کتاب عصیان

کتاب عصیان نوشته‌ی رضا ولی‌نژاد روایتی بلند از رابطه‌ی پرتنش دو برادر، خشونت خانگی، بیماری، احساس گناه و میل به انتقام است که نشر اساطیر پارسی آن را منتشر کرده است. نویسنده با تمرکز بر تجربه‌های بدنی و روانی راوی، فضای خانه‌ای آکنده از ترس، تحقیر و سکوت را تصویر کرده است؛ خانه‌ای که در آن بیماری تبخال قرنیه، سندرم تورت، اعتیاد به تحقیر و خشونت پدر و برادر، و فرسودگی مادر در هم تنیده شده‌اند. عصیان در قالب یک روایت اول‌شخص، ذهن آشفته و پر از تصویرهای خشن و استعاری راوی را دنبال می‌کند و نشان می‌دهد چگونه رنج طولانی‌مدت می‌تواند به انفجار خشونت و خیال قتل برسد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب عصیان

کتاب عصیان داستانی اول‌شخص از زبان پسری نوجوان است که در خانواده‌ای پر از خشونت، تحقیر و بیماری رشد کرده و در آستانه‌ی فروپاشی روانی قرار دارد. رضا ولی‌نژاد در این کتاب با تمرکز بر جزئیات حسی و بدنی، از اورژانس بیمارستان تا اتاق خواب، از سالن ثبت‌نام مدرسه تا آشپزخانه‌ی خانه، صحنه‌هایی فشرده و پرتنش می‌سازد که در آن‌ها مرز میان رؤیا، کابوس و واقعیت مدام جابه‌جا می‌شود. کتاب عصیان در چند بخش پیوسته، زندگی راوی را از کودکی تا سال‌های دبیرستان دنبال می‌کند؛ سال‌هایی که با تبخال قرنیه، تیک‌های عصبی شدید، تشخیص سندرم تورت، فشار آزمون‌های ورودی سمپاد و رقابت بیمارگونه با برادر بزرگ‌تر گره خورده است. در کتاب عصیان رابطه‌ی راوی با برادرش محور اصلی روایت است؛ برادری که از کودکی با خشونت فیزیکی، تحقیر و حسادت، نقش شکنجه‌گر را بازی کرده و در عین حال تنها هم‌سن‌وسال نزدیک او در خانه است. پدر غایب، خشن و تحقیرگر، و مادری فرسوده، دیابتی و گرفتار ترس از طلاق، دو قطب دیگر این جهان تنگ خانوادگی‌اند. کتاب عصیان در فصل‌های متعدد، با صحنه‌هایی مثل کتک‌خوردن مادر، فروکردن کفش در چشم راوی، دعواهای مربوط به آزمون تیزهوشان، بستری‌شدن برادر به‌خاطر آبسه‌ی مغزی و خیال خفه‌کردن او با سیم شارژر، نشان می‌دهد چگونه خشونت خانگی در بدن و ذهن یک نوجوان رسوب می‌کند و به شکل تیک، کابوس، خیال قتل و احساس گناه بازمی‌گردد.

خلاصه داستان عصیان

کتاب عصیان روایت ذهنی و پرجزئیات نوجوانی‌ست که سال‌ها زیر سایه‌ی برادر بزرگ‌ترِ خشن، پدر غایب و تحقیرگر و مادری فرسوده و مضطرب زندگی کرده است. محور کتاب، کشمکش درونی راوی میان میل به انتقام و احساس گناه است؛ از یک‌سو خاطره‌ی لگدهایی که چشم چپش را زخمی و او را گرفتار تبخال قرنیه و تیک‌های عصبی کرده‌اند، و از سوی دیگر عذاب وجدان نسبت به برادری که حالا با آبسه‌ی مغزی روی تخت بیمارستان افتاده است. در عصیان، بیماری جسمی، فشار آزمون‌های ورودی، رقابت تحصیلی، فقر عاطفی و خشونت خانگی در هم می‌آمیزند و راوی در مرز فروپاشی، صحنه‌هایی از قتل خیالی برادر، خفه‌کردن او با سیم و شکستن استخوان‌هایش را در ذهن خود بازسازی می‌کند؛ صحنه‌هایی که بیش از آنکه فقط خشونت بیرونی باشند، تصویر طغیان درونی او علیه سال‌ها تحقیر و نادیده‌گرفتن است.

چرا باید کتاب عصیان را بخوانیم؟

خواندن عصیان امکان ورود به ذهن نوجوانی را فراهم می‌کند که زیر فشار خشونت خانگی، بیماری مزمن و رقابت تحصیلی، به مرز انفجار رسیده است. این کتاب نشان می‌دهد تیک‌های عصبی، اختلالات چشمی و کابوس‌ها چگونه می‌توانند رد مستقیم خشونت و تحقیر طولانی‌مدت باشند و در عین حال تصویر پیچیده‌ای از احساس گناه، خشم و عشقِ درهم‌تنیده نسبت به خانواده ارائه می‌دهد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن عصیان به کسانی پیشنهاد می‌شود که به روایت‌های تیره و صریح از خانواده، خشونت خانگی، بیماری‌های عصبی و روان‌تنی، و فشار نظام آموزشی علاقه‌مندند. همچنین به دانشجویان و علاقه‌مندان حوزه‌های روان‌شناسی، مددکاری اجتماعی و مطالعات خانواده که می‌خواهند تجربه‌ی زیسته‌ی چنین فضایی را از زاویه‌ی اول‌شخص ببینند توصیه می‌شود.