کتاب استودیوی عکاسی هاکودا

کتاب استودیوی عکاسی هاکودا نوشته هر ته یون و ترجمه ایلناز شیرعلیان و ترگل شیرعلیان است که انتشارات دانش‌آفرین آن را منتشر کرده است. این رمان از جایی شروع می‌شود که یک تعطیلات تابستانیِ خوش، ناگهان به بن‌بست می‌رسد و جبی در جزیره‌ی ججو با موقعیتی روبه‌رو می‌شود که هم زندگی کاری‌اش را تغییر می‌دهد و هم نگاهش را به خودش. در دل یک استودیوی عکاسی کوچک کنار دریا، قصه‌ای شکل می‌گیرد که هم حال‌وهوای روزمره دارد و هم رگه‌هایی از امید، تردید و شروع دوباره را دنبال می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب استودیوی عکاسی هاکودا

کتاب استودیوی عکاسی هاکودا نوشته هر ته یون رمانی است که زندگی جبی را در نقطه‌ای ناپایدار دنبال می‌کند؛ زمانی که سفر تابستانی‌اش به جزیره‌ی ججو رو به پایان است، پولش کم شده، برنامه‌ی بازگشتش به‌هم ریخته و حتی جایی برای ماندن ندارد. در همین وضعیت، او به‌طور اتفاقی به فضایی می‌رسد که هم کافه است و هم استودیوی عکاسی. همین برخورد ساده، مسیر داستان را به‌سمت اقامت در یک روستای ساحلی و همکاری با عکاسی به نام سوکیونگ می‌برد. فضای اثر از همان ابتدا بر پایه‌ی جابه‌جایی میان آشفتگی درونی شخصیت اصلی و آرامش ظاهری جزیره شکل می‌گیرد.
کتاب استودیوی عکاسی هاکودا فقط درباره‌ی پیدا کردن یک شغل تازه نیست. این کتاب به مسئله‌هایی مثل خستگی از مقایسه‌کردن خود با دیگران، فشار اقتصادی، تردید در انتخاب مسیر زندگی و میل به شروع دوباره می‌پردازد. جبی شخصیتی است که هم‌زمان آسیب‌پذیر، عجول، بامزه و سرسخت به نظر می‌رسد. در کنار او، سوکیونگ قرار دارد که استودیویش را با رؤیایی شخصی پیش می‌برد و نگاهش به عکاسی فقط در ثبت تصویر خلاصه نمی‌شود. روستای محل وقوع داستان هم صرفاً پس‌زمینه نیست؛ آدم‌های محلی، هانیوها، نانوایی کوچک، لهجه‌ها، رسم‌ها و حتی مجسمه‌ی اختاپوس، همگی در ساختن حال‌وهوای کتاب نقش دارند.
کتاب استودیوی عکاسی هاکودا از دل موقعیت‌های روزمره، رابطه‌ها و جزئیات کار در یک استودیوی کوچک، به پرسش‌های بزرگ‌تری می‌رسد؛ این‌که آدم چطور می‌تواند از شکست‌های ریز و درشت عبور کند، چه‌طور برای خودش جایی پیدا کند و آیا می‌شود در میانه‌ی بی‌ثباتی، به چیزی شبیه خانه رسید. روایت کتاب پرتحرک است و میان طنز، دلگیری، شرمندگی، امید و کشف تدریجی تعادل رفت‌وآمد می‌کند. همین ترکیب باعث شده است که داستان، علاوه‌بر خط اصلی خود، تصویری زنده از کار، دوستی، خستگی و میل به ماندن در جایی تازه بسازد.

خلاصه داستان استودیوی عکاسی هاکودا

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
جبی بعد از یک ماه سفر در جزیره‌ی ججو، درست در آستانه‌ی بازگشت، با چند مشکل هم‌زمان روبه‌رو می‌شود: محل اقامتش در سئول از دست می‌رود، گوشی‌اش خراب می‌شود و پول چندانی برایش نمی‌ماند. او در این وضعیت سرگردان، به‌طور اتفاقی وارد استودیوی عکاسی هاکودا می‌شود؛ جایی که صاحبش، سوکیونگ، هم‌زمان کافه و استودیو را می‌گرداند. جبی که پیش‌تر در استودیوی عکاسی کودک کار کرده، کم‌کم در آنجا مشغول می‌شود و علاوه‌بر کمک در کارهای روزانه، مسئولیت جان‌دادن به صفحه‌های مجازی و جذب مشتری را هم به‌عهده می‌گیرد. داستان، مسیر او را در دل این همکاری تازه و زندگی در روستایی ساحلی دنبال می‌کند؛ مسیری که با تردید، دست‌وپنجه نرم‌کردن با گذشته و امید به ساختن آینده همراه است.

