کتاب اولویت سنجی فرهنگ و تبلیغ دینی

کتاب اولویت‌سنجی فرهنگ و تبلیغ دینی (بررسی وضعیت رشته‌های مرتبط با تبلیغ دینی کشور و سنجش امکان تأسیس رشته‌های مورد نیاز) نوشته داود پاک نیت، مسئله‌ی تربیت نیروی متخصص برای تبلیغ دینی را به شناخت مخاطب و ظرفیت‌های دانشگاهی پیوند می‌دهد. نویسنده تبلیغ را فعالیتی میان‌رشته‌ای می‌داند که به دانش ارتباطات، روان‌شناسی، جامعه‌شناسی، مدیریت و هنر نیاز دارد. سؤال اصلی این است که رشته‌های موجود تا چه اندازه پاسخ‌گوی نیازهای تبلیغی کشور هستند و چه کمبودهایی باید مبنای برنامه‌ریزی آموزشی قرار گیرند. انتشارات دبیزش این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اولویت سنجی فرهنگ و تبلیغ دینی

کتاب اولویت‌سنجی فرهنگ و تبلیغ دینی نوشته داود پاک نیت، بررسی ظرفیت آموزشی تبلیغ را از مبانی دینی و ارتباطی آغاز می‌کند. نویسنده در مقدمه، پرسش‌هایی درباره‌ی رشته‌های مرتبط، شمار دانشجویان، سهم آموزش تخصصی تبلیغ دینی و ضرورت تأسیس رشته‌های تازه مطرح کرده است. جایگاه دانشگاه سوره در توسعه‌ی این آموزش‌ها نیز یکی از پرسش‌های پژوهش است. موضوع اصلی، نسبت میان هدف‌های نهادهای فرهنگی و توان تخصصی نیروهایی است که قرار است این هدف‌ها را دنبال کنند. فصل اول با عنوان «اسلوب تبلیغاتی پیامبر اکرم» به موضوعاتی مانند هدف‌باوری، پایداری، پیشگامی در عمل، مدارا، فرصت‌شناسی و تکریم مخاطبان اختصاص دارد. نویسنده در این بخش، رفتار مبلغ و چگونگی مواجهه‌ی او با مردم را بخشی از مسئله‌ی اثرگذاری می‌داند. فصل دوم مفهوم تبلیغ، عناصر نه‌گانه‌ی فرایند ارتباط و تفاوت تبلیغات سیاسی، تجاری و مذهبی را توضیح می‌دهد. بحث رویکردهای بخشی و فرابخشی نیز میان مطالعه‌ی سازوکار پذیرش پیام و بررسی پیامدهای اجتماعی تبلیغ تمایز می‌گذارد. این تفکیک، زمینه‌ای برای فهم تبلیغ به‌عنوان موضوعی فراتر از سخنرانی یا انتقال یک‌طرفه‌ی اطلاعات فراهم می‌کند.
کتاب اولویت‌سنجی فرهنگ و تبلیغ دینی در فصل سوم، دسته‌بندی‌های تبلیغ را براساس معیارهایی مانند مدت، رسانه، پوشش جغرافیایی، موضوع و نسبت پیام با منبع آن شرح می‌دهد. فصل چهارم به رشته‌های مرتبط اختصاص یافته است؛ روان‌شناسی برای شناخت گرایش‌ها و حساسیت‌های مخاطب، مردم‌شناسی برای بررسی زمینه‌های فرهنگی و ارتباطات برای فهم انتقال و دریافت پیام مطرح می‌شوند. جامعه‌شناسی، مدیریت، الهیات، آمار و هنر نیز در این بررسی جای دارند. مباحث بعدی شامل فرهنگ دینی، آسیب‌شناسی فرهنگی و نیازسنجی تبلیغ دینی است. فهرست این کتاب همچنین عنوان‌هایی درباره‌ی نیازهای آموزشی، نظریه‌های نیاز، الگوی کافمن و هرمن، رشته‌های دانشگاهی و ضعف‌های عمده‌ی تبلیغ دینی دارد. نویسنده از این مجموعه بحث‌ها برای طرح مسئله‌ی تناسب آموزش با نیاز استفاده کرده است. محور مشترک مباحث، ضرورت شناخت ظرفیت‌های موجود پیش از تصمیم‌گیری درباره‌ی توسعه‌ی رشته‌هاست. خواننده در این مسیر با پیوند میان شناخت مخاطب، انتخاب رسانه، مهارت حرفه‌ای و برنامه‌ریزی آموزشی آشنا می‌شود؛ پیوندی که مسئله‌ی تبلیغ را به چند حوزه‌ی تخصصی متصل می‌کند.

خلاصه کتاب اولویت سنجی فرهنگ و تبلیغ دینی

کتاب اولویت‌سنجی فرهنگ و تبلیغ دینی مسئله‌ی اصلی خود را در فاصله‌ی میان نیازهای تبلیغی و ظرفیت تربیت نیروی متخصص جست‌وجو می‌کند. نویسنده ابتدا ویژگی‌های مبلغ و اصول مواجهه با مخاطب را بررسی کرده است. سپس تبلیغ را در چارچوب ارتباط توضیح می‌دهد؛ فرستنده، پیام، رسانه، گیرنده، پاسخ و بازخورد در این فرایند نقش دارند و اختلال‌های ارتباطی می‌توانند دریافت معنا را تغییر دهند. بحث انواع تبلیغ نشان می‌دهد که هدف، شیوه‌ی ارائه و ابزار انتقال پیام یکسان نیستند. بررسی رشته‌های مرتبط نیز روشن می‌کند که شناخت محتوا به‌تنهایی جای شناخت مخاطب و محیط اجتماعی را نمی‌گیرد. نیازسنجی آموزشی در ادامه، مبنایی برای پرسش از کفایت رشته‌های موجود و ضرورت طراحی آموزش‌های تازه فراهم می‌آورد. دغدغه‌ی محوری، تعیین اولویت‌های آموزشی براساس شناخت نیازها و امکانات است، نه صرفاً افزایش تعداد فعالیت‌های تبلیغی.

چرا باید کتاب اولویت سنجی فرهنگ و تبلیغ دینی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب اولویت‌سنجی فرهنگ و تبلیغ دینی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب نقش رشته‌های مختلف را در شناخت مخاطب و طراحی پیام توضیح می‌دهد.
• خواننده با تفاوت معیارهای دسته‌بندی تبلیغات و عناصر فرایند ارتباط آشنا می‌شود.
• بحث نیازسنجی، زمینه‌ی بررسی تناسب آموزش دانشگاهی با نیازهای تبلیغ دینی را فراهم می‌کند.
• مباحث رفتار مبلغ، توجه به احترام مخاطب و شایستگی نیروها را کنار مهارت‌های ارتباطی قرار می‌دهند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب اولویت‌سنجی فرهنگ و تبلیغ دینی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• برنامه‌ریزان آموزشی که دغدغه‌ی توسعه‌ی رشته‌های مرتبط با تبلیغ را دارند.
• مدیران فرهنگی که نیازمند شناخت ظرفیت‌های تخصصی تبلیغ دینی هستند.
• دانشجویان ارتباطات و الهیات که به پیوند شناخت مخاطب، فرهنگ و تبلیغ علاقه دارند.