کتاب همراه آفتاب

«همراه آفتاب» رمانی از محمد عزیزی، نویسنده معاصر ایرانی است. حبیب، مردی بیرجندی که خانواده‌اش را رها کرده و در کوره‌پزخانه‌های جنوب تهران کار می‌کند، در سی‌وپنج سالگی بیمار و ضعیف و ناتوان شده و شبی از دنیا می‌رود. پسر بزرگ او تقی که خیلی جوان است، مجبور می‌شود برای تامین مخارج خانواده و تسویه حساب با طلبکاران پدرش، راهی تهران شود: -«پس شهر که می‌گفتند، یعنی این! عجبا، عجبا.... از «بیرجند»، «گناباد»، «تربت حیدریه»، «مشهد»، «گرگان» و ... گذشت و به «تهران» رسید و ... میدان شوش و .... کوره پزخانه‌های خزانهٔ فرح آباد! و هنوز دو سه روزی از بیکاری اش نگذشته بود که سرو کلهٔ آقای محمودی پیدا شد. خبر چین هایش گفته بودند که کارگر تازه‌ای از دهات آمده است و هر کدام پنج تومانی مژدگانی گرفته بودند. آقای محمودی صاحب «بلور سازی نیکو» برای شکار تقی آمده بود. ماشینش را کنار کوره نگه داشت و لبخند زنان و به سوی تقی – که در گوشه‌ای غمگین نشسته بود، گفت: - «هی آقا پسر، اسمت چیه؟» تقی خود را جمع و جور کرد. از جا برخاست و گفت: «تقی.» آقای محمودی گفت: «تو تازه از دهات اومدی؟» تقی گفت: -«بله آقا.» -«دنبال کار می‌گردی؟» -«بله، آقا.» -«چه کاری بلدی؟» -«همه جور کار آقا، زود یاد می‌گیرم.»