کتاب هنر برقراری روابط عمیق تر

کتاب هنر برقراری روابط عمیق تر (Connect) نوشته دیوید بردفورد و کارول رابین و ترجمه هدا پری زاده توسط انتشارات ارجمند منتشر شده است. این کتاب از دل درس‌های دوره‌ی پویایی بین‌فردی دانشگاه استنفورد بیرون آمده و بر یک پرسش مهم تمرکز کرده است؛ اینکه چرا بعضی رابطه‌ها فقط در حد تماس می‌مانند، اما بعضی دیگر به اعتماد، صداقت و رشد متقابل می‌رسند. نویسندگان با تکیه بر تجربه‌ی آموزشی و نمونه‌های گوناگون، از خودافشایی، تعارض، بازخورد و آسیب‌پذیری به‌عنوان عناصر اصلی رابطه‌های عمیق سخن گفته‌اند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب هنر برقراری روابط عمیق تر اثر دیوید بردفورد و کارول رابین

کتاب هنر برقراری روابط عمیق تر نوشته‌ی دیوید بردفورد و کارول رابین بر این ایده بنا شده است که رابطه‌های نزدیک و ماندگار اتفاقی شکل نمی‌گیرند؛ بلکه به آگاهی، تمرین و پذیرش ریسک نیاز دارند. نویسندگان از تجربه‌ی چندین‌ساله‌ی خود در آموزش پویایی بین‌فردی استفاده کرده و نشان داده‌اند که صمیمیت فقط به دوست‌داشتن یا هم‌فکری محدود نیست. آنچه در اینجا اهمیت پیدا می‌کند توانایی دیده‌شدن، شنیده‌شدن، صادق‌بودن و حل‌کردن تنش‌ها بدون فرار از آن‌هاست. این کتاب رابطه را روی یک پیوستار می‌بیند؛ از تماس‌های سطحی تا پیوندهایی که در آن‌ها دو نفر می‌توانند خود واقعی‌شان را آشکار کنند و درعین‌حال احساس امنیت داشته باشند.

هنر برقراری روابط عمیق تر فقط درباره‌ی روابط عاشقانه نیست و دامنه‌ی آن خانواده، دوستی، همکاری و رابطه‌های حرفه‌ای را نیز در بر می‌گیرد. نویسندگان شش نشانه‌ی رابطه‌ی استثنایی را مطرح کرده‌اند؛ خودبودن، آسیب‌پذیری، اعتماد، صداقت، حل سازنده‌ی تعارض و تعهد به رشد متقابل. کتاب در ادامه این نشانه‌ها را به بحث‌های جزئی‌تر پیوند می‌دهد؛ ازجمله خودافشایی، بازخورد، مرزبندی، کنجکاوی، تأثیر رفتار بر دیگران و ذهنیت یادگیری. سناریوهای مختلفی هم در این اثر آمده است که موقعیت‌های واقعی یا ترکیبی از تجربه‌های واقعی را بازسازی می‌کنند تا نشان دهند یک گفت‌وگوی ساده چگونه می‌تواند به سوءبرداشت، نزدیکی یا تغییر مسیر رابطه منجر شود.

کتاب هنر برقراری روابط عمیق تر دو بخش دارد. بخش نخست بر پایه‌ی رابطه‌های استوار تمرکز دارد و بخش دوم به گذار از رابطه‌ی خوب به رابطه‌ی استثنایی می‌پردازد. در پایان فصل‌ها نیز بخش‌هایی برای درون‌نگری، کاربست و مرور تجربه‌ها دیده می‌شود تا خواندن کتاب به تأمل درباره‌ی رابطه‌های واقعی زندگی گره بخورد. فضای اثر بیشتر بر مشاهده‌ی دقیق رفتارها و واکنش‌ها استوار است و نشان می‌دهد که نزدیکی عاطفی فقط با حرف‌زدن بیشتر به دست نمی‌آید؛ بلکه به کیفیت افشاگری، نحوه‌ی شنیدن و شیوه‌ی مواجهه با اختلاف‌ها وابسته است.

عنوان فرعی این اثر عبارت است از: چگونه با خانواده، دوستان و همکاران خود روابط استثنایی برقرار کنیم؟

خلاصه کتاب هنر برقراری روابط عمیق تر

رابطه‌های معنادار از دل چند مهارت به‌هم‌پیوسته شکل می‌گیرند؛ خودافشایی سنجیده، بیان احساس‌ها، شنیدن بدون شتاب‌زدگی، بازخورد صادقانه و حل تعارض بدون پنهان‌کاری. نویسندگان نشان می‌دهند که بسیاری از آدم‌ها در رابطه‌ها بیش‌ازحد محتاط می‌شوند و همین احتیاط اجازه نمی‌دهد پیوندها از سطح آشنایی فراتر برود. در فصل‌های مختلف این اثر با مثال‌ها و موقعیت‌هایی روبه‌رو می‌شویم که در آن‌ها ترس از قضاوت، تجربه‌های ناخوشایند گذشته و سوءبرداشت‌های احتمالی مانع نزدیکی می‌شود. پیام کتاب این است که رابطه‌ی عمیق نه با فرمول ثابت، بلکه با انتخاب‌های آگاهانه، پذیرش آسیب‌پذیری و آمادگی برای یادگیری از اشتباه‌ها ساخته می‌شود.

