیری متر، کیلو و لیتر به شمار می‌آید. در ایران عصر مشروطه نیز حذف اوزان و مقیاس‌های متنوع و متعددِ رایج در شهرها و روستاهای سراسر کشور و جایگزینی نظام متریک به جای آنها از جمله اقدامات دولت جدید دانسته می‌شود. واقعیت آنکه همچنان که انقلاب کبیر فرانسه مظهر نوگرایی و استقرار دولت جدید به شمار می‌آمد، برقراری نظام متریک به عنوان یکی از اقدامات آن نیز پدیده‌ای نوگرایانه محسوب می‌شد. در کشوری مانند ایران که سنت گرایی به همراه استبداد وجود داشت و با تحمل مصائب بسیار، مشروطه برقرار گردید، حذف اوزان و مقیاس‌های گوناگون رایج در سراسر کشور و استفاده از نظام متریک، ساده و آسان نبود. عدم توسعه اقتصادی، فقدان ارتباطات موثر، بی سوادی گسترده، نابسندگی تشکیلات کشوری و لشکری و نیز دیرپایی گرایش‌های گریز از مرکز از جانب عوامل قدرتمند محلی، همه و همه موجب شد بهره‌گیری از نظام متریک با کندی و با افت و خیزهای بسیار صورت گیرد. ویلم فلور ایران‌شناس هلندی است که بیش از ۱۰ کتاب درباره تاریخ اجتماعی ایران در دوره قاجاریه و صفویه نوشته و به عنوان یک محقق برجسته در این زمینه شناخته شده است. اکثر مطالعات مولفان داخلی در زمینه‌های تاریخی بیشتر جنبه سیاسی داشته در حالی که مطالعات فلور بیشتر اجتماعی بوده است.