کتاب جنگل به من نگاه کن

«جنگل به من نگاه کن» مجموعه داستان کوتاهی از ناهید مادر شاهی (-۱۳۳۹)، نویسنده معاصر ایرانی است. در یکی از داستان‌های کوتاه این کتاب می‌خوانیم: از سر بالایی خاک آلودی گذشتم و به نوک تپه رسیدم. انگار این فضا را دیده بودم. اما کجا؟ چگونه؟ نمی دانم شاید در ضمیر ناخودآگاه، شاید هم در رؤیاهای خود. آه که چقدر این فضا با قسمت پائین تپه فرق داشت. همه اش سبز بود با درختانی از سپیدار و اقاقیا و سرو. همه ایستاده بودند و قدنمایی می کردند. طوری که دلم می خواست در زیر تک تک آنها به استراحت بپردازم و یا آنها سخن بگویم!... دوان دوان و با تعجب به سوی آنها پیش می رفتم و برگهای سبزشان را با دست به طرف صورت می برم، می بوییدم، می بوسیدم، و نوازش می کردم. آنها هم همینطور. دلشان می خواست صورتم را لمس کنند!... از خود می پرسیدم: چگونه است که این درختان این قدر شاداب و براّق هستند و انگار هر کدام لبخندی از رضایت بر سطح خود دارند؟ در همین حال و هواها بودم که صدایی از پائین تپه مرا متوجه خود کرد! چه بود؟ قدری نزدیکتر آمدم و به پائین سرک کشیدم.