چرا باید کتاب هنر برقراری روابط عمیق تر را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب هنر برقراری روابط عمیق تر را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب رابطه را فقط از زاویه‌ی صمیمیت عاطفی نمی‌بیند و به نقش اعتماد، بازخورد و تعارض هم می‌پردازد.
• خواننده می‌تواند بفهمد چرا بعضی رابطه‌ها در سطح می‌مانند و بعضی دیگر به شناخت عمیق‌تر می‌رسند.
• کتاب نشان می‌دهد خودافشایی چه زمانی به نزدیکی کمک می‌کند و چه زمانی ممکن است نتیجه‌ی معکوس بدهد.
• بحث درباره‌ی آسیب‌پذیری و ترس از قضاوت، فهم دقیق‌تری از موانع ارتباطی به دست می‌دهد.
• سناریوهای کتاب کمک می‌کنند موقعیت‌های خانوادگی، دوستانه و کاری از زاویه‌ای ملموس‌تر بررسی شوند.
• بخش‌های درون‌نگری و کاربست، مطالعه را به ارزیابی رابطه‌های واقعی زندگی پیوند می‌دهند.
• کتاب یادآوری می‌کند که حل‌نشدن تعارض‌ها فقط سکوت ایجاد نمی‌کند؛ بلکه می‌تواند رابطه را متوقف کند.

خواندن کتاب هنر برقراری روابط عمیق تر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب هنر برقراری روابط عمیق تر به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• کسانی که می‌خواهند رابطه‌های خانوادگی، دوستانه یا کاری خود را از سطح گفت‌وگوهای معمولی فراتر ببرند.
• افرادی که در بیان احساس‌ها، درخواست کمک یا مطرح‌کردن دلخوری‌ها تردید دارند.
• مدیران و همکارانی که می‌خواهند درک بهتری از اعتماد، بازخورد و تنش در محیط کار پیدا کنند.
• افرادی که تجربه‌های ناخوشایند گذشته هنوز بر رابطه‌های فعلی‌شان اثر می‌گذارد.
• مخاطبانی که به موضوع رشد متقابل، مرزبندی و صمیمیت در رابطه‌ها علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند هم‌زمان بر روی شناخت خود و کیفیت ارتباط با دیگران کار کنند.

درباره دیوید بردفورد

دیوید بردفورد (David L. Bradford) زاده‌ی سال ۱۹۳۷‏ میلادی و مدرس ارشد بازنشسته‌ی کرسی یوجین اوکلی دو در دانشکده‌ی تحصیلات تکمیلی کسب‌وکار استنفورد (GSB) سابقه‌ی بیش از نیم قرن تدریس را در این مرکز علمی در کارنامه دارد. او طراح و معمار بنیادین دوره‌ی مشهور «رقت قلب» (که با عنوان رسمی پویایی بین‌فردی شناخته می‌شود) به شمار می‌رود؛ دوره‌ای که از جذاب‌ترین و برترین ارائه‌های این دانشکده محسوب می‌شود. این نویسنده نزدیک به ۴۰ سال با طراحی چندین سرفصل آموزشی و هدایت همکارانش، مفاهیم رهبری را در سطوح MBA و دوره‌های مدیریتی به برنامه‌های درسی این دانشکده تزریق کرده است.

او بنیان‌گذاری انجمن آموزش رفتار سازمانی‌ـ‌تشکیلاتی حرفه‌ای با تمرکز بر یادگیری تجربی را عهده‌دار بوده و در جایگاه نخستین سردبیر نشریه‌ی این نهاد قرار گرفته است. دیوید بردفورد در تألیف چندین عنوان کتاب مشارکت داشته است؛ آثار کلاسیکی همچون «تأثیرگذاری بدون قدرت‌طلبی» و «تقویت قدرت: تغییر شکل سازمان از طریق رهبری مشترک» و «هنر برقراری روابط عمیق تر» (Connect: Building Exceptional Relationships with Family, Friends, and Colleagues) با همکاری کارول رابین.

دیوید بردفورد در زمینه‌ی مربی‌گری مدیران ارشد فعالیت داشته و خدمات مشاوره‌ای خود را به مجموعه‌ای از سازمان‌های تجاری و غیرانتفاعی مانند لوی اشتراوس، IBM، جننتک و موزه‌ی هنرهای آمریکایی ویتنی ارائه کرده است.

