کتاب گلدان خالی

کتاب گلدان خالی نوشته سعیده سلمانی، قصه‌ای منظوم برای کودکان درباره‌ی تنهایی، امید و مراقبت از یک گیاه است. گلدانی که گوشه‌ی باغچه مانده، خودش را با گل‌های اطراف مقایسه می‌کند و از خالی‌بودنش غمگین است؛ اما گفت‌وگویی کوتاه، معنای دیگری به انتظار او می‌دهد. نشر سنجاق این کتاب را منتشر کرده است. قصه، احساسات گلدان را به تجربه‌ی کاشتن و رسیدگی به دانه پیوند می‌زند و نشان می‌دهد چیزی که بی‌فایده به نظر می‌رسد، می‌تواند جایی برای رشد باشد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گلدان خالی

کتاب گلدان خالی اثر سعیده سلمانی، احساس دیده‌نشدن را از نگاه شیئی بیان می‌کند که معمولاً حضورش در باغچه عادی به نظر می‌رسد. گلدان در این قصه حرف می‌زند، آرزو دارد و از تنهایی رنج می‌برد. او نداشتن گل، دانه، خاک و ریشه را نشانه‌ی کمبود خود می‌داند. گردوخاک و رنگ‌باختگی نیز تصویر ظاهری این اندوه را می‌سازند. نویسنده از همین موقعیت برای طرح موضوع ارزشمندی استفاده کرده است: آیا نداشتن چیزی که دیگران دارند، به معنای بی‌اهمیت‌بودن است؟ پاسخ قصه ابتدا در سخنان گلی شکل می‌گیرد که صدای گلدان را می‌شنود. این گل به‌جای نادیده‌گرفتن ناراحتی او، درباره‌ی نقش و جایگاهش حرف می‌زند. گفت‌وگوی این دو، موضوع مقایسه‌ی خود با دیگران را در موقعیتی آشنا برای کودکان مطرح می‌کند. شعرها کوتاه‌اند و واژه‌ها و عبارت‌های گفتاری، مانند «گلدون» و «مامان جون»، در متن حضور دارند. این شیوه، قصه را به گفتار روزمره‌ی کودک نزدیک می‌کند.
کتاب گلدان خالی در کنار توجه به احساسات، فضای ملموس باغچه و کاشتن دانه را نیز پیش می‌کشد. پریا، مادر و گل‌ها، هریک جایگاهی در ارتباط میان گلدان و محیط اطرافش دارند. حضور کودک، موضوع مراقبت را از یک احساس به مجموعه‌ای از کارهای مشخص تبدیل می‌کند؛ خاک‌ریختن، کاشتن، آب‌دادن و پیداکردن جای مناسب برای گیاه، بخشی از این ارتباط هستند. قصه میان امیدواری و رسیدگی پیوند برقرار کرده است و انتظار را در کنار توجه به یک موجود زنده نشان می‌دهد. حال‌وهوای متن از گلایه و احساس بیگانگی به‌سوی امکان همراهی حرکت می‌کند، بی‌آنکه نقطه‌ی آغاز غمگین گلدان را نادیده بگیرد. این مسیر، زمینه‌ای برای گفت‌وگو درباره‌ی شنیدن ناراحتی دیگران، صبوری و مسئولیت در نگهداری از گیاه فراهم می‌کند. تجربه‌ی خواندن نیز هم‌زمان شامل دنبال‌کردن یک قصه‌ی کودکانه و آشنایی با احساسات شخصیتی است که نیاز دارد کسی امکان‌هایش را ببیند.

خلاصه کتاب گلدان خالی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
گلدانی خالی در گوشه‌ی باغچه مانده است. او از گردوخاک، تنهایی و نداشتن گل شکایت می‌کند و آرزو دارد کسی دوستش داشته باشد. گلی صدای او را می‌شنود و به حرف‌هایش پاسخ می‌دهد. گل یادآوری می‌کند که خالی‌بودن، نقش و جایگاه گلدان را از بین نمی‌برد و شاید کسی از راه برسد. گلدان به این سخنان فکر می‌کند و آرام‌تر می‌شود. کتاب گلدان خالی سپس ورود پریا و مادرش به کنار گل‌ها را روایت می‌کند. پریا متوجه گلدان می‌شود؛ همان ویژگی‌ای که برای گلدان مایه‌ی غصه بوده، در نگاه او فرصتی برای کاشتن است. قصه از این نقطه، انتظار گلدان را به توجه و اقدام کودک پیوند می‌زند.

چرا باید کتاب گلدان خالی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب گلدان خالی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• قصه، احساس تنهایی و مقایسه‌ی خود با دیگران را از نگاه یک گلدان مطرح می‌کند.
• گفت‌وگوی گل و گلدان، نمونه‌ای برای صحبت درباره‌ی شنیدن ناراحتی دیگران فراهم می‌کند.
• حضور پریا، مراقبت از گیاه را به کارهایی مشخص مانند کاشتن و آب‌دادن پیوند می‌زند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب گلدان خالی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• کودکانی که قصه‌های منظوم درباره‌ی گل‌ها و اشیای سخنگو را دوست دارند.
• والدین و مربیانی که می‌خواهند درباره‌ی احساس تنهایی با کودکان گفت‌وگو کنند.
• کودکان علاقه‌مند به کاشتن دانه و نگهداری از گیاه.