کتاب اگر بال داشتم...

کتاب اگر بال داشتم... مجموعه‌ای از هفت داستان کوتاه ترنم طاهری است که با حال‌وهوای متفاوتی از ترس و تعلیق تا خیال‌پردازی، دوستی، طبیعت و سفر شکل گرفته‌اند و هر کدام دنیای مستقلی برای خود ساخته‌اند. نویسنده در این مجموعه به احساسات نونهالان، رؤیاها، تنهایی‌ها و دوستی‌ها پرداخته و گاهی از زاویه‌ی دیدهای غیرمنتظره مثل یک درخت یا اشیای روی میز تحریر استفاده کرده است. نشر حامیان این مجموعه را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اگر بال داشتم...

کتاب اگر بال داشتم... مجموعه‌ای از هفت داستان کوتاه است که ترنم طاهری در آن به دنیای نونهالان و خیال‌های رنگارنگ‌شان سر زده است. در این کتاب هر داستان با فضایی تازه آغاز می‌شود؛ از بخش سالمندان یک بیمارستان در نیمه‌شب تا جنگلی قدیمی، صبح زمستانی، میز تحریر یک دانش‌آموز و آسمان پر از پرواز. نویسنده در هر یک از این فضاها احساسات و دغدغه‌های ساده اما عمیق شخصیت‌ها را دنبال کرده است. 

نخستین داستان ترنم طاهری با حال‌وهوای ترسناک و معمایی در بخش سالمندان بیمارستان شروع می‌شود؛ جایی که لیلا پرستار شیفت شب با صدایی از یک ضبط صوت قدیمی روبه‌رو می‌شود و قانون عجیب بخش را نادیده می‌گیرد. در داستان‌های بعدی فضا تغییر می‌کند و متن به روایت یک درخت سالخورده، نامه‌ای صمیمی، گفت‌وگوی مداد و دفتر و ساعت و یک دوست خیالی می‌رسد. 

کتاب اگر بال داشتم... با این هفت داستان کوتاه، ترکیبی از ترس، آرامش، طبیعت، دوستی، همکاری، خیال‌پردازی و سفر را کنار هم گذاشته و نشان داده که چگونه موقعیت‌های ساده‌ی روزمره می‌توانند به نقطه‌ای برای فکرکردن درباره‌ی دوستی، قدرشناسی، محیط‌زیست و شناخت فرهنگ‌های دیگر تبدیل شوند.

خلاصه داستان اگر بال داشتم...

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

کتاب اگر بال داشتم... هفت داستان کوتاه دارد که هر کدام بر یک احساس یا موقعیت تمرکز کرده است. در داستان اول لیلا پرستار شیفت شب با صدای ضبط صوت بیماری روبه‌رو می‌شود که سه روز پیش فوت کرده و این صدا از همه‌ی اتاق‌ها شنیده می‌شود. در قصه‌ی «پرده‌ی نقره‌ای» صبحی زمستانی با جزئیات توصیف شده و سکوت و تأمل در مرکز توجه است. «درختی در دل جنگل» از زبان یک درخت روایت شده که شاهد عشق‌ها، اشک‌ها و قطع‌شدن دوستانش است. 

در داستان «به کسی که شاید هیچ‌وقت این نامه را نخواند» نویسنده از دلبستگی آرام به کسی حرف زده است. «میز تحریر من» گفت‌وگوی مداد، دفتر و ساعت درباره‌ی همکاری است. «دوست خیالی» به تنهایی و نیاز به رفیق همیشگی می‌پردازد و در «اگر بال داشتم» رؤیای پرواز و سفر به ایران و کره‌ی جنوبی و آشنایی فرهنگ‌ها تصویر شده است.

چرا باید کتاب اگر بال داشتم... را بخوانیم؟

این کتاب احساسات متنوعی از ترس و دلهره تا آرامش، دوستی، همکاری و رؤیاپردازی را کنار هم آورده است. این مجموعه کمک می‌کند خواننده به موضوعاتی مثل قدرشناسی، اهمیت دوستی، توجه به طبیعت و کنجکاوی نسبت به فرهنگ‌های دیگر فکر کند و از فضاهای خیال‌انگیز و توصیف‌های تصویری لذت ببرد.

خواندن کتاب اگر بال داشتم... را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب اگر بال داشتم... به نونهالان و نوجوانانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های کوتاه، خیال‌پردازی، دوستی، طبیعت و ماجراهای کمی ترسناک علاقه دارند. همچنین به مربیان و والدینی پیشنهاد می‌شود که به‌ دنبال متنی برای گفت‌وگو درباره‌ی احساسات، همکاری و رؤیاها هستند.