کتاب شاپالاغ دیو عجول

کتاب شاپالاغ دیو عجول نوشته‌ فاطمه فروتن اصفهانی داستانی فانتزی در سرزمین مفزنخودی‌ها است و انتشارات توتک آن را منتشر کرده است. در این کتاب شاپالاق‌دیو، پادشاهی عجول و کم‌حوصله، قرار است میزبان مهمانی بزرگ دیوها باشد، اما عجولی‌اش همه‌چیز را به‌ هم می‌ریزد. در کنار او وزوزدیو و پسربچه‌ای به نام فراز حضور دارند که هر کدام نقشی در حل ماجرا دارند. متن کتاب همراه با تصویرگری رنگی محمدصادق کرایی پیش می‌رود و فضای قصه را زنده‌تر می‌کند. این کتاب برای گروه سنی بالای ۹ سال مناسب است و مفاهیمی مثل صبر، همکاری و فکرکردن قبل از عمل‌کردن را در قالب ماجراهای بامزه دیوها نشان داده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب شاپالاغ دیو عجول اثر فاطمه فروتن اصفهانی

کتاب شاپالاغ دیو عجول ماجرای یکی از پادشاهان سرزمین دیوها را روایت کرده است که به‌خاطر عجولی، آرامش قلمرو مفزنخودی‌ها را به‌ هم می‌زند. فاطمه فروتن اصفهانی در این کتاب جهانی خیالی ساخته است که در آن دیوها، قلعه‌ها، مهمانی‌های باشکوه و وردهای جادویی کنار هم قرار گرفته‌اند تا موضوعی ساده اما مهم مثل صبر و حوصله در قالب ماجرا بیان شود. در این داستان وزوزدیو، دیوی با وردهای مخصوص و پسربچه‌ای به نام فراز از دنیای آدم‌ها وارد ماجرا می‌شوند تا راهی برای پایین‌آوردن عجولی خون شاپالاق‌دیو پیدا کنند.

کتاب شاپالاغ دیو عجول در چند بخش پیوسته پیش رفته است و هر بخش روی یک موقعیت تازه تمرکز دارد؛ از آماده‌کردن غذا و چیدن میوه‌ها برای مهمانی گرفته تا خراب‌کاری‌های شاپالاق‌دیو در آشپزخانه و باغ و در ادامه ورود فراز و ایده‌ی مسابقه‌ی تیله‌ها. در خلال این ماجراها، گذشته‌ی فراز و تمرین هزار تیله برای یادگرفتن صبر هم روایت شده است تا پیوندی بین دنیای دیوها و دنیای مدرسه و تکالیف شکل بگیرد. کتاب شاپالاغ دیو عجول با استفاده از گفت‌وگوهای پرتحرک دیوها، صحنه‌های شلوغ مهمانی و بازی جمع‌کردن تیله‌ها نشان داده است که چگونه می‌توان از دل یک مشکل تکراری، بازی و تمرین تازه‌ای برای یادگرفتن صبر ساخت.

خلاصه داستان شاپالاغ دیو عجول

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب شاپالاغ دیو عجول به قلم فاطمه فروتن اصفهانی، ماجرای شاپالاق‌دیو، پادشاه سرزمین مفزنخودی‌ها، است که باید یک مهمانی بزرگ برای دیوهای قلمروهای دیگر برگزار کند. او آن‌قدر عجول است که نمی‌تواند منتظر آماده‌شدن کارها بماند. در آشپزخانه دستور می‌دهد آتش زیر دیگ‌ها را زیاد کنند تا غذا زودتر بپزد، در باغ درخت‌ها را می‌کوبد تا میوه‌ها یک‌باره بریزند و حتی به کار آزمایشگرها هم دخالت می‌کند.

هر بار وزوزدیو سعی کرده است او را آرام کند، اما موفق نمی‌شود. فراز، شاگرد تنبل کلاس پنجم، که به‌خاطر عجله در انجام کارها مجبور شده هزار تیله جمع کند، به سرزمین مفزنخودی‌ها می‌آید. او با ایده‌ی مسابقه‌ی جمع‌کردن تیله‌ها، شاپالاق‌دیو و بعدتر پادشاهان دیگر را وارد بازی‌ای می‌کند که فقط با صبر و حوصله می‌توان در آن موفق شد و به‌ این‌ ترتیب مفهوم صبر در دل ماجرای دیوها توضیح داده می‌شود.

چرا باید کتاب شاپالاغ دیو عجول را بخوانیم؟

کتاب شاپالاغ دیو عجول با زبانی سرراست و فضایی پر از دیو، قلعه، مهمانی و بازی، موضوعی جدی مثل عجله‌کردن و بی‌حوصلگی را به‌شکل قصه‌ای پراتفاق نشان داده است. این کتاب نشان داده است که صبر، همکاری و فکرکردن قبل از عمل‌کردن چگونه می‌تواند یک مهمانی شلوغ را نجات دهد و حتی از دل مشکل بازی و شادی بسازد.

خواندن کتاب شاپالاغ دیو عجول را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب شاپالاغ دیو عجول به کودکان بالای ۹ سال پیشنهاد می‌شود که با مسئله‌ی عجله‌کردن در کارها، بی‌حوصلگی در انجام تکالیف یا سختی کار گروهی درگیر هستند. همچنین به والدین و مربیانی پیشنهاد می‌شود که به‌دنبال قصه‌ای فانتزی برای گفت‌وگو درباره‌ی صبر و همکاری هستند.

بخشی از کتاب شاپالاغ دیو عجول

«شاپالاق‌دیو اصلاً حالش خوب نبود. نه این که مریض باشد؛ اتفاقاً خیلی هم خوب و سرحال بود. فقط عجولی خونش بالا زده بود و همه را کلافه کرده بود. البته عجولی‌اش هم دلیل داشت.

در قلمروی دیوها فقط یک روز در سال دیوها با هم آشتی بودند و جنگ و دعوا نداشتند. این یک روز پادشاه یکی از سرزمین‌ها مهمانی بزرگی می‌گرفت و دیوهای قلمروهای دیگر را دعوت می‌کرد.

امسال نوبت شاپالاق‌دیو بود که دیوهای دیگر را به مهمانی سرزمین مفزنخودی‌ها دعوت کند.

وزوزدیو توی آشپزخانه بود تا به دیوهای آشپز بگوید چه کار کنند. شاپالاق‌دیو با عجله جلو دوید تا وارد آشپزخانه شود. وزوزدیو با عجله جلو دوید تا نگذارد شاپالاق‌دیو وارد آشپزخانه شود:

«قربان! شما این‌جا چه کار می‌کنید؟»

شاپالاق‌دیو چشم‌هایش را گشاد کرد و گفت: «من این‌جا چه‌کار می‌کنم؟ مثل اینکه یادت رفته من پادشاهم و هرجا دلم بخواهد می‌روم و هر کار دلم بخواهد می‌کنم. فهمیدی؟ هر کاری.»

بعد فریاد زد: «چرا آتش زیر دیگ‌ها این‌قدر کم است؟ زودتر، زودتر! آتش زیر دیگ‌ها را بیشتر کنید تا غذا زودتر بپزد. زودترتر!» آشپزها به وزوزدیو نگاه کردند. وزوزدیو گفت: «قربان! با این همه آتش زیر دیگ‌ها غذاها جزغاله می‌شوند.» وزوزدیو به‌سختی و با هزار قربان‌صدقه توانست شاپالاق‌دیو را راضی کند از آشپزخانه بیرون برود و بگذارد آشپزها کار خودشان را بکنند.»