کتاب جیم پانزی نمی ترسه

کتاب جیم پانزی نمی ترسه (Grumpy Monkey Don't Be Scared) نوشته‌ سوزان لانگ با ترجمه‌ امیرعلی خلج و تصویرگری مکس لانگ توسط انتشارات سیمای شرق منتشر شده است و در مجموعه‌ کتاب‌های ماجراهای میمون غرغرو جای گرفته است. در این کتاب گروهی از حیوان‌های جنگلی در تاریک‌ترین و ترسناک‌ترین شب سال برای پیدا‌کردن خوراکی‌های خوشمزه وارد جنگل می‌شوند و با صداها، بوها و موجودات عجیب روبه‌رو می‌شوند. متن و تصویر در کنار هم فضایی پر از تعلیق، شوخی و ماجراجویی ساخته‌اند که هم به ترس و هم به دوستی و همراهی می‌پردازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب جیم پانزی نمی ترسه اثر سوزان لانگ

کتاب جیم پانزی نمی ترسه داستان شبی است که در جنگل به‌عنوان ترسناک‌ترین شب سال شناخته شده و حیوان‌ها برای ماجراجویی در تاریکی و پیدا‌کردن خوراکی‌های خوشمزه راهی جنگل می‌شوند. سوزان لانگ در این کتاب با کمک تصویرهای رنگی و پرجزئیات مکس لانگ، فضای جنگل شبانه را به‌گونه‌ای ساخته است که هم ترس و هم خنده در آن کنار هم قرار گرفته‌اند.

جیم پانزی، میمون غرغرو، همراه دوستانش در هر قدم با صدایی تازه، بویی عجیب یا موجودی ناشناخته روبه‌رو می‌شوند و هر بار جیم با این جمله که «من نترسیدم!» واکنش نشان می‌دهد. در کتاب جیم پانزی نمی ترسه هر برخورد با یک حیوان تازه نشان می‌دهد که بسیاری از ترس‌ها از ندانستن و ندیدن می‌آیند. گفت‌وگوهای کوتاه، تکرار جمله‌ها و توصیف بوها و صداهای جنگل، ریتمی پویا به متن داده است. سوزان لانگ در این کتاب بر تجربه‌ی ترس، پذیرفتن آن و تبدیلش به بازی و خنده تمرکز کرده است.

خلاصه داستان جیم پانزی نمی ترسه

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

در کتاب جیم پانزی نمی ترسه شبی در جنگل فرا رسیده که همه آن را ترسناک‌ترین شب سال می‌دانند؛ شبی تاریک، پر از صداهای عجیب و بوهای غریب. جیم پانزی و دوستانش با وجود ترس، برای پیدا‌کردن خوراکی‌های خوشمزه وارد جنگل می‌شوند. در راه هر صدای تق‌تق یا هر سایه‌ی ناشناس، آن‌ها را می‌ترساند اما جوجه‌تیغی مدام توضیح می‌دهد که این صداها و موجودات، بخشی از شب جنگل هستند.

گروه با مورچه‌خوار، راسوی شبگرد و درنهایت آی‌آی روبه‌رو می‌شود و کم‌کم می‌فهمد که هم خودشان ترسیده‌اند و هم دیگران را ترسانده‌اند. در پایان حیوان‌ها خوراکی‌ها را باهم تقسیم می‌کنند، همدیگر را از روی شوخی می‌ترسانند و ترس شبانه به خنده و بازی تبدیل می‌شود.

چرا باید کتاب جیم پانزی نمی ترسه را بخوانیم؟

کتاب جیم پانزی نمی ترسه با ماجرایی ساده و پرکشش نشان داده است که ترس همیشه نشانه‌ی ضعف نیست و می‌تواند به فرصتی برای شناخت، دوستی و خندیدن تبدیل شود. این کتاب با تصویرهای رنگی و توصیف صداها و بوهای جنگل، تجربه‌ی ترس در تاریکی را به موضوعی قابل گفت‌وگو و قابل‌قبول برای کودکان تبدیل کرده است.

خواندن کتاب جیم پانزی نمی ترسه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب جیم پانزی نمی ترسه به کودکانی که با تاریکی، صداهای شب یا موقعیت‌های تازه احساس ترس می‌کنند، پیشنهاد می‌شود. این اثر به والدین و مربیانی که به‌دنبال داستانی برای گفت‌وگو درباره‌ی ترس، شجاعت و دوستی در جمع‌های خانوادگی یا گروه‌های کوچک هستند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب جیم پانزی نمی ترسه

«آن شب ترسناک‌ترین شب سال در جنگل بود؛ شبی ماجراجویانه در تاریکی! البته شبی برای خوردن خوراکی‌های خوشمزه هم بود. برای همین جیم پانزی و دوستانش، با این که خیلی می‌ترسیدند، رفتند توی تاریکی جنگل تا شاید بتوانند خوراکی‌های خوشمزه پیدا کنند. همان‌طور که توی راه می‌رفتند، جیم احساس کرد که همه چیز در شب یک جور دیگر است. درخت‌ها شکل‌های عجیب‌وغریبی داشتند و صدای «تق… تق» عجیبی هم به گوشش می‌رسید. جیم از دوستانش پرسید: «این ص… ص… صدای چیه؟!» جوجه‌تیغی گفت: «شب‌ها یه‌عالمه صدا توی جنگل هست. نترس!» جیم گفت: «من که نمی‌ترسم!» جیم از ترس آب دهانش را قورت داد و گفت: «ای… ای… اینم فقط یه صدای معمولی دیگه توی شبه؟!» جوجه‌تیغی گفت: «یکی باید بره پشت اون درخت رو نگاه کنه!» لسلی داد زد: «من که نمی‌رم!» جیم و نورمن و گراز هم یکی‌یکی گفتند: «منم نمی‌رم!» جوجه‌تیغی گفت: «باشه! من می‌رم.»»