کتاب شلیک به خورشید

کتاب شلیک به خورشید نوشته فاطمه زایری، رمانی پرتنش و عاطفی است که در دل یک خانواده، گذشته‌ای پنهان، رابطه‌هایی زخمی و حقیقت‌هایی سرکوب‌شده را در کنار هم می‌گذارد. این کتاب از همان صفحات آغازین، با تصویرهایی از ترس، خاطره و دوگانگی میان عشق و رنج پیش می‌رود و نشان می‌دهد بعضی زخم‌ها فقط در گذشته نمی‌مانند. این داستان را نشر سخن نو منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب شلیک به خورشید

کتاب شلیک به خورشید نوشته‌ی فاطمه زایری، داستان آدم‌هایی است که هر کدام بخشی از حقیقت را پنهان کرده‌اند و همین پنهان‌کاری، زندگی‌شان را به میدان کشمکش‌های عاطفی و خانوادگی تبدیل کرده است. فضای رمان از همان ابتدا میان کابوس، خاطره و اکنون در رفت‌وآمد است. یک دختربچه‌ی گمشده، یک زن جوان گرفتار گذشته، مردی که بار همه‌چیز را به دوش می‌کشد و خانواده‌ای که سال‌ها با فقدان و سکوت کنار آمده‌اند، هسته‌ی اصلی ماجرا را می‌سازند. در کنار این خط اصلی، رابطه‌ها هم ساده و یکدست نیستند؛ عشق، حسادت، وابستگی، خشم و ترس مدام جای هم را می‌گیرند و شخصیت‌ها را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهند که تصمیم‌گرفتن در آن‌ها آسان نیست.

کتاب شلیک به خورشید فقط بر یک راز خانوادگی تکیه ندارد، بلکه بیشتر به اثر آن راز بر روان و رفتار شخصیت‌ها می‌پردازد. دریا با کابوس‌های مداوم، حسام با سکوت و تحمل، هما با انکار و کنترل و دیگران با سهم خودشان از رنج، تصویری از آدم‌هایی می‌سازند که نه کاملاً روشن‌اند و نه کاملاً تاریک؛ همان آدم‌های خاکستریِ روشن که متن آغازین کتاب هم به آن‌ها اشاره دارد. 

فاطمه زایری در بخش‌هایی با زاویه‌دیدهای مختلف پیش می‌رود و همین جابه‌جایی، لایه‌های پنهان روابط را کم‌کم آشکار می‌کند. حال‌وهوای اثر او آمیخته به تعلیق، التهاب احساسی و پرسش‌های پی‌درپی است؛ پرسش‌هایی درباره‌ی هویت، نسبت‌های خانوادگی، حقیقت و بهایی که آدم‌ها برای حفظ ظاهر زندگی‌شان می‌پردازند. این کتاب بیش از هر چیز، قصه‌ی ماندن زیر سایه‌ی گذشته و تقلا برای روبه‌رو شدن با چیزی است که سال‌ها سرکوب شده است.

خلاصه داستان شلیک به خورشید

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان شلیک به خورشید با ذهن آشفته‌ی دختری به نام دریا پیش می‌رود؛ کسی که گذشته‌ای هولناک هنوز رهایش نکرده و هر بار در موقعیت‌های حساس، به شکل کابوس و ترس به زندگی‌اش برمی‌گردد. او درگیر رابطه‌ای پنهان با محراب است و همزمان باید با فضای سنگین خانواده، نگاه‌های پرتنش اطرافیان و حضور آرام اما پیچیده‌ی حسام کنار بیاید. 

در میانه‌ی این وضعیت، پای دختری دیگر به ماجرا باز می‌شود که ادعایی تکان‌دهنده درباره‌ی هویت خود دارد. از این‌جا به بعد، داستان میان عشق، تردید، گذشته‌ی گمشده و حقیقتی که ممکن است همه‌چیز را تغییر دهد، پیش می‌رود.

چرا باید کتاب شلیک به خورشید را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب شلیک به خورشید را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• رمان چند رابطه‌ی درهم‌ تنیده را کنار یک راز خانوادگی پیش می‌برد و تعلیق را فقط به یک گره داستانی محدود نمی‌کند.
• شخصیت‌ها فقط با اتفاق‌های بیرونی تعریف نمی‌شوند و زخم‌ها، ترس‌ها و تناقض‌های درونی‌شان بخش مهمی از روایت را می‌سازد.
• کتاب امکان دنبال‌کردن چند خط عاطفی و خانوادگی را همزمان فراهم می‌کند؛ از عشق پنهان تا حسادت، انکار و احساس گناه.
• خواننده با مسئله‌ی هویت و اثر گذشته بر زندگی امروز شخصیت‌ها درگیر می‌شود.
• فضای داستان میان خانه، باغ، کارخانه و خاطره جابه‌جا می‌شود و این تغییر فضا به تنش روایت کمک می‌کند.

خواندن کتاب شلیک به خورشید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب شلیک به خورشید به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های خانوادگیِ پرتنش که بر رازها و گذشته‌های پنهان تکیه دارند.
• خوانندگانی که به داستان‌های عاطفی با شخصیت‌های زخم‌خورده و رابطه‌های پیچیده علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند در کنار خط عاشقانه، ماجرای هویت و گره‌های قدیمی یک خانواده را دنبال کنند.
• مخاطبانی که از روایت‌های پرتعلیق با پرسش‌های پی‌درپی و افشای تدریجی اطلاعات لذت می‌برند.

بخشی از کتاب شلیک به خورشید

«آن‌ها را به هم بسته بودند. یکی را بردند؛ دیگری ماند. کسی که ماند، او بود!

قلب کوچکش محکم و بی‌امان می‌کوبید و استخوان‌هایش از شدت سرما می‌لرزید. زمستان سختی آن بیرون بود و نفس‌های داغش، در هوا یخ می‌بست و زُمختی طنابی که به دست‌هایش بسته بودند، پوستش را زخمی می‌کرد. اشک‌هایش همین‌طور روی گونه‌هایش سُر می‌خورد و زوزهٔ گرگ‌های گرسنه، هر لحظه بلندتر به گوشش می‌رسید و در و دیوار آن کارخانهٔ متروکه، شبیه هیولایی می‌شد که هر چند لحظه یک‌بار، دهان باز می‌کرد برای بلعیدنش!

فقط یک دختربچهٔ پنج‌ساله بود که مادرش را می‌خواست و او نبود! هیچ‌کس نبود تا به دادش برسد و او چشم‌های معصومش را به در دوخته بود و کودکانه و بی‌صدا گریه می‌کرد که یک‌دفعه انگار خاطراتش، شبیه نوار خرابی جمع شد و صدای سکوت و وهم آن کارخانه، به سوت زدن مردی رسید که نزدیک می‌آمد.»