کتاب و این منم، زنی تنها

کتاب و این منم، زنی تنها، نوشته امین یاری، شعرها و نثرها و تجربه‌های زندگی فروغ فرخزاد را در کنار یکدیگر قرار داده است تا مسیر دگرگونی اندیشه و هنر او را آشکار و بررسی کند. نویسنده علاوه‌بر توجه به صراحت بیان و استقلال هنری این شاعر معاصر ایرانی، برداشت خود را از نشانه‌های عرفانی آثار او مطرح می‌کند. این کتاب شناخت شاعر را از خلال سخنان خودش و داوری‌های دیگران ممکن کرده است. یکی از دغدغه‌های اصلی نویسنده بررسی همزمان حضور ناامیدی و میل به رشد در آثار فروغ فرخزاد است. کتاب حاضر را نشر نقد فرهنگ منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه بخرید و دانلود کنید.

درباره کتاب و این منم، زنی تنها اثر امین یاری

کتاب و این منم، زنی تنها (در معرفی و شناخت شخصیت ادبی فروغ فرخزاد) حاصل جمع‌بندی یادداشت‌های امین یاری درباره‌ی شخصیت ادبی فروغ فرخزاد است. نویسنده، در مقدمه، علاقه‌ی خود به شعر و اندیشه‌ی فروغ فرخزاد را توضیح می‌دهد و مبنای برداشت‌هایش را روشن می‌کند. نویسنده متن کامل و شرح مختصر «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» و نیز بخشی درباره‌ی نظرهای موافقان و مخالفان فروغ فرخزاد را در این اثر گنجانده است.

بخش مربوط به شعرها نمونه‌هایی از شعرهای شاعر از دفترهای «اسیر»، «دیوار»، «عصیان» و «تولدی دیگر» را در بر گرفته است. توضیح‌های همراهِ برخی شعرها معنای تصویرها و نمادها، وزن و شگردهای ادبی را بررسی می‌کند. عنوان اثر حاضر از آغاز منظومه‌ی ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد گرفته شده است. کتاب و این منم، زنی تنها شخصیت فروغ فرخزاد را از چند جهت بررسی کرده است.

امین یاری درمورد تجربه‌ی زن‌بودن و محدودیت‌های اجتماعی، پیوند هنر و زندگی، استقلال در برابر تأثیر دیگر شاعران و نسبت امید و یأس سخن گفته است. او حضور فروغ فرخزاد در جذام‌خانه و پذیرفتن حسین به فرزندی را در چارچوب برداشت خود از عرفان عملی تفسیر می‌کند. این تعبیر دیدگاه نویسنده است و در کنار سخنان فروغ فرخزاد و نظرهای دیگران قرار گرفته است.

نویسنده در بررسی مسیر شاعری فروغ فرخزاد میان سه دفتر نخست و تولدی دیگر تفاوت می‌گذارد، اما نشانه‌های رشد بعدی را در سروده‌های آغازین نیز جست‌وجو می‌کند. کتاب حاضر درباره‌ی گستردگی ناامیدی در آثار فروغ فرخزاد موضع انتقادی دارد و هم‌زمان نمونه‌های امید به رویش و ادامه‌ی زندگی را بازخوانی می‌کند. پانویس‌ها و توضیح‌های داخل کروشه منابع را مشخص می‌کنند و توضیح‌ها را از متن اصلی جدا نگه می‌دارند. خواننده‌ی کتاب و این منم، زنی تنها هم با صدای فروغ فرخزاد روبه‌رو می‌شود و هم خوانش مشخص نویسنده از آثار او را می‌شناسد.

خلاصه کتاب و این منم، زنی تنها

امین یاری در کتاب حاضر شناخت فروغ فرخزاد را از شرح زندگی شخصی او، سخنان و شعرهایش ممکن کرده است. مسئله‌ی اصلی، چگونگی شکل‌گیری شاعری است که محدودیت‌های پیرامونش را بیان می‌کند و هم‌زمان از نقد آثار گذشته‌ی خود دست نمی‌کشد. نثرهای منتخب، دیدگاه شاعر را درباره‌ی کلمه، وزن، مسئولیت هنری و تأثیرپذیری نشان می‌دهند. شعرها نیز زمینه‌ی بررسی تنهایی، عشق، آزادی، مرگ و رویش را فراهم می‌کنند. نویسنده در کنار شرح این موضوعات، دو مسئله را مطرح می‌کند؛ خوانش عرفانی برخی آثار و رفتارهای فروغ فرخزاد و نیز نقد حضور پررنگ یأس در شعرهای او را.

چرا باید کتاب و این منم، زنی تنها را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب و این منم، زنی تنها را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب بخشی از سخنان فروغ فرخزاد درباره‌ی شعر را ارائه کرده است.
• شرح‌های همراه با شعرها امکان بررسی جزئیات ادبی را فراهم می‌کند.
• تقویم زندگی، رویدادهای شخصی و فعالیت‌های هنری فروغ فرخزاد در این اثر گنجانده شده است.
• نقل داوری‌های متفاوتِ صاحب‌نظران زمینه‌ی بررسی واکنش‌ها به فروغ فرخزاد را فراهم می‌کند.
• بخش نثرها چهره‌ی فروغ فرخزاد را جدا از شعرهای مشهور او نشان می‌دهد.

خواندن کتاب و این منم، زنی تنها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب و این منم، زنی تنها به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به شعر معاصر ایران و اشعار و آثار فروغ فرخزاد.
• خوانندگان شعر فارسی که به مطالعه‌ی توضیحات تصویرها، نمادها و شگردهای ادبی علاقه دارند.
• مخاطبان علاقه‌مند به مسئله‌ی آزادی زنان و محدودیت‌های اجتماعی که بازتاب این موضوعات را در سخنان و سروده‌های فروغ فرخزاد دنبال می‌کنند.
• دانشجویان ادبیات و افرادی که به رابطه‌ی هنر، خودشناسی و استقلال فکری علاقه دارند و مایلند این رابطه را از خلال گفته‌های یک شاعر بررسی کنند.

بخشی از کتاب و این منم، زنی تنها

«دکتر سیروس شمیسا

هرچند فروغ شاعر بزرگی است و می‌صرفد که کسی تمام عمرش را درمورد بزرگان بنویسد، زیرا هم استفادهٔ شخصی دارد (وقت خوشی را با آثار ایشان سپری کردن) و هم به دیگران سودرسان است، اما من نقد نوشتن در معنای مرسوم آن را دوست ندارم و بیشتر به تشریح آثار ادبی متمایلم.

از دلایلی که من توانستم درمورد فروغ چیزی بنویسم، شخصیت والای اوست. امیدوارم که در آینده کسی به‌شیوهٔ آکادمیک زندگی فروغ را بنویسد. او شاعری به‌تمام‌معنا انسان بود؛ انسانی بزرگ که نه‌تنها از انسانیت او تجلیلی نشده است، بلکه ذهن زودباور جامعه هرگونه اراجیفی را درمورد او حقیقت پنداشته و یا به‌هرحال تحمل کرده است.

اگر بخواهیم شاعران طرازاول شعر فارسی را از بدو پیدایش تاکنون، به اعتبار سبک‌های مختلف شعر فارسی برشماریم، بدون شک، ناگزیر به اقرار این حقیقت خواهیم بود که چند تن از بزرگان شعر فارسی در قرن حاضر می‌زیسته‌اند و یکی از ایشان فروغ فرخزاد است. فروغ فرخزاد شاعری است عاطفی با زبانی بسیار صمیمی و مضامین غنائی و مؤثر که در حوزه‌های کاملاً جدیدی به سخنوری پرداخته است.»