کتاب کوله پشتی بابا

کتاب کوله پشتی بابا نوشته جیمز کریستوفر کارول، داستان کودکی است که پدر سربازش گاهی به جایی دور می‌رود. کودک دلش می‌خواهد در کوله‌پشتی پدر جا بگیرد تا هنگام رفتن هم نزدیک او باشد. این خواسته، محور قصه‌ای درباره‌ی دلتنگی، خیال و پیوند پدر و فرزند است. مهدی حاجی محمدی ترجمه این کتاب را بر عهده داشته و انتشارات دال این کتاب را منتشر کرده است. پدر در نگاه فرزند، هم سربازی دور از خانه است و هم کسی که دست‌های قوی و آغوش گرمش احساس امنیت می‌آفریند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کوله پشتی بابا

کتاب کوله پشتی بابا نوشته و تصویرگری جیمز کریستوفر کارول، رابطه‌ی پدر و فرزند را از دریچه‌ی احساس و تخیل کودک نشان می‌دهد. پدر سرباز است و وظیفه‌اش گاهی او را از خانه دور می‌کند. فرزند، رفتن پدر را در کنار امکان ماندن و بازی‌کردن خودش می‌بیند؛ اما این توضیح، میل او به همراهی را از میان نمی‌برد. کوله‌پشتی در چنین موقعیتی معنایی فراتر از وسیله‌ی سفر پیدا می‌کند: جایی خیالی برای نزدیک‌ماندن به پدر. روایت اول‌شخص، فاصله‌ی میان خواسته‌ی کودک و واقعیت جدایی را پیش چشم می‌آورد. پدر در توصیف فرزند، فقط صاحب یک شغل نیست؛ نوازش‌کردن، دست‌گرفتن و بوسیدن نیز بخشی از شناخت کودک از اوست. این جزئیات، موضوع دوری را به رابطه‌ای مشخص و ملموس پیوند می‌دهند. قصه به‌جای توضیح مفصل درباره‌ی مأموریت سربازان، توجه را بر تجربه‌ی فرزندی نگه می‌دارد که می‌خواهد سهمی از مسیر پدر داشته باشد و حضور او را از دست ندهد.
کتاب کوله پشتی بابا از جمله‌های کوتاه، تکرار عبارت‌های مربوط به پدر و توصیف‌های حسی استفاده کرده است. صداهای غرش، بوی دود، لرزش و طوفان، محیطی ناآرام می‌سازند؛ در مقابل، تماس دست و نوازش موها نشانه‌های نزدیکی و مراقبت‌اند. همین کنار هم قرارگرفتنِ خطر و محبت، حال‌وهوای قصه را شکل می‌دهد. تکرار عبارت «من و بابام» نیز همراهی را به مرکز توجه می‌آورد؛ گویی کودک می‌خواهد حضور مشترکشان را بارها به یاد بیاورد. متن، جنگ را از مسیر شرح تجهیزات یا رخدادهای نظامی معرفی نمی‌کند، بلکه اثر دوری و موقعیت‌های ترس‌آور را در احساس کودک بازتاب می‌دهد. تصویرها نیز بخشی از شکل ارائه‌ی این قصه‌ی کودک‌اند. تجربه‌ی خواندن، میان دلتنگی برای پدر، خیال همراه‌شدن با او و نیاز به امنیت حرکت می‌کند. این ویژگی‌ها زمینه‌ای برای گفت‌وگو درباره‌ی غیبت والد فراهم می‌کنند، بی‌آنکه احساس فرزند به یک توضیح کوتاه درباره‌ی ضرورت رفتن محدود شود.

خلاصه کتاب کوله پشتی بابا

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کودکِ کتاب کوله پشتی بابا پدرش را سربازی با دست‌های قوی و آغوش گرم معرفی می‌کند. پدر گاهی برای کمک به دیگران به جایی دور می‌رود و فرزند در خانه می‌ماند تا بازی کند. کودک آرزو می‌کند در کوله‌پشتی او جا بگیرد، در گوشش زمزمه کند و دوشادوش او پیش برود. خیالِ همراهی، فاصله را برای او به نزدیکی تبدیل می‌کند. مسیر این همراهی خیالی فقط آرام و آسوده نیست؛ دود، غرش و لرزش هم در توصیف کودک حضور دارند. فرزند در میان این تجربه‌ها به تماس دست و محبت پدر توجه دارد. خواسته‌ی اصلی او روشن است: رفتن پدر نباید به معنای ازدست‌دادن احساس کنار هم بودن باشد.

چرا باید کتاب کوله پشتی بابا را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب کوله پشتی بابا را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• قصه، دلتنگی ناشی از دوری پدر را از دید فرزند نشان می‌دهد.
• خیالِ سفر در کوله‌پشتی، میل کودک به همراهی را ملموس می‌کند.
• توصیف صداها و احساس‌ها، زمینه‌ی گفت‌وگو درباره‌ی ترس را فراهم می‌کند.
• رفتارهای محبت‌آمیز پدر، نقش مراقبت در احساس امنیت کودک را نشان می‌دهند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب کوله پشتی بابا به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• کودکان هفت‌ساله و بزرگ‌تر که قصه‌های رابطه‌ی پدر و فرزند را دوست دارند.
• خانواده‌هایی که دوری شغلی والد را تجربه می‌کنند.
• مربیانی که برای گفت‌وگو درباره‌ی دلتنگی و احساس امنیت، قصه می‌خوانند.