کتاب تحلیلی از هنر مدرن ایران

کتاب تحلیلی از هنر مدرن ایران، نوشته یعقوب آژند، پژوهشی درباره‌ی شکل‌گیری و گسترش جریان‌های نوگرا در هنرهای تجسمی معاصر ایران است و انتشارات سمت در سال ۱۴۰۵ آن را منتشر کرده است. نویسنده در این کتاب، ریشه‌ها و زمینه‌های پیدایش هنر مدرن در ایران را بررسی می‌کند و شکل‌گیری سبک‌ها و جریان‌های تازه را در ارتباط با تحولات اجتماعی، نهادهای فرهنگی، نمایشگاه‌ها و دوسالانه‌های هنری تا سال ۱۳۵۷ دنبال می‌کند. این پژوهش با تکیه بر اسناد و منابع مکتوب، تصویری از روند دگرگونی هنرهای تجسمی ایران در دوره‌ی معاصر ترسیم می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تحلیلی از هنر مدرن ایران اثر یعقوب آژند

کتاب تحلیلی از هنر مدرن ایران، نوشته‌ی یعقوب آژند، به بررسی تحولات هنرهای تجسمی ایران و شکل‌گیری جریان مدرنیسم در این حوزه می‌پردازد. نویسنده برای بررسی این روند، از اسناد مکتوب، گزارش‌های مطبوعاتی و منابع مربوط به نمایشگاه‌ها استفاده می‌کند. او ابتدا مفهوم تجدد و مدرنیسم را در زمینه‌ی تاریخی آن بررسی می‌کند و سپس با توجه به شرایط سیاسی و اجتماعی ایران و نقش نهادهای آموزشی و فرهنگی، زمینه‌های شکل‌گیری هنر مدرن را توضیح می‌دهد.

این کتاب در هفت فصل تنظیم شده است. فصل نخست به سال‌های ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰ می‌پردازد و فصل دوم دوره‌ی ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۵ را بررسی می‌کند. فصل سوم به دوسالانه‌های تهران اختصاص دارد و فصل چهارم بازتاب‌ها و رویکردهای هنر مدرن را بررسی می‌کند. در فصل پنجم، روندهای هنری سال‌های ۱۳۲۵ تا ۱۳۵۷ بررسی می‌شود. فصل ششم به شاخه‌هایی مانند گرافیک، تصویرسازی و حجم‌سازی می‌پردازد و فصل هفتم نیز نقش مطبوعات و دیدگاه‌های مطرح‌شده درباره‌ی هنر مدرن در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۰۰ تا ۱۳۵۷ را بررسی می‌کند. پیوست‌های کتاب نیز شامل فهرست برندگان دوسالانه‌ها و نام هنرمندان است و اطلاعات تکمیلی ارزشمندی درباره‌ی جریان‌های هنری این دوره ارائه می‌دهد.

خلاصه کتاب تحلیلی از هنر مدرن ایران

یعقوب آژند در کتاب تحلیلی از هنر مدرن ایران، روند تغییر هنرهای تجسمی ایران را از شیوه‌های سنتی و تأثیر مکتب کمال‌الملک تا تجربه‌های تازه در نقاشی، انتزاع و دیگر گرایش‌های مدرن دنبال می‌کند. او شکل‌گیری هنر مدرن را در ارتباط با تغییرات اجتماعی و فرهنگی ایران بررسی می‌کند و به عواملی مانند گسترش شهرنشینی، شکل‌گیری طبقه‌ی متوسط جدید، تأسیس دانشکده‌ی هنرهای زیبا و فعالیت انجمن‌های هنری می‌پردازد. دوسالانه‌های تهران، مجلات و نقدهای هنری در مطبوعات نیز از موضوعات مهم کتاب هستند. در ادامه، جریان‌هایی مانند نقاشی‌خط، سقاخانه، گرافیک نوین و مجسمه‌سازی مدرن بررسی می‌شوند تا روند گسترش و تثبیت هنر نوگرا در ایران روشن شود.

