کتاب منی که نمی شناسی ام

کتاب منی که نمی‌ شناسی‌ ام (مجموعه داستان) نوشته محمودرضا جاوید، مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است. این اثر از دل تجربه‌های زیسته‌ی نویسنده بیرون آمده و رخدادهای شخصی، خانوادگی و روستایی را به قالب داستان برده است، جایی که خاطره، فقدان، کوچ، مدرسه، فقر و روابط فامیلی کنار هم قرار می‌گیرند. در این مجموعه، راوی از چیزهایی حرف می‌زند که دیده، شنیده و از سر گذرانده و همین موضوع به متن حال‌وهوایی نزدیک و ملموس داده است. انتشارات حامیان این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب منی که نمی شناسی ام

کتاب منی که نمی‌ شناسی‌ ام نوشته‌ی محمودرضا جاوید، مجموعه‌ای از چند داستان کوتاه به‌هم‌پیوسته است که از دل زندگی در روستا، کوچ‌های خانوادگی، مناسبات خویشاوندی و خاطره‌های کودکی شکل گرفته‌اند. نویسنده در مقدمه توضیح داده که این روایت‌ها بر پایه‌ی تجربه‌های زیسته‌ی خودش نوشته شده‌اند و بعضی نام‌ها یا جزئیات برای حفظ حریم افراد تغییر کرده‌اند. همین نکته باعث می‌شود فضای اثر میان خاطره و داستان حرکت کند و هر روایت، هم رنگ زندگی روزمره را داشته باشد و هم کشش قصه را حفظ کند.

کتاب منی که نمی‌ شناسی‌ ام اثر محمودرضا جاوید از هفت داستان با عنوان‌هایی مثل رعنا، منی که نمی‌شناسی‌ام، مله فقیره، عموطاری مراد، به وقت مدرسه، پیچ دوم زندگی‌ام و راه رهایی تشکیل شده است. در این داستان‌ها با جهانی روبه‌رو می‌شویم که در آن تنور خانه، حیاط روستا، کوچ از آبادی به آبادی دیگر، مدرسه‌ی چندپایه، دکان کوچک محله و حتی یک درخت کهنسال، فقط پس‌زمینه نیستند و هرکدام بخشی از حافظه‌ی جمعی آدم‌ها را در خود نگه داشته‌اند. اثر، گذشته را فقط بازسازی نمی‌کند، بلکه نشان می‌دهد ترس‌ها، داغ‌ها، باورها، شرم‌ها و دل‌بستگی‌های یک خانواده چگونه در زبان و رفتار نسل‌ها می‌مانند.

کتاب منی که نمی‌ شناسی‌ ام بیش از هرچیز بر جزئیات زندگی تکیه دارد، جزئیاتی مثل شیوه‌ی نان‌پختن، کارهای خانه و مزرعه، رابطه‌ی بچه‌ها با معلم، بازی‌های کودکانه، کمبود امکانات و شکل همیاری میان فامیل. کتاب در کنار این‌ها، به سوگ، احساس گناه، خرافه، مهربانی، فقر و رشد تدریجی راوی هم پرداخته است. لحن داستان‌ها به زبان گفتاری و محلی نزدیک می‌شود و همین ویژگی، حال‌وهوای بومی روایت را پررنگ‌تر می‌کند.این مجموعه داستان بیشتر از حادثه‌های بزرگ، از زخم‌ها و لحظه‌های ماندگاری حرف می‌زند که در ظاهر کوچک‌ هستند، اما در حافظه‌ی راوی جا خوش کرده‌اند.

خلاصه کتاب منی که نمی شناسی ام

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب منی که نمی‌ شناسی‌ ام چند روایت از کودکی و نوجوانی راوی را کنار هم می‌گذارد، از کشف راز مرگ خواهر کوچکش رعنا و داغی که در دل مادر مانده تا ماجرای درختی که مردم برایش حرمت و نیرویی رازآلود قائل‌ هستند. در بخش‌های دیگر، راوی از شیطنت‌ها و عذاب‌وجدانش در برابر عموطاری مراد، از روزهای مدرسه در روستا، از معلم‌ها، کار و بازی، و از کوچ خانواده به شهر برای ادامه‌‌تحصیل می‌گوید. این داستان‌ها در کنار هم تصویری از رشد یک پسر در دل خانواده‌ای پرجمعیت و در فضایی آکنده از سختی، محبت، فقدان و خاطره می‌سازند.

چرا باید کتاب منی که نمی شناسی ام را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب منی که نمی‌ شناسی‌ ام را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تصویری نزدیک از زندگی روستایی، مناسبات خانوادگی و تجربه‌ی کوچ در دل چند داستان کوتاه ارائه می‌دهد.
• داستان‌ها نشان می‌دهند رخدادهای به‌ظاهر کوچک کودکی چگونه تا سال‌ها در ذهن و شخصیت راوی باقی می‌مانند.
• خواننده با لایه‌هایی از سوگ، احساس گناه، فقر، هم‌بستگی فامیلی و باورهای محلی روبه‌رو می‌شود.
• جزئیات روزمره مثل تنور، مدرسه، کار مزرعه و دکان محله، فضای هر روایت را ملموس‌تر می‌کند.
• این اثر برای شناختن پیوند میان خاطره‌های شخصی و قصه‌پردازی، نمونه‌ای روشن و قابل‌توجه است.

خواندن کتاب منی که نمی شناسی ام  را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب منی که نمی‌ شناسی‌ ام به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به مجموعه‌ داستان‌هایی که بر خاطره، خانواده و زیست بومی تکیه دارند.
• خوانندگانی که دوست دارند روایت‌هایی درباره‌ی کودکی در فضای روستایی و شهرهای کوچک بخوانند.
• کسانی که به داستان‌های شخصیت‌محور با محوریت حافظه، فقدان و رشد فردی علاقه دارند.
• مخاطبانی که می‌خواهند با بخشی از فرهنگ، واژگان و روابط اجتماعی در زیست روستایی آشنا شوند.
• افرادی که از داستان‌های کوتاهی لذت می‌برند که هرکدام بر یک خاطره یا گره عاطفی مشخص بنا شده‌اند.