کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی

کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی نوشته‌ی سعید حدادیان مجموعه‌ای از شعرهای او در قالب‌های گوناگون است که نشر سوره مهر آن را منتشر کرده است. در این کتاب غزل، قصیده، مثنوی، ترکیب‌بند، چهارپاره، ترانه، رباعی، دوبیتی، نیمایی و سپید در کنار هم آمده و طیفی از مضامین عاشقانه، آیینی، اجتماعی و حماسی را در بر گرفته است. از غزل‌های عاشقانه و مناجات‌گونه تا شعرهایی برای شهیدان، مدافعان حرم، مادر، پیامبر و اهل‌بیت، و نیز ترانه‌هایی که پیش‌تر اجرا شده‌اند، در کنار هم چهره‌ی متنوعی از جهان شعری حدادیان ساخته‌اند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی

کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی مجموعه‌ای گسترده از شعرهای سعید حدادیان است که در آن، شاعر تجربه‌های مختلف خود را در قالب‌های کلاسیک و نو کنار هم نشان داده است. در این کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی، غزل‌ها بخش پررنگی را تشکیل می‌دهند؛ غزل‌هایی که گاهی عاشقانه و شخصی‌اند، مثل شعرهایی با مضمون دلدادگی، جدایی و تنهایی، و گاهی رنگ آیینی و اجتماعی پررنگ‌تری دارند؛ مانند پرستوها که به فلسطین و مقاومت می‌پردازد یا جزیره که نام کتاب نیز از یکی از ابیات آن گرفته شده است. در ادامه‌ی کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی، غزل پیوسته و قصیده‌هایی مانند ترانه‌های تبارک و شراب نور دیده می‌شود که در آن‌ها ستایش پیامبر، اهل‌بیت، مدافعان حرم و فضای انقلاب و جبهه حضور دارد. مثنوی سوره‌ی انگور، ترکیب‌بند در رکاب خورشید و چهارپاره‌ی زنجیر عشق، پیوند خاطرات شخصی، روایت جنگ و باورهای دینی را نشان داده‌اند. در بخش ترانه، شعرهایی آمده که برخی با ملودی و اجرا در رسانه شناخته شده‌اند و حال‌وهوای موسیقایی و جمعی دارند. کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی در بخش پایانی به رباعی‌ها، دوبیتی‌ها، شعرهای نیمایی مانند آرش آسمانی و فنجان زبان‌بسته و نیز شعر سپید فردای آزادی می‌رسد. این تنوع قالبی، امکان دنبال‌کردن سیر عاطفی و فکری شاعر را از مناجات و سوگ تا امید، حماسه و انتظار فراهم کرده است و چهره‌ای چندبعدی از شعر مذهبی و اجتماعی معاصر در فضای این اثر ترسیم شده است.

خلاصه کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی

کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی بر محور چند دغدغه‌ی اصلی شکل گرفته است: عشق انسانی و الهی، دلبستگی به اهل‌بیت، تجربه‌ی جنگ و شهادت، و در کنار آن‌ها، تنهایی، فقدان و امید. شاعر در غزل‌ها از کشمکش با «منِ» اهریمنی، وسوسه‌ها و جست‌وجوی «منِ