کتاب استودیوی عکاسی هاکودا

کتاب استودیوی عکاسی هاکودا (Hakuda Photo Studio) نوشته هر ته یون، از جایی شروع می‌شود که یک تعطیلات تابستانیِ خوش، ناگهان به بن‌بست می‌رسد و جبی در جزیره‌ی ججو با موقعیتی روبه‌رو می‌شود که هم زندگی کاری‌اش را تغییر می‌دهد و هم نگاهش را به خودش. در دل یک استودیوی عکاسی کوچک در کنار دریا، قصه‌ای شکل می‌گیرد که هم حال‌وهوای روزمره دارد و هم رگه‌هایی از امید، تردید و شروع دوباره را دنبال می‌کند. ایلناز شیرعلیان و ترگل شیرعلیان این رمان را ترجمه کرده‌اند و انتشارات دانش‌آفرین آن را به انتشار رسانده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب استودیوی عکاسی هاکودا

کتاب استودیوی عکاسی هاکودا نوشته‌ی هر ته یون رمانی است که زندگی جبی را در نقطه‌ای ناپایدار دنبال می‌کند؛ زمانی که سفر تابستانی‌اش به جزیره‌ی ججو رو به پایان است، پولش کم شده، برنامه‌ی بازگشتش به‌هم ریخته و حتی جایی برای ماندن ندارد. در همین وضعیت، او به‌ طور اتفاقی به فضایی می‌رسد که هم کافه است و هم استودیوی عکاسی. همین برخورد ساده، مسیر داستان را به‌ سمت اقامت در یک روستای ساحلی و همکاری با عکاسی به نام سوکیونگ می‌برد. فضای اثر از همان ابتدا بر پایه‌ی جابه‌جایی میان آشفتگی درونی شخصیت اصلی و آرامش ظاهری جزیره شکل می‌گیرد.

کتاب فقط درباره‌ی پیدا کردن یک شغل تازه نیست و هر ته یون به مسئله‌هایی مثل خستگی از مقایسه‌کردن خود با دیگران، فشار اقتصادی، تردید در انتخاب مسیر زندگی و میل به شروع دوباره نیز می‌پردازد. جبی شخصیتی است که همزمان آسیب‌پذیر، عجول، بامزه و سرسخت به نظر می‌رسد. در کنار او، سوکیونگ قرار دارد که استودیویش را با رؤیایی شخصی پیش می‌برد و نگاهش به عکاسی فقط در ثبت تصویر خلاصه نمی‌شود. روستای محل وقوع داستان هم صرفاً پس‌زمینه نیست؛ آدم‌های محلی، هانیوها، نانوایی کوچک، لهجه‌ها، رسم‌ها و حتی مجسمه‌ی اختاپوس، همگی در ساختن حال‌وهوای کتاب نقش دارند.

کتاب استودیوی عکاسی هاکودا از دل موقعیت‌های روزمره، رابطه‌ها و جزئیات کار در یک استودیوی کوچک، به پرسش‌های بزرگ‌تری می‌رسد؛ اینکه آدم چطور می‌تواند از شکست‌های ریز و درشت عبور کند، چطور برای خودش جایی پیدا کند و آیا می‌شود در میانه‌ی بی‌ثباتی، به چیزی شبیه خانه رسید. روایت کتاب پرتحرک است و میان طنز، دلگیری، شرمندگی، امید و کشف تدریجی تعادل رفت‌وآمد می‌کند.

خلاصه داستان استودیوی عکاسی هاکودا

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

جبی بعد از یک ماه سفر در جزیره‌ی ججو، درست در آستانه‌ی بازگشت، با چند مشکل همزمان روبه‌رو می‌شود: محل اقامتش در سئول از دست می‌رود، گوشی‌اش خراب می‌شود و پول چندانی برایش نمی‌ماند. او در این وضعیت سرگردان، به‌ طور اتفاقی وارد استودیوی عکاسی هاکودا می‌شود؛ جایی که صاحبش، سوکیونگ، همزمان کافه و استودیو را می‌گرداند. جبی که پیش‌تر در استودیوی عکاسی کودک کار کرده، کم‌کم در آن‌جا مشغول می‌شود و علاوه‌بر کمک در کارهای روزانه، مسئولیت جان‌دادن به صفحه‌های مجازی و جذب مشتری را هم به‌ عهده می‌گیرد. 

