کتاب سوگ امیدنامه ها

کتاب سوگ امیدنامه‌ها نوشته‌ی مریم دولتیاری مجموعه‌ای از شعرهای سپید است که نشر نامه مهر آن را منتشر کرده است. این کتاب در قالب دفتر شعری یک‌دست شکل گرفته که در آن سوگ، امید، عشق، رنج و تنهایی درهم تنیده شده‌اند و در فضایی احساسی و گاه تیره به تصویر درآمده‌اند. شاعر در یادداشت آغازین از نسبت خود با شعر، از گذار از جنایی‌نویسی به سرایش و از نقدهایی که به این دفتر وارد شده سخن گفته است. در ادامه، شعرها با تصاویر پررنگ از مرگ، فقدان، رؤیا و امکان رهایی پیش می‌روند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سوگ امیدنامه ها

کتاب سوگ امیدنامه‌ها دفتر شعری از مریم دولتیاری است که در آن شاعر تجربه‌ی زیسته‌ی خود را در سه واژه‌ی سوگ، امید و نامه خلاصه کرده است. در یادداشت شاعر در ابتدای کتاب، توضیح داده شده که این ترکیب نام، توصیفگر دوره‌ای از زندگی اوست که در آن سوگی ناپذیرفته با امیدی واهی گره خورده و همین تنش درونی او را از نوشتن داستان‌های جنایی به سرودن شعر کشانده است. شاعر در همان آغاز به نقدهایی که به این دفتر وارد شده نیز اشاره کرده و از ابهام، استعاره‌های نامأنوس و نامشخص‌بودن موضوع سوگواری سخن گفته است. در کتاب سوگ امیدنامه‌ها شعرها بدون فصل‌بندی رسمی اما با نظمی درونی کنار هم قرار گرفته‌اند و از «چشم برگ‌ها» و «شیدایی» تا «رقص سوگ»، «دفین‌شده در امواج اوهام»، «تو غمگین‌ترین رنج من نیستی»، «مروارید رهایی» و در نهایت شعر «تو خواهی فهمید» و قطعه‌ی پایانی «سوگ‌امیدنامه‌ها» امتداد می‌یابند. در این مسیر، زبان شاعر سرشار از تصویرهایی چون طوفان، درخت، دریا، کوه، حشرات، پل، ماه، هیولا، قاصدک، پرستو و رود است که هرکدام حامل بخشی از وضعیت روانی و عاطفی او هستند. کتاب سوگ امیدنامه‌ها در لایه‌های مختلف خود از عشق ناکام، سوگ طولانی، خودسرزنش‌گری، اضطراب، پوچی، امیدهای کوچک و بزرگ، و جست‌وجوی رهایی سخن گفته است. شاعر در جایی خود را «فریب‌خورده‌ی خویش» می‌نامد و در جایی دیگر از «مروارید رهایی» در دل اقیانوس اندوه حرف می‌زند. در شعر پایانی «تو خواهی فهمید» نیز به‌نوعی فاصله‌ی میان شاعر و مخاطب، و ناتوانی مخاطب از درک عمق رنج و تجربه‌ی شاعر، به‌صورتی روایی‌تر و صریح‌تر بیان شده است.

خلاصه کتاب سوگ امیدنامه ها

کتاب سوگ امیدنامه‌ها مجموعه‌ای از شعرهای سپید است که در آن‌ها شاعر میان دو قطب سوگ و امید در نوسان است. در بسیاری از شعرها، راوی درگیر فقدانی عاطفی، عشق یک‌سویه و حضوری غایب است و این تجربه را با تصویرهایی از طوفان، دریا، کوه، حشرات، پل، ماه، پرستو و رود بازتاب داده است. در بخش‌هایی، خود را عامل اصلی رنج معرفی کرده و از «فریب‌خوردن از خویش» و «قطع ریشه‌های وجود خود» سخن گفته است. در عین حال، نشانه‌هایی از رهایی، مروارید نجات، پرواز و امکان آغاز دوباره نیز در متن پراکنده است. شعر پایانی «تو خواهی فهمید» و قطعه‌ی آخر که نام کتاب را تکرار می‌کند، نوعی جمع‌بندی عاطفی از این مسیر پر از سوگ، امید و نوشتن به‌عنوان راهی برای بقا ارائه کرده است.

چرا باید کتاب سوگ امیدنامه ها را بخوانیم؟

کتاب سوگ امیدنامه‌ها تجربه‌ی فشرده‌ای از مواجهه با سوگ، عشق، خودویرانگری و امید را در قالب شعر سپید پیش چشم می‌گذارد. این اثر امکان همراهی با ذهن و زبان شاعری جوان را فراهم کرده که رنج‌های شخصی را به تصاویری گسترده از مرگ، زندگی، رؤیا و رهایی پیوند داده است. خواندن آن می‌تواند برای فهم بهتر لایه‌های تاریک و روشن احساسات انسانی مفید باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب سوگ امیدنامه‌ها به کسانی پیشنهاد می‌شود که به شعر سپید فارسی، مضامین سوگ، عشق، تنهایی و خودکاوی عاطفی علاقه‌مندند. همچنین به مخاطبانی که در جست‌وجوی متن‌هایی احساسی و تصویری برای هم‌نشینی با لحظات اندوه و تأمل شخصی هستند توصیه می‌شود.