چرا باید کتاب استودیوی عکاسی هاکودا را بخوانیم؟

دلایل خواندن استودیوی عکاسی هاکودا را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تصویری دقیق از دوره‌ای ناپایدار در زندگی یک زن جوان ارائه می‌دهد؛ دوره‌ای میان بی‌پولی، بی‌برنامگی و جست‌وجوی یک شروع تازه.
• داستان، فضای یک استودیوی عکاسی کوچک را با جزئیات شغلی و انسانی نشان می‌دهد و فقط به روابط عاطفی محدود نمی‌ماند.
• خواننده با حال‌وهوای روستایی در جزیره‌ی ججو، رسم‌ها، لهجه‌ها و زندگی روزمره‌ی مردم آنجا آشنا می‌شود.
• کتاب تنش‌های مالی، کاری و شخصی را در کنار لحظه‌های طنز و سبک‌تر قرار می‌دهد و همین تضاد، ریتم روایت را زنده نگه می‌دارد.
• شخصیت اصلی کتاب کامل و بی‌نقص نیست و همین موضوع، مسیر تغییر و تصمیم‌گیری او را باورپذیرتر می‌کند.
• این اثر به مسئله‌ی ارزش کار خلاقه، دیده‌شدن، قیمت‌گذاری و دوام‌آوردن در یک کسب‌وکار کوچک هم می‌پردازد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن استودیوی عکاسی هاکودا به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌هایی که بر تغییر مسیر زندگی و شروع دوباره تمرکز دارند.
• خوانندگانی که به داستان‌های شخصیت‌محور با قهرمان‌های جوان و پرخطا علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند قصه‌ای با حال‌وهوای ساحلی، روستایی و جزیره‌ای بخوانند.
• مخاطبانی که به موضوع کار، بی‌ثباتی مالی و پیدا کردن جایگاه شخصی در زندگی فکر می‌کنند.
• علاقه‌مندان به داستان‌هایی که در آن‌ها عکاسی، کافه و کسب‌وکارهای کوچک بخشی از بستر روایت هستند.
• خوانندگانی که از رابطه‌های تدریجی و موقعیت‌های روزمره در دل یک فضای تازه لذت می‌برند.

بخشی از کتاب استودیوی عکاسی هاکودا

«جبی با تردید پرسید: امم... اینجا زیاد عکاسی نوزاد انجام میدین؟ قلبش هنوز تند می‌زد.
نه، نه واقعاً.
عکاس از یخچال، یک بطری نوشیدنی نارنگی بیرون آورد و مقداری از آن را در یک لیوان پر از یخ ریخت. یک برگ نعناع فلفلی روی آن گذاشت، یک نی در لیوان فروکرد و آن را به سمت جبی گرفت. امتحانش کن. اینو از نارنگی‌هایی که تو روستا پرورش میدن درست کردم.
جبی لیوان را از او گرفت و عکاس ادامه داد: اون زن و شوهری که دیدیشون هم همین نزدیکی‌ها زندگی می‌کنن. تازه به اینجا نقل مکان کردن و دارن یه نونوایی باز می‌کنن. سروسامون گرفتن براشون خیلی سخت بوده، مخصوصاً با یه نوزاد. اونا تنها خونواده‌ی جوونی هستن که اینجا زندگی می‌کنه.
جبی سر تکان داد. سپس گفت: خب... من آگهی استخدامتون رو دیدم.
چشمان عکاس برق زد. مگه برای تعطیلات اینجا نیستی؟
بله، اما سفرم تموم شده.
عکاس سعی کرد به خودش مسلط بماند و از هیجانش کم کرد. من دنبال کمک کوتاه‌مدت نیستم. به کسی نیاز دارم که متعهد باشه.
جبی سرش را تکان داد. او جزیره‌ی ججو را دوست داشت، اما مطمئن نبود که چقدر می‌تواند آنجا بماند. هیچ‌وقت پیش نیامده بود که بیش از یک سال در شغلی ثابت بماند.
اما خب راستش استخدام نیرو اینجا تقریباً غیرممکنه. بنابراین، اگه بتونی کمک کنی، حتی اگه برای یه مدت هم باشه، ازت ممنون می‌شم. فکر می‌کنی چقدر می‌تونی بمونی؟»