درباره کارول رابین

کارول رابین (Carole Robin) صاحب کرسی سخنرانی رهبری دوروتی جی. کینگ در دانشکده‌ی کسب‌وکار استنفورد بوده و در دوران حضورش نقشی کلیدی در گسترش دوره‌ی پویایی بین‌فردی و تدوین نسخه‌ی ویژه‌ی مدیران اجرایی آن ایفا کرده است. مدیریت برنامه‌ی «ارباکل لیدرشیپ فلوز» از دیگر مسئولیت‌های او بوده است. این نویسنده در میان همکاران و دانشجویان به «ملکه‌ی رقت قلب» شهرت یافته است. کتاب «هنر برقراری روابط عمیق تر» (Connect: Building Exceptional Relationships with Family, Friends, and Colleagues) نوشته‌ی او و دیوید بردفورد است.

کارول رابین در ادامه‌ی فعالیت‌هایش به راه‌اندازی مؤسسه‌ی غیرانتفاعی «لیدرز این تِک» کمک کرد تا تجربیات ۲۰ساله‌ی خود را ساختارمند کرده و در اختیار استارت‌آپ‌های منطقه‌ی سیلیکون ولی قرار دهد. او پیش از آغاز همکاری با دانشگاه استنفورد، به‌عنوان شریک در یک مؤسسه‌ی مشاوره‌ای بین‌المللی و مدیر ارشد در یکی از کمپانی‌های فهرست فورچن ۵۰۰ فعالیت کرد. این نویسنده خدمات مربی‌گری مدیران، پرورش مهارت‌های رهبری و ساخت تیم‌های مدیریتی را برای دایره‌ی وسیعی از بخش‌های تجاری، دولتی و نهادهای غیرانتفاعی (از کسب‌وکارهای نوپا گرفته تا شرکت‌های بین‌المللی و فورچن ۵۰۰) اجرا کرده و هدایت مشاوره‌ای چند هیئت مدیره را بر عهده داشته است.

جوایز و افتخارات نویسنده

کارول رابین به پاس فعالیت‌های اجتماعی‌اش دو بار از سوی کنگره مورد تقدیر قرار گرفته و جایزه دریافت کرده است. او موفق به کسب جایزه‌ی مدرس برجسته‌ی دوره‌ی MBA شد و با بازنشستگی‌اش در سال ۲۰۱۷، بورسیه‌ی تحصیلی ویژه‌ای به نامش پایه‌گذاری گردید.

بخشی از کتاب هنر برقراری روابط عمیق تر

«بالا رفتن از کوه

دیوید، در دوران نوجوانی و اوایل بیست‌سالگی، تعطیلات تابستانی را در وایت ماونتینز در نیوهمپشایر می‌گذراند و خیلی‌اوقات از ماونت واشینگتن، در پرزیدنشال رنج، بالا می‌رفت. این کوه به خاطر مسیرهای متعددش مقصد مورد علاقهٔ دیوید بود، اما از طرفی هم خطرناک است. اگرچه ماونت واشینگتن سخت‌ترین سربالایی آمریکای شمالی نیست، بالاترین رکورد مرگ و میر را دارد، زیرا تغییر ناگهانی آب و هوای آن در اواسط تابستان بسیاری از کوه‌نوردان فاقد تجهیزات را غافلگیر می‌کند. ممکن است یک روز زیبا، گرم و آفتابی باشد، اما در عرض چند دقیقه آسمان ابری می‌شود، ناگهان دما افت می‌کند و دیگر نمی‌توان به‌راحتی نشانگر مسیر را دید. دیوید هیچ‌گاه تنها از کوه بالا نمی‌رفت، زیرا هم دوست نداشت تنها باشد و هم هیچ‌وقت نمی‌دانست چه زمان ممکن است به کمک نیاز پیدا کند.

بالا رفتن از ماونت واشینگتن به همراه یکی از والدین به ساختن رابطه‌ای استثنایی شبیه است. روابط، در مسیری ساده و معمولی، از گفتگوهای سبک آغاز می‌شوند. کمی بعد بالا رفتن کمی سخت‌تر می‌شود و با چند گزینه مواجه می‌شوید. به دوراهی می‌رسید و اتفاق نظر ندارید که کدام مسیر را ادامه دهید؛ اختلاف نظری که باید حل و فصل شود. بعد به بالای پرتگاه می‌رسید که سخت و شیب‌دار است و گزینه‌ها چند برابر می‌شوند. چه اندازه باید به همراه‌تان پیشنهاد کمک بدهید؟ آیا او از این پیشنهاد استقبال می‌کند یا آزرده می‌شود؟ اگر بخواهید استراحت کنید ولی همراه‌تان موافق نباشد چه؟»