کتاب سرمایه اجتماعی

«سرمایه اجتماعی» نوشته مژگان دستفال (-۱۳۴۹) به بررسی مفهوم «سرمایه اجتماعی» در نظریات جامعه‌شناسان و مکاتب جامعه‌شناسی پرداخته‌است. در دو دهه اخیر مفهوم سرمایه اجتماعی در زمینه‌های گوناگونش به عنوان یکی از کانونی‌ترین مفاهیم، ظهور یافت، شوق صاحب نظران با ارایه چارچوب مفهومی وابزار تحلیلی این امر گسترش تحقیقاتی را در پی داشت. و نگرش‌ها و انتظارات جدیدی را نیز دامن زد و دریچه تازه‌ای در تحلیل و علت یابی مسایل اجتماعی و اقتصادی گشوده است امروزه در تبیین تئوریک هر مساله اجتماعی مانند مساله «روند رو به کاهش سرمایه اجتماعی برون گروهی» تئوریها و نظریه‌های متعددی قابل استفاده هستند. ازجمله این تئوریها می‌توان به «نظریه داد و ستد و بده بستان زیمل»، «نظریه سرمایه مالی باد آورده برخی ازجامه شناسان ایرانی»، «نظریه لزوم وجود شرایط بحرانی مارکس»، «نظریه تاکید برسرمایه اقتصادی بوردیو» و «نظریه رابطه حکومت سیاسی و سرمایه اجتماعی پوتنام» اشاره کرد. افزایش حجم قابل توجه پژوهش‌ها در حوزه سرمایه اجتماعی بیانگر اهمیت و جایگاه آن در شاخص‌های متفاوت اجتماعی است. آنچه بیش از پیش در رابطه با سرمایه اجتماعی اهمیت پیدا می‌کند نقشنهادهای جامعه مدنی در تشکل این سرمایه است. چنان که عده‌ای سرمایه اجتماعی را ارتباط می‌دانند و شبکه‌های اجتماعی را بستری می‌دانند که می‌توانند اطمینان و حس همکاری را در میان افراد حاضر در شبکه‌های اجتماعی ایجاد کنند. سرمایه اجتماعی از مهم‌ترین عناصر پویای نظام اجتماعی و فرهنگی جوامع به حساب می‌آید و فضای ساختاری هر محیط اجتماعی می‌تواند منتقل کننده ایده ها، ارزش ها، هنجارها و اعتماد اجتماعی با ضمانت‌های اجرایی موثر به افراد عضو آن اجتماع یا گروه باشد از این رو هر مجموعه‌ای و هر نظامی به عنوان یکی از کانون‌های اصلی ایجاد، توسعه و ظرفیت سازی سرمایه اجتماعی در سطح جامعه محسوب می‌شود.