کتاب یک‌ صد گل

کتاب یک صد گل نوشته گنکی کاوامورا و ترجمه هانیه منشی زاده است، رمانی از دل رابطه‌ی مادر و پسری که هم‌زمان با نزدیک‌شدن تولد یک نوزاد، با فرسایش حافظه و بازگشت خاطره‌های دور روبه‌رو می‌شوند. داستان از مراقبت روزمره فراتر می‌رود و به سؤالی مهم می‌رسد: وقتی حافظه کم‌کم محو می‌شود، از پیوندهای خانوادگی چه چیزی باقی می‌ماند؟ انتشارات آفرت این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب یک‌ صد گل

کتاب یک صد گل نوشته‌ی گنکی کاوامورا رمانی ژاپنی است که محور اصلی آن حافظه، فراموشی، پیوند مادر و فرزند و وزن گذشته در زندگی امروز است. داستان در فضایی روزمره و آشنا پیش می‌رود، اما از دل همین موقعیت‌های ساده، پرسش‌هایی عمیق درباره‌ی هویت و رابطه بیرون می‌آید. ایزومی در آستانه‌ی پدرشدن است و هم‌زمان باید با بیماری آلزایمر مادرش، یوریکو، کنار بیاید. این هم‌زمانی باعث می‌شود کتاب فقط درباره‌ی ازدست‌رفتن نباشد، بلکه به انتقال تجربه، تداوم زندگی و معنای به‌یادآوردن هم بپردازد.

کتاب یک صد گل گذشته و حال را در کنار هم می‌گذارد. یوریکو زمان حال را گم می‌کند، اما بعضی تصویرهای قدیمی را با وضوحی عجیب به خاطر می‌آورد، به‌ویژه بخشی مبهم از گذشته که به یک سال ناپدیدشدن او مربوط است. همین شکاف، لایه‌ی دیگری به داستان می‌دهد و ایزومی را وادار می‌کند مادرش را نه‌فقط در نقش همیشگی‌اش، بلکه به‌عنوان انسانی با ترس‌ها، انتخاب‌ها و رازهای خودش ببیند. روایت از دل خانه، خیابان، خرید روزانه، آشپزی، موسیقی و گفت‌وگوهای کوتاه شکل می‌گیرد و به‌جای تکیه‌بر حادثه‌های پی‌درپی، بر تغییرات احساسی و ذهنی شخصیت‌ها متمرکز می‌ماند.

کتاب یک صد گل اثر گنکی کاوامورا، تنها در حال‌وهوایی اندوهگین باقی نمی‌ماند. در کنار فراموشی و اضطراب، لحظه‌هایی از مهر، شرم، دل‌بستگی، مراقبت و حتی طنزی ظریف نیز در آن دیده می‌شود. حضور پیانو، گل‌ها، غذاها و جزئیات زندگی خانگی به داستان بافتی حسی می‌دهد و نشان می‌دهد خاطره فقط در ذهن نیست، بلکه در صداها، بوها و عادت‌ها هم زندگی می‌کند. این کتاب بیش از هر چیز به این فکر نزدیک می‌شود که شناختن نزدیک‌ترین آدم‌های زندگی، همیشه کامل و قطعی نیست و گاهی درست در لحظه‌ی ازدست‌رفتن، شکل تازه‌ای پیدا می‌کند.

خلاصه داستان یک‌ صد گل

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

ایزومی درحالی به خانه‌ی مادرش یوریکو برمی‌گردد که هم باید خبر پدرشدن خود را در زندگی‌اش جا بدهد و هم با نشانه‌های پیشرونده‌ی آلزایمر مادر روبه‌رو شود. یوریکو گاهی زمان و مکان را گم می‌کند، خریدهای تکراری انجام می‌دهد و در میان کارهای روزمره ناگهان به خاطره‌هایی دور پرتاب می‌شود. در همین میان، بخشی گم‌شده از گذشته‌ی خانواده دوباره سر برمی‌آورد: یک سال مبهم در کودکی ایزومی که یوریکو ناپدید شده بود. ایزومی در مراقبت از مادر، کم‌کم به جست‌وجوی این بخش پنهان از زندگی او کشیده می‌شود و رابطه‌ی میان فراموشی، عشق، رنج و بخشش را از نو می‌سنجد.

چرا باید کتاب یک‌ صد گل را بخوانیم؟

دلایل خواندن یکصد گل را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• کتاب رابطه‌ی مادر و پسر را در موقعیتی حساس و دور از تصویرهای کلیشه‌ای دنبال می‌کند.
• این اثر فراموشی و حافظه را فقط به‌عنوان مسئله‌ای پزشکی نشان نمی‌دهد و اثر آن را بر هویت و روابط خانوادگی هم بررسی می‌کند.
• هم‌زمانی پدرشدن ایزومی و بیماری مادرش، داستان را به تأملی درباره‌ی تداوم نسل‌ها تبدیل می‌کند.
• جزئیات خانه، غذا، موسیقی و خاطره، فضای داستان را ملموس و چندحسی کرده‌اند.
• پرسش‌هایی درمورد شناخت نزدیکان، رازهای خانوادگی و معنای به‌یادماندن پیش می‌کشد.

خواندن کتاب یک صد گل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب یک صد گل به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های خانوادگی که بر رابطه‌ی والد و فرزند تمرکز دارند.
• خوانندگانی که به داستان‌هایی درباره‌ی حافظه، فراموشی و اثر گذشته بر زمان حال علاقه دارند.
• کسانی که از روایت‌های شخصیت‌محور و مبتنی‌بر جزئیات زندگی روزمره لذت می‌برند.
• مخاطبانی که می‌خواهند با تجربه‌ی احساسی مراقبت از یکی از اعضای خانواده روبه‌رو شوند.
• علاقه‌مندان به ادبیات ژاپن که به فضاهای آرام اما پرفشار عاطفی توجه دارند.