کتاب گرگزاد

کتاب گرگزاد، نوشته شیرین فرهی، رمانی تاریخی است که ماجرایش در روزگار هخامنشی می‌گذرد و به دربار، روستاها و زندگی مردمانی سر می‌زند که نامی از آن‌ها در تاریخ رسمی نمانده است. نشر سنجاق در سال ۱۴۰۴ این کتاب را منتشر کرده است. این رمان از یک زایمان پرتنش در بابِل آغاز می‌شود و از همان ابتدا کشمکش قدرت، نسبت‌های خانوادگی، تبعید، جاه‌طلبی و سرنوشت کودکانی را نشان می‌دهد که آینده‌ به آن‌ها گره می‌خورد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گرگزاد اثر شیرین فرهی

کتاب گرگزاد، نوشته‌ی شیرین فرهی، بر بستر تاریخ هخامنشی شکل گرفته و زمانه‌ی اردشیر دوم را برگزیده است. نویسنده در آغاز، تصویری از گستردگی شاهنشاهی، چاپارخانه‌ها، راه‌های ارتباطی، پایتخت‌های گوناگون و سازوکار نظارت در حکومت به دست می‌دهد تا فضای سیاسی و اجتماعی داستان روشن شود. در ادامه، داستان به دربار بابِل می‌رسد؛ جایی که تولد دوقلوها، مرگ آپاندوش و حضور پرنفوذ پروشاتْ مسیر چند زندگی را دگرگون می‌کند. در این بخش، تاریخ فقط یک قاب نیست، نیرویی است که بر تصمیم‌ها، پیوندها و دشمنی‌ها سایه می‌اندازد.

کتاب گرگزاد فقط به زندگی شاهان و درباریان محدود نمی‌ماند و یکی از جذابیت‌های آن جابه‌جایی میان مرکز قدرت و زندگی مردم عادی است. در کنار چهره‌های تاریخی، روستاهای خیالی شیاته و کیهانک و ساکنان آن‌ها وارد صحنه می‌شوند و داستان را از فضای کاخ به دشت، بیشه، خانه، کار، پیوندهای خویشاوندی و مناسبات محلی سوق می‌دهند. این جابه‌جایی باعث می‌شود رمان هم‌زمان دو سطح را دنبال کند: از یک سو رقابت، تبعید، نفوذ و حسابگری در دربار و از سوی دیگر رشد شخصیت‌ها در جامعه‌ای کوچک که در آن آبرو، وصلت، کار جمعی و هم‌پیمانی اهمیت زیادی دارد.

کتاب گرگزاد آمیزه‌ای از تنش سیاسی، عاطفه‌ی خانوادگی و تصویرسازی از زیست روزمره است. شخصیت‌ها فقط درگیر رخدادهای بزرگ نیستند؛ زخم‌های قدیمی، حسادت، مهر، ترس، غرور و امید نیز آن‌ها را پیش می‌برد. بخشی از جذابیت اثر از این ناشی می‌شود که سرنوشت یک نوزاد نحیف در کاخ می‌تواند سال‌ها بعد به زندگی جوانانی در روستا گره بخورد. شیرین فرهی باتکیه‌بر جزئیات محیط، آداب، روابط و گفت‌وگوها، جهانی می‌سازد که در آن تاریخ از خلال زندگی آدم‌ها روایت می‌شود، نه فقط از طریق نام پادشاهان و نبردها.

خلاصه داستان گرگزاد

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کتاب گرگزاد با شبی بحرانی در بابِل آغاز می‌شود؛ شبی که آپاندوش هنگام زایمان دوقلوها جان می‌بازد و دو نوزاد با سرنوشتی نامطمئن به دنیا می‌آیند. پروشات، مادر شاه، در میان اندوه، خشم و حسابگری سیاسی، ناچار می‌شود درباره‌ی این کودکان تصمیم بگیرد. داستانْ سال‌ها بعد به شیاته می‌رسد؛ جایی که پادرا و خانواده‌اش درگیر زندگی، پیوندهای محلی و آینده‌ی دختری به نام شکوفه هستند.

کتاب از این نقطه، با کنارهم‌گذاشتن گذشته‌ی دربار و اکنونِ روستا، مسیر آدم‌هایی را دنبال می‌کند که هرکدام به‌نوعی زیر سایه‌ی قدرت، تبار، عشق، رقابت و انتخاب‌های ناگزیر زندگی می‌کنند.

چرا باید کتاب گرگزاد را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب گرگزاد را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب دوره‌ی هخامنشی را فقط از زاویه‌ی زندگی شاهان نشان نمی‌دهد و زندگی مردم عادی را هم وارد ماجرا می‌کند.
• خواننده هم‌زمان با فضای دربار، رقابت‌های سیاسی و مناسبات خانوادگی در یک جامعه‌ی محلی آشنا می‌شود.
• رمان با یک رخداد پرتنش شروع می‌شود و چند خط داستانی را به‌تدریج به هم نزدیک می‌کند.
• جزئیات مربوط به آداب، جایگاه‌ها، روابط خویشاوندی و شیوه‌ی زیستْ جهان داستان را ملموس‌تر می‌کند.
• این کتاب برای کسانی مناسب است که می‌خواهند تاریخ را در پیوند با سرنوشت شخصیت‌ها و نه‌فقط در قالب رخدادهای بزرگ دنبال کنند.
• خواندن این کتاب امکان دنبال‌کردن رشد شخصیت‌ها در فاصله‌ی میان کاخ، روستا و مناسبات قدرت را فراهم می‌کند.

خواندن کتاب گرگزاد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب گرگزاد به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های تاریخی که به ایران باستان و هخامنشیان علاقه دارند.
• خوانندگانی که از داستان‌های شخصیت‌محور با بن‌مایه‌ی پیوندهای خانوادگی، رقابت و کشمکش لذت می‌برند.
• کسانی که دوست دارند در کنار دربار و سیاست، زندگی روزمره‌ی مردم و مناسبات روستایی را ببینند.
• مخاطبانی که به داستان‌های بلند با چند شخصیت اثرگذار و سرنوشت‌های به‌هم‌پیوسته علاقه دارند.
• خوانندگانی که می‌خواهند داستانی پرحادثه را در بستری تاریخی دنبال کنند.

بخشی از کتاب گرگزاد

«خورشید این آخرین ماه زمستان گرم‌تر از هر سال بود و جز بر روی ارتفاعات برفی باقی نگذاشته بود. آن روز صبح پادرا عده‌ای را فرستاد تا به جای درخت‌هایی که برای سوخت زمستانی بریده بودند نهال بکارند و خودش هم داشت سقف کلبه‌ای را تعمیر می‌کرد که زیر سنگینی آخرین برف ترک خورده بود. بدون آن که دست از کار بکشد به تابال پوزخند زد. هم دوستش بود و هم پیشکار و مباشرش، معمولاً خوش‌خلق بود و می‌خندید اما در آن لحظه روترش کرده بود. نگرانی تابال را درک نمی‌کرد. تابال ادامه داد:

«هرکجا چشم می‌اندازی دخترها و پسرها زانوی غم بغل کرده‌اند و آه می‌کشند. چرا؟ چون پسرها شیفتهٔ شکوفه‌اند و دخترت نگاه‌شان نمی‌کند. دخترها هم تا شکوفه شوهر نکند خواستگار ندارند.»»