کتاب نظریه های شعر مدرن

کتاب نظریه های شعر مدرن، نوشته مسعود فرهمندفر و سامان طاهری، منتخبی از نوشته‌های مهم شاعران و نظریه‌پردازانی است که به پرسش قدیمیِ شعر چیست پرداخته‌اند. این مجموعه که انتشارات مروارید آن را منتشر کرده است، با گردآوری متن‌هایی از چهره‌هایی مانند هاپکینز، فنولوسا، فروید و ییتس نشان می‌دهد که شعر مدرن چگونه با زبان، تخیل، فرم و تجربه‌ی زمانه درگیر می‌شود. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نظریه های شعر مدرن

کتاب نظریه های شعر مدرن، نوشته‌ی مسعود فرهمندفر و سامان طاهری، مجموعه‌ای از مقاله‌ها و نوشته‌های برگزیده درباره‌ی بوطیقای شعر مدرن است؛ یعنی جایی که خود شاعران و متفکران، به‌جای ارائه‌ی تعریف‌های قطعی، درباره‌ی ماهیت شعر و کارکرد آن و نسبتش با زبان و جهان فکر کرده‌اند. پرسش از چیستی شعر، پرسشی ساده و بسته نیست؛ به همین دلیل این مجموعه به سراغ صداهایی رفته است که از زاویه‌های متفاوت به شعر نگاه می‌کنند؛ از تأمل در فرم و وزن گرفته است تا بحث درباره‌ی تخیل، نماد، استعاره و رابطه‌ی شعر با تجربه‌ی زیسته.

نظریه های شعر مدرن نوعی نقشه‌ی فکری از مسیرهای مهم شعر مدرنیستی به دست می‌دهد. در بخش‌های مختلف این کتاب نام‌هایی مانند جرارد منلی هاپکینز، ارنست فنولوسا، زیگموند فروید، ویلیام هربرت کرث و ویلیام باتلر ییتس دیده می‌شود. هر بخش دریچه‌ای جداگانه به یکی از مسئله‌های اصلی شعر باز می‌کند؛ برای نمونه هاپکینز از زبان و وزن و یگانگی پدیده‌ها می‌گوید؛ فنولوسا نسبت نوشتار و تصویر و حرکت را مطرح می‌کند؛ فروید آفرینش ادبی را کنار خیال‌پردازی و آرزو قرار می‌دهد؛ ییتس از نماد و ریتم و تجربه‌ی درونی سخن می‌گوید.

این کتاب می‌کوشد تصویری از شعر مدرن ارائه کند؛ شعری که می‌خواهد از قالب‌های تثبیت‌شده فاصله بگیرد، زبان زمانه را یاد بگیرد و برای بیان تجربه‌های تازه فرم‌های تازه پیدا کند. در این مجموعه، شعر مدرن نه یک دستور ثابت، بلکه میدان کشمکش میان سنت و نوآوری، موسیقی و اندیشه و نیز تصویر و مفهوم است. اثر حاضر به‌جای توضیح شعر مدرن از بیرون، امکان شنیدن صدای کسانی را فراهم می‌کند که در شکل‌گیری این جریان نقش داشته‌اند.

خلاصه کتاب نظریه های شعر مدرن

شعر چگونه شکل می‌گیرد؟ چه چیزی شعر را از بیان عادی جدا می‌کند؟ این کتاب از تعریف‌ناپذیری شعر آغاز می‌شود و سپس به مسئله‌هایی مانند فرم، وزن، تخیل، نماد، استعاره، زبان تصویری و رابطه‌ی شعر با ذهن و واقعیت می‌پردازد. اثر حاضر نشان می‌دهد که شعر مدرن فقط سنت را کنار نگذاشته است؛ بلکه جست‌وجویی برای یافتن بیان تازه است. بعضی مقاله‌ها بر موسیقی و ساختار زبان تکیه دارند، بعضی بر نیروی خیال و ناخودآگاه و بعضی بر پیوند شعر با تجربه‌ی تاریخی و فکری.

چرا باید کتاب نظریه های شعر مدرن را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب نظریه های شعر مدرن را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب امکان آشنایی با دیدگاه‌های شاعران و متفکرانی را فراهم می‌کند که درباره‌ی ماهیت شعر و شعر مدرن نوشته‌اند.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند اختلاف نگاه‌ها به مفاهیمی مانند فرم، وزن، تخیل، نماد و استعاره را دنبال کند.
• این کتاب نشان می‌دهد شعر مدرن از طریق مسیرهای فکری گوناگون پدید آمده است.
• مجموعه‌ی حاضر برای درک نام‌ها و جریان‌های مهم شعر مدرنیستی، زمینه‌ی نظری مفیدی در اختیار مخاطب می‌گذارد.

خواندن کتاب نظریه های شعر مدرن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب نظریه های شعر مدرن به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به شعر مدرن که می‌خواهند با مبانی فکری و زیبایی‌شناختی آن آشنا شوند.
• دانشجویان و پژوهشگران ادبیات که به بوطیقا، نقد شعر و تاریخ اندیشه‌ی ادبی علاقه دارند.
• شاعران و مخاطبانی که می‌خواهند نسبت زبان، فرم، تخیل و تجربه را بررسی کنند.
• کسانی که در پی درک تفاوت شعر سنتی و گرایش‌های مدرنیستی در شعر هستند.

بخشی از کتاب نظریه های شعر مدرن

«آنچه در نگارش شعر انجام می‌دهم

گاهی اوقات به این فکر می‌کنم که مایل نیستم دربارۀ پرسش «شعر چیست؟» و آنچه در نگارش شعر انجام می‌دهم صحبت کنم. با خود می‌گویم «فکر می‌کنی داری چه می‌کنی؟» من واقعاً هرگز با این موضوع کنار نیامده‌ام.

اما پرسش جالبی است. فکر می‌کنید چه می‌کنید هنگامی‌که در یک برنامۀ تلویزیونی به شما می‌گویند در مسیری قدم بزنید و با خودتان صحبت کنید؟ آیا آنان‌ نمی‌دانند که تک‌گویی از مُد افتاده است؟ احتمالاً، نه.

روزی من را به قبرستانی معروف در نیوپورت واقع در رُود آیلند دعوت کردند و از من خواستند که در اطراف آن قبرستان قدم بزنم و با خودم صحبت کنم.

اما انسان فکر می‌کند دارد چه می‌کند؟ ممکن است آنان بگویند: «وقتی تنها هستی شعر می‌‌گویی، نه؟ آن زمان تک‌گویی می‌کنی؟»

خب، این پرسش دشواری است. این یک رسم ادبی قدیمی است. شما نمی‌توانید این کار را با کسی در اتاق انجام دهید.»