کتاب استودیوی عکاسی هاکودا

یک ماه اقامتش در جزیره در یک چشم به هم زدن گذشته بود و او هنوز همان آدم سابق بود. هیچ چیز بهتر نشده بود؛ نه زبان انگلیسی را خوب یاد گرفته بود و نه مهارت جدیدی کسب کرده بود. ‫من توی یه چرخهٔ تکراری گیر افتادم.

کی برای یاد گرفتن کتاب می‌خونه؟ کتاب رو برای احساس کردن باید خوند.

‫«هیچ‌وقت کاری که ازش مطمئن نیستی رو انجام نده. قانون شماره یک بقا در جامعه.»

تو زندگی سخت‌ترین چیزها همیشه مهم‌ترین چیزها هستن.

هیچ‌کس جز خودمون نمی‌تونه زندگیمون رو برامون زندگی کنه، با این حال اساس زندگی هرکدوممون کمک به همدیگه‌ست.

«گاهی اوقات درخت زندگی بعضی آدم‌ها زمانی میوه میده که گل‌هاش هنوز شکوفا هستن.»

از تماشای خوشحالی دیگران خسته شده‌ام.

کِی می‌تونم شخصیت اصلی زندگی خودم باشم؟

با استفاده از ترس با ترس بجنگ.

«این واقعیت زندگیه؛ گل‌ها شکوفه میدن و پژمرده می‌شن و به جای اونا، میوه‌ها رشد می‌کنن. امید داشتن به وجود گل و میوه توی یه زمان، هم احمقانه‌ست و هم حریصانه.»