کتاب مجموعه مقالات چهارمین همایش ملی صَرف

نگاهی به دستور سنتی که در آن طبقه‌بندی مقولات کلام و بررسی حالت‌های دستوری واژه‌ها جایگاهی ویژه دارد تا دستور زایشی که در آن واژگان یکی از حوزه‌های مستقل دستور شمرده می‌شود، بیانگر توجه ویژۀ دستورنویسان و زبان‌شناسان به حوزۀ صرف است. وجود ویژگی‌های متنوع واژگانی در زبان‌های مختلف و در پی آن شکل‌گیری نظریه‌های متعدد صرفی، گسترۀ این شاخه از زبان‌شناسی را بیش از پیش نمایان می‌سازد؛ این گستره به نگرشی نسبتاً نوین در زبان‌شناسی یعنی زبان‌شناسی شناختی، نیز کشیده‌می‌شود و صرف شناختی دریچه‌ای نو در پژوهش‌های زبان‌شناختی می‌گشاید. در این میان بهره‌گیری از دستاوردهای زبان‌شناسی رایانشی، و به‌ویژه زبان‌شناسی پیکره‌ای و استفاده از داده‌های کمّی، شرایط را برای تأیید نظریه‌های صرفی فراهم می‌کند. سرعت پیشرفت در این حوزۀ علمی به‌حدی است که برگزاری دائمی همایش‌های علمی تخصصی را برای ارائۀ دستاوردها و تبادل نظر صاحب‌نظران، ضروری می‌نماید. این کتاب به کوشش شهرام مدرس خیابانی و فریبا قطره دربردارنده ۸ مقاله‌ی «چهارمین همایش ملی صَرف» با محوریت «نظریه‌های صَرفی نوین در زبان‌های ایرانی» می‌باشد