چرا باید کتاب تحلیلی از هنر مدرن ایران را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب تحلیلی از هنر مدرن ایران را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب روند شکل‌گیری هنر مدرن در ایران را در ارتباط با تحولات اجتماعی، فرهنگی و تاریخی بررسی می‌کند و تصویری منسجم از این دوره ترسیم می‌کند.
• نقش نهادهایی مانند دانشکده‌ی هنرهای زیبا، انجمن آثار ملی و دوسالانه‌های تهران در شکل‌گیری جریان‌های تازه‌ی هنری و تغییر سلیقه‌ی بصری جامعه در این کتاب بررسی شده است.
• خواننده در این اثر، با جریان‌های مهم نقاشی، مجسمه‌سازی، تصویرسازی و گرافیک در دوره‌ی معاصر ایران و زمینه‌های شکل‌گیری آن‌ها آشنا می‌شود.
• بررسی دیدگاه‌های مطرح‌شده در مطبوعات و مناقشه‌های مربوط به سنت و تجدد این کتاب را به منبعی مفید برای شناخت فضای فکری و هنری این دوره تبدیل می‌کند.

خواندن کتاب تحلیلی از هنر مدرن ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب تحلیلی از هنر مدرن ایران به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• دانشجویان و پژوهشگران رشته‌های هنر، پژوهش هنر، تاریخ هنر و هنرهای تجسمی، به‌ویژه در مقاطع کارشناسی‌ ارشد و دکتری.
• علاقه‌مندان به تاریخ فرهنگی و اجتماعی ایران معاصر و رابطه‌ی میان هنر، جامعه و تحولات تاریخی.
• منتقدان، پژوهشگران و موزه‌دارانی که به جریان‌های نقاشی، مجسمه‌سازی و گرافیک نوین ایران علاقه دارند.
• هنرمندانی که می‌خواهند با پیشینه‌ی تاریخی و زمینه‌های شکل‌گیری هنر نوگرای ایران و آثار پیشگامان این جریان آشنا شوند.

درباره یعقوب آژند

یعقوب آژند نویسنده، مترجم، پژوهشگر، داستان‌نویس و استاد دانشگاه ایرانی در حوزه‌ی تاریخ، هنر و ادبیات است. او ۲۹ خرداد ۱۳۲۸ در میاندوآب به دنیا آمد. آژند تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته‌ی تاریخ در دانشگاه تبریز آغاز کرد و در سال ۱۳۵۱ مدرک کارشناسی گرفت. سپس برای ادامه‌ی تحصیل به تهران رفت و در سال ۱۳۵۶ مدرک کارشناسی ارشد خود را از پژوهشکده‌ی فرهنگ ایران دریافت کرد. او در سال ۱۳۶۳ نیز دکتری تاریخ را از دانشکده‌ی ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران گرفت.

آژند در زمینه‌ی هنر و تاریخ هنر، تمدن اسلامی، فرهنگ و ادب ایران، ادبیات معاصر ایران و جهان و روش تحقیق در هنر تدریس کرده است. او در سال ۱۳۷۹ به درجه‌ی دانشیاری و در سال ۱۳۸۳ به درجه‌ی استادی رسید. همچنین یک‌ بار به‌عنوان استاد نمونه انتخاب شد و از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، عنوان پژوهشگر برجسته در هنر و فرهنگ ایران را دریافت کرد. دانشگاه تهران نیز در سال ۱۳۸۶ نشان درجه‌ی یک پژوهش را به او اعطا کرد.

پژوهش‌های آژند حوزه‌های مختلفی از تاریخ، هنر و ادبیات ایران را در بر می‌گیرد. او در طول فعالیت حرفه‌ای خود، چندین کتاب تألیف و ترجمه کرده است. برخی از آثار او در دانشگاه‌ها تدریس می‌شوند. کتاب نمایش در دوره‌ی صفوی پس از انتشار در سال ۱۳۸۵، از سوی سازمان میراث فرهنگی مورد تقدیر قرار گرفت و در سال ۱۳۸۶ به‌عنوان کتاب سال دانشگاهی انتخاب شد. نگارگری ایران نیز در سال ۱۳۸۹ عنوان کتاب برگزیده را به دست آورد.

از میان آثار تألیفی آژند می‌توان به ادبیات داستانی در ایران و ممالک اسلامی، ادبیات نوین ایران: از مشروطیت تا انقلاب اسلامی، سیمای سلطان محمد نقاش و... اشاره کرد. او همچنین آثاری را به فارسی ترجمه کرده است. برخی از آثار او نیز با نام مستعار میاندوآبی منتشر شده‌اند.