کتاب روابط چین - روسیه در آسیای مرکزی

«روابط چین – روسیه در آسیای مرکزی (سیاست انرژی، ابراز وجود پکن جدید و ژئوپلیتیک قرن ۲۱)» نوشته توماس استفان ایدِر است. در زمان کنونی که جایگاه کشور چین از نظر قدرت جهانی ارتقا یافته است روابط این کشور با سایر قدرت ها دائما مورد مذاکره مجدد قرار می‌گیرد. این امر، شامل رابطه‌ی کشور چین با کشور روسیه نیز می‌شود. روسیه یکی از همسایگان مهم کشور چین محسوب می‌گردد و در این زمان که عطش چین به انرژی به بیش از هر زمان دیگری است روسیه برای این کشور حکم پایگاه منابع حیاتی را دارد. نتایج مطالعه‌ی فوق نشان می‌دهد مسئله‌ی انرژی در سیاست‌های خارجی هر دو کشور نقش مهمی ایفا می‌کند و آسیای مرکزی نیز به یکی از نقاط کانونی این رابطه مبدل گردیده است. ذخایر قابل ملاحظه‌ی انرژی در این منطقه موجب شده، فدراسیون روسیه و کشور چین به صورت همزمان به دنبال وادرات انرژی از آنجا باشند و این موضوع به یک مسئله‌ی کاملا حساس مبدل گردیده‌است. این اثر تاثیر انرژی آسیای مرکزی بر روابط روسیه و چین را بررسی می‌کند. بخشی از کتاب: در سال ۲۰۰۰، روابط اقتصادی دو جانبه در میان کشورهای چین و روسیه افزایش یافت و حجم تجارت دوطرفه از ۸ میلیارد دلار آمریکا در سال ۲۰۰۰ به ۳۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ رسید. با این حال، از سود حاصل از این تجارت، سهم کشور چین حدود ۲ درصد و سهم روسیه حدود ۱۰- ۸ درصد بود. پس از آنکه روسیه به تولید کننده‌ی صرف مواد خام مورد نیاز چین تبدیل شد نگرانی RF از این موضوع روز به روز بیشتر گردید اما امکان مقابله با این شیوه برای آنها وجود نداشت . در بُعد سیاسی نیز در جولای سال ۲۰۰۱ میان دو کشور "پیمان همسایگی خوب و همکاری دو جانبه‌ی جمهوری خلق چین و فدراسیون روسیه" (که زین پس به طور خلاصه آن را پیمان دوستی می‌نامیم) بسته شد و گروه "شانگهای پنج" به SCO ارتقاء یافت. ویلسون و یو، این ارتقاء را سرچشمه‌ی تحولات و پیشرفت‌های گسترده می‌دانند.