کتاب روایت‌پژوهی در زمانی

«روایت‌پژوهی در زمانی» پژوهشی ادبی از حسن صافی پیرلوجه، درباره سنجش روش‌های قصه‌گویی و داستان‌نویسی در زبان فارسی است. هدف از پـژوهـش حاضـر، پیشنهاد چند ابزار و روش‌ کارآیند در بررسی گفتمان روایی با توجه به پیکرهایی از قصه‌های عامیانه‌ی فارسی و ادبیات داستانی ایران است. نگارنده با بررسی دامنه‌ی هرچه گسترده‌تر دادگان فارسی، الگوها و ابزارهای پیشنهادی خود را فراتر از گمانه‌زنی‌های خام، در عمل نیز به آزمایش گذاشته است. آزمونی که نخستین فصل آن با طرح مفهوم «مرزشکنیِ روایی» و سنجش آن برپایه‌ی داستان‌های نویـن فارسی آغاز شده و در فصل‌های دوم و سوم نیز همچنان به این موضوع پرداخته است تا در فصل چهارم با بررسی شگردهای «کانونی‌سازی روایی» جایگزین شود.