کتاب بورای شجاع

کتاب بورای شجاع (Brave Bora) نوشته ادنا گیکووی، داستانی کوتاه و صمیمانه‌ای درباره‌ی روبه‌روشدن یک کودک با ترس از آمپول است و موقعیتی را توصیف می‌کند که بسیاری از کودکان با آن روبه‌رو هستند و برایشان اضطراب‌آور است. در این کتاب، بورا همراه پدرش به کلینیک می‌رود تا واکسن بزند و در تمام مسیر از درد آمپول می‌ترسد. داستان این موقعیت ساده را به فرصتی برای صحبت‌کردن درباره‌ی شجاعت، ترس و اطمینان‌دادن والدین تبدیل کرده است. نشر چوپان این داستان را با ترجمه لیلا مقاره عابد منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بورای شجاع

کتاب بورای شجاع اثر ادنا گیکووی، داستان تصویری کوتاهی است که به موضوع رفتن یک کودک به کلینیک برای تزریق آمپول می‌پردازد. داستان با حضور بورا و پدرش در سالن انتظار آغاز می‌شود. بورا از ابتدا تمایلی به تزریق آمپول ندارد و ترس خود را از درد آن ابراز می‌کند. در مقابل، پدرش توضیح می‌دهد که این کار برای حفظ سلامتی او لازم است و یادآور می‌شود که داشتن حس ترس در این موقعیت طبیعی است. این گفت‌وگو محور اصلی کتاب را در زمینه‌ی پذیرش ترس و انجام اقدامات مراقبتی شکل می‌دهد.

ادنا گیکووی در ساختار داستان از راهکار تشویقی پاداش (یک آب‌نبات چوبی قرمز از سوی پدر) برای همراهی کودک استفاده کرده است. پزشک نیز برای کاهش استرس بورا، با او درباره‌ی عروسکش گفت‌وگو می‌کند و به صورت نمادین، ابتدا تزریق را روی میمون عروسکی انجام می‌دهد. 

کتاب بورای شجاع موقعیتی آشنا و گاهی ترسناک برای کودکان، یعنی تزریق آمپول، را به‌ زبان ساده و در قالب یک داستان کوتاه و قابل‌تصور روایت کرده است. کتاب بر این نکته تأکید می‌کند که شجاعت به‌ معنای نترسیدن نیست، بلکه به معنای انجام‌دادن کار ضروری است حتی وقتی که انسان از چیزی می‌ترسد.

این داستان به موضوع سلامت و واکسن‌زدن جنبه‌ای انسانی و احساسی داده است.

خلاصه داستان بورای شجاع

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

داستان بورای شجاع با نشستن بورا و پدرش در کلینیک شروع می‌شود. جوجو، میمون عروسکی بورا، در کیف او خوابیده و همراه‌شان آمده است. بورا به پدرش می‌گوید که آمپول را دوست ندارد چون دردش می‌آید. پدر توضیح می‌دهد که آمپول کمک می‌کند تا سالم بماند و درعین‌حال می‌گوید که ترسیدن اشکالی ندارد و خودش و جوجو کنار او خواهند بود. 

وقتی پرستار نام بورا را صدا می‌زند، آن‌ها وارد اتاق دکتر می‌شوند. دکتر با لبخند از بورا درباره‌ی میمون عروسکی‌اش سؤال می‌کند و می‌پرسد که آیا می‌تواند اول به میمون آمپول بزند. بورا به پدرش نگاه می‌کند، بعد به جوجو، و سرش را تکان می‌دهد و به میمون می‌گوید که اول نوبت او است. دکتر وانمود می‌کند که به جوجو آمپول می‌زند و سپس از بورا می‌خواهد که کمک کند تا یک آمپول کوچک به میمون بزنند تا حالش بهتر شود. 

بعد نوبت به خود بورا می‌رسد؛ دکتر باز هم با همان لحن بازیگوش و با اشاره به تصویر ابرقهرمان روی تی‌شرت بورا، تزریق را انجام می‌دهد. بورا فریاد کوتاهی می‌کشد اما بلافاصله متوجه می‌شود که درد آن‌قدرها هم زیاد نبوده و با تعجب می‌گوید که خیلی هم درد نداشت. دکتر می‌پذیرد که کمی می‌سوزد اما تأکید کرده که کار تمام شده و بورا بسیار شجاع بوده است.

چرا باید کتاب بورای شجاع را بخوانیم؟

در این اثر، ترس به‌ عنوان احساسی طبیعی پذیرفته شده و نه سرزنش می‌شود و نه نادیده گرفته می‌شود. خواندن این کتاب می‌تواند به درک بهتر احساسات کودکان در موقعیت‌های پزشکی کمک کند و نشان دهد که چگونه می‌توان با گفت‌وگو، همدلی و کمی خلاقیت، ترس را به تجربه‌ای قابل‌مدیریت تبدیل کرد.

خواندن کتاب بورای شجاع را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب بورای شجاع به کسانی پیشنهاد می‌شود که با دنیای کودکان و ترس‌های روزمره‌ی آن‌ها سروکار دارند، ازجمله والدینی که کودکان‌شان از آمپول و مراجعه به پزشک می‌ترسند، مربیان و مربیانی که در مهدکودک و مدرسه درباره‌ی سلامت و واکسن صحبت می‌کنند و همچنین کسانی که به‌ دنبال داستانی کوتاه درباره‌ی شجاعت، همراهی والدین و نقش بازی و عروسک در آرام‌کردن کودکان هستند.