کتاب قولی که جا ماند

کتاب قولی که جا ماند نوشته الهام حق ندری، رمانی عاشقانه درباره‌ی بازگشت به گذشته و امکان دل‌بستن به آینده است. رها به شهری ساحلی برمی‌گردد که یاد رابطه‌ای ناتمام را برایش زنده می‌کند. نامه‌ای قدیمی از سامیار، دلیل این بازگشت است؛ اما همراهی آرین، راننده‌ی کالسکه، پرسش‌های دیگری پیش روی او می‌گذارد: آیا دلتنگی برای یک نفر همان دلتنگی برای احساس گذشته است؟ انتشارات اولین‌ها این کتاب را منتشر کرده است. داستان در میان جاده‌های جنگلی، روستاهای کوهستانی و ساحل پیش می‌رود و رابطه‌ی عشق، صداقت و حق انتخاب را بررسی می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قولی که جا ماند

کتاب قولی که جا ماند نوشته الهام حق ندری، سفر بیرونی شخصیت‌ها را به فرصتی برای شناخت خواسته‌هایشان تبدیل کرده است. فضای رمان از خیابان‌های سنگ‌فرش، مهمانخانه‌های قدیمی، کالسکه‌ها و بندرهای کوچک ساخته می‌شود. طبیعت نیز صرفاً پس‌زمینه‌ی دیدارها نیست؛ رودخانه، کوه و دریا در گفت‌وگوهای شخصیت‌ها معنایی مرتبط با حرکت، صبوری و تغییر پیدا می‌کنند. روایت سوم‌شخص، احساسات و تردیدهای رها را دنبال می‌کند و نزدیک‌شدن او به آرین را در برخوردهای کوتاه، شوخی‌ها و سکوت‌های مشترک نشان می‌دهد. نویسنده به‌جای محدودکردن رابطه به اعتراف‌های عاشقانه، توجه را به رفتارهای روزمره معطوف کرده است. صبرکردن برای هم‌سفر، شنیدن حرف‌های دشوار و احترام‌گذاشتن به تصمیم دیگری، نشانه‌های مهم این رابطه‌اند. حال‌وهوای داستان میان اندوه خاطرات و لذت کشف مکان‌های تازه در رفت‌وآمد است. توقف‌های میان راه نیز به‌اندازه‌ی حرکت‌کردن اهمیت دارند؛ شخصیت‌ها هنگام استراحت، غذاخوردن یا پناه‌گرفتن از باران فرصت پیدا می‌کنند درباره‌ی احساساتشان حرف بزنند.
کتاب قولی که جا ماند، تفاوت میان دوست‌داشتن یک انسان و دل‌بستن به تصویری ذهنی از او را به پرسشی محوری تبدیل می‌کند. رها گذشته‌ای حل‌نشده دارد و نمی‌تواند به‌آسانی تشخیص دهد که اشتیاقش به بازگشت از کدام نیاز سرچشمه می‌گیرد. آرین نیز صرفاً شنونده‌ی خاطرات او نیست؛ پاسخ‌هایش گاهی امیدبخش‌اند و گاهی احتمال مواجهه با حقیقتی ناخوشایند را یادآوری می‌کنند. رابطه‌ی این دو از خلال همین تفاوت‌ها شکل می‌گیرد. مهتاب، صاحب مسافرخانه، در فضای شهر ساحلی حضور دارد و سامیار از مسیر خاطره و نامه بر ذهن رها اثر می‌گذارد. فصل‌ها اغلب با نام مکان‌ها و موقعیت‌های سفر مشخص شده‌اند؛ عنوان‌هایی مانند شهری کنار دریا، راهی میان کوه و دریا و بازارچه‌ی کنار رود، پیوند حرکت در جاده با دگرگونی احساسات را نشان می‌دهند. گفت‌وگوها سهم زیادی در پیش‌بردن مضمون دارند و بارها به مرز میان مراقبت و وابسته‌کردن دیگری می‌رسند. تجربه‌ی خواندن این رمان بیش از هر چیز بر همراه‌شدن با تردیدها، مکث‌ها و شناخت تدریجی دو هم‌سفر استوار است.

خلاصه داستان قولی که جا ماند

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
رها پس از سه سال به شهر ساحلی بازمی‌گردد؛ شهری که آخرین دیدارش با سامیار را به یاد دارد. او نامه‌ی سامیار را همراه آورده است، اما هنوز دلیل رفتن او را نمی‌فهمد. اقامت در مسافرخانه و آشنایی با مهتاب، زمینه‌ی جست‌وجوی پاسخ را فراهم می‌کند. آرین، راننده‌ی کالسکه، همراه این جست‌وجو می‌شود و رها را در مسیرهای جنگلی و کوهستانی همراهی می‌کند. گفت‌وگوهای میان راه، ذهن رها را از پرسیدن درباره‌ی گذشته به پرسیدن درباره‌ی خواسته‌های خودش می‌برد. او میان خاطره‌ی یک رابطه و احساسی که در حضور هم‌سفرش تجربه می‌کند، مردد می‌ماند. کتاب قولی که جا ماند، این کشمکش را در دل سفری دنبال می‌کند که هر توقفش فرصتی برای شناخت دیگری و سنجیدن معنای اعتماد است.

چرا باید کتاب قولی که جا ماند را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب قولی که جا ماند را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• رمان تفاوت دلتنگی برای یک شخص و دلتنگی برای احساس گذشته را بررسی می‌کند.
• رفتارهای کوچک شخصیت‌ها، نقش صداقت و مراقبت را در شکل‌گیری اعتماد نشان می‌دهند.
• مسیرهای ساحلی و کوهستانی، فضای مشخصی برای دنبال‌کردن یک رابطه‌ی عاشقانه می‌سازند.
• گفت‌وگوهای دو هم‌سفر، مسئله‌ی استقلال در رابطه را پیش می‌کشند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب قولی که جا ماند به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های عاشقانه با فضای سفر و طبیعت.
• خوانندگانی که به موضوع رابطه‌های ناتمام و شروع دوباره علاقه دارند.
• مخاطبانی که از دنبال‌کردن شکل‌گیری تدریجی اعتماد میان شخصیت‌ها لذت می‌برند.