داستان، مسیر او را در دل این همکاری تازه و زندگی در روستایی ساحلی دنبال می‌کند؛ مسیری که با تردید، دست‌وپنجه نرم‌کردن با گذشته و امید به ساختن آینده همراه است.

چرا باید کتاب استودیوی عکاسی هاکودا را بخوانیم؟

دلایل خواندن استودیوی عکاسی هاکودا را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تصویری دقیق از دوره‌ای ناپایدار در زندگی یک زن جوان ارائه می‌دهد؛ دوره‌ای میان بی‌پولی، بی‌برنامگی و جست‌وجوی یک شروع تازه.
• داستان، فضای یک استودیوی عکاسی کوچک را با جزئیات شغلی و انسانی نشان می‌دهد و فقط به روابط عاطفی محدود نمی‌ماند.
• خواننده با حال‌وهوای روستایی در جزیره‌ی ججو، رسم‌ها، لهجه‌ها و زندگی روزمره‌ی مردم آنجا آشنا می‌شود.
• کتاب تنش‌های مالی، کاری و شخصی را در کنار لحظه‌های طنز و سبک‌تر قرار می‌دهد و همین تضاد، ریتم روایت را زنده نگه می‌دارد.
• شخصیت اصلی کتاب کامل و بی‌نقص نیست و همین موضوع، مسیر تغییر و تصمیم‌گیری او را باورپذیرتر می‌کند.
• این اثر به مسئله‌ی ارزش کار خلاقه، دیده‌شدن، قیمت‌گذاری و دوام‌آوردن در یک کسب‌وکار کوچک هم می‌پردازد.

خواندن کتاب استودیوی عکاسی هاکودا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن استودیوی عکاسی هاکودا به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌هایی که بر تغییر مسیر زندگی و شروع دوباره تمرکز دارند.
• خوانندگانی که به داستان‌های شخصیت‌محور با قهرمان‌های جوان و پرخطا علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند قصه‌ای با حال‌وهوای ساحلی، روستایی و جزیره‌ای بخوانند.
• مخاطبانی که به موضوع کار، بی‌ثباتی مالی و پیدا کردن جایگاه شخصی در زندگی فکر می‌کنند.
• علاقه‌مندان به داستان‌هایی که در آن‌ها عکاسی، کافه و کسب‌وکارهای کوچک بخشی از بستر روایت هستند.
• خوانندگانی که از رابطه‌های تدریجی و موقعیت‌های روزمره در دل یک فضای تازه لذت می‌برند.

بخشی از کتاب استودیوی عکاسی هاکودا

«آبیِ لاجوردی دریا در امتداد ساحل شنی تا دوردست‌ها گسترده شده بود و ابرهایی سبک و نرم در گسترهٔ آسمان معلق بودند. در زیر آفتاب ظهر، آب دریا همچون جواهری می‌درخشید.

جبی آهی کشید و با خود فکر کرد، دلم نمی‌خواد به خونه برگردم.

غمی به سنگینی کوله‌پشتی‌ای که بر روی شانه‌هایش بود بر قلبش فشار می‌آورد. در اطراف او، گردشگران با لباس‌های ساحلی رنگارنگ برای گرفتن عکس، ژست‌های، مختلفی می‌گرفتند. انگار هوا آکنده از شادی آن‌ها شده بود. جبی به اولین باری که به جزیرهٔ ججو آمده بود فکر کرد: آن موقع هم مثل الان، از سفرش لذت برده بود.

واقعا یه ماه گذشت؟ انگار همین دیروز بود.

از فکر اینکه مجبور بود با تابستان خداحافظی کند، موجی از اندوه در سینه‌اش زبانه می‌کشید.

زنی که تختهٔ موج‌سواری زردرنگی را به پهلو گرفته بود، همانطور که از کنار جبی رد می‌شد، رو به دوستش فریاد زد: "بیا اینجا، عجله کن!"

دوست زن جواب داد: "صبر کن!"»