کتاب پشت شیشه های دودی (دوزبانه)

کتاب پشت شیشه های دودی (دوزبانه) نوشته‌ی پریسا توکلی مجموعه‌ای از شعرهای کوتاه و بلند است که نشر پرپروک آن را منتشر کرده است. این اثر در قالبی دو زبانه، شعرهای فارسی شاعر را در کنار برگردان انگلیسی آن‌ها قرار داده و فضایی شخصی، شهری و معاصر را پیش چشم می‌گذارد. در شعرهای این کتاب، تصویرهایی از زن، شهر، جنگ، تنهایی، عشق و فرسودگی روزمره کنار هم قرار گرفته است. زبان شعرها به زندگی امروز نزدیک است و از دل تجربه‌های فردی و جمعی شکل گرفته است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پشت شیشه های دودی (دوزبانه)

کتاب پشت شیشه های دودی (دوزبانه) مجموعه‌ای از شعرهای پریسا توکلی است که در آن صدای یک زن معاصر در میانه‌ی شهر، ترافیک، جنگ، فقر، عشق و فرسودگی روزمره شنیده می‌شود. در سرآغاز کتاب، متنی تحلیلی درباره‌ی شعر توکلی آمده که بر شجاعت او در نوشتن، حضور پررنگ «زنانگی» در شعرها و پیوند این صدا با سنت شاعرانی چون فروغ فرخزاد، غاده السمان و آنا آخماتووا تأکید کرده است. در همان متن، به استفاده از زبان گفتار، سادگی بیان و دوری از پیچیدگی‌های افراطی زبانی اشاره شده است. کتاب پشت شیشه های دودی (دوزبانه) در قالب شعر آزاد نوشته شده و هر شعر فضایی مستقل دارد؛ از «سنگ‌فرش‌های تنهایی» و «قصه‌ها» تا «دیوانگی»، «زن پزمرده»، «چاقوی تازه»، «آکواریوم»، «موج‌های جنگ»، «به یادت نمی‌آیم»، «پایان شاعرانه»، «کلیدهای پنهان»، «دنیا از سو‌قطع شیر پُر شده است»، «نفس زندگی»، «زن‌های مدرن»، «اتوبوس»، «یک سیب سرخ»، «یک فنجان چای» و «پرنده». در بسیاری از این شعرها، راوی زنی است که در دل شهر و تاریخ، میان آشپزخانه‌ی خالی، اتوبوس شلوغ، چراغ قرمز، اخبار جنگ و خاطره‌ی مادر و پدر، دنبال معنایی برای زیستن می‌گردد. در کتاب پشت شیشه های دودی (دوزبانه) مضمون‌هایی مانند جنگ و کودکی، فقر و شرم، عشق و جدایی، خودکشی درونی، فشار نگاه دیگران، و تلاش برای حفظ فردیت در برابر کلیشه‌های جنسیتی تکرار می‌شود. شعر «موج‌های جنگ» از کودکی‌هایی می‌گوید که با «فشنگ» و «تفنگ پدری» بزرگ شده‌اند و دشمن را در دیوارهای خانه می‌بینند. در شعر «نفس زندگی» خانه‌ای خالی، مادری که «سال‌هاست در خودش مرده است» و پدری که برای خریدن «آخرین مدل فقر» بیرون رفته، تصویری تلخ از زیستن در حاشیه‌ی امکانات را می‌سازد. کتاب پشت شیشه های دودی (دوزبانه) در کنار این تلخی‌ها، لحظه‌هایی از میل به رهایی و بازآفرینی را هم نشان می‌دهد؛ مثل شعر «پایان شاعرانه» که در آن دنیا رو به پایان است اما هنوز امیدی هست که زنی «روی سجاده‌ی مادرش» دوباره سطر به سطر به دنیا بیاید. در شعر «پرنده» که به فروغ تقدیم شده، یاد پرنده‌ای زنده می‌شود که فقط می‌خواست «یک پرنده باشد» و قفس و نخ‌های وصل‌شده به دامنش را فراموش کند. این رفت‌وآمد میان یأس و امید، و میان مرگ درونی و رؤیای تولد دوباره، از ویژگی‌های محوری فضای کتاب است.

خلاصه کتاب پشت شیشه های دودی (دوزبانه)

در کتاب پشت شیشه های دودی (دوزبانه) جهان شعری پریسا توکلی از دل تجربه‌ی یک زن در شهر امروز شکل گرفته است؛ زنی که میان ترافیک، چراغ قرمز، اتوبوس، آشپزخانه‌ی خالی، قبض‌های جریمه، فقر و اخبار جنگ، مدام با تنهایی و ترس‌ها و رؤیاهایش روبه‌رو می‌شود. شعرها از «سنگ‌فرش‌های بدون تو» و «قصه‌های کودکی» تا «زن‌های مدرن» و «موج‌های جنگ» حرکت می‌کنند و تصویری از نسلی می‌سازند که کودکی‌اش با صدای فشنگ و آژیر گذشته و بزرگسالی‌اش با اضطراب اقتصادی و عاطفی گره خورده است. در این کتاب، عشق همزمان پناه و زخم است؛ گاهی در شکل «یک سیب سرخ روی این لب‌ها» و گاهی در هیئت چمدانی که «همه چیز را برداشته» جز زنی که دوستش داشته‌اند. راوی بارها از خودکشی درونی، فراموش‌شدن، و زنانی می‌گوید که سال‌هاست در او مرده‌اند، اما در کنار این تاریکی، میل به رهایی، تولد دوباره و نوشتن همچنان زنده است.

چرا باید کتاب پشت شیشه های دودی (دوزبانه) را بخوانیم؟

خواندن پشت شیشه های دودی (دوزبانه) فرصتی است برای همراه‌شدن با صدای زنی که تجربه‌های شخصی‌اش را با دغدغه‌های جمعی پیوند داده است. این کتاب با تصویرهایی از جنگ، فقر، عشق، تنهایی و شهر، حال‌وهوای نسلی را نشان می‌دهد که میان امید و فرسودگی معلق است و در عین تلخی، هنوز به امکان بازآفرینی خود فکر می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

پیشنهاد پشت شیشه های دودی (دوزبانه) به کسانی می‌شود که به شعر معاصر فارسی، صداهای زنانه، و بازتاب تجربه‌های شهری، جنگ، فقر و تنهایی در شعر علاقه‌مند هستند یا در جست‌وجوی متنی احساسی برای هم‌حسی با زیست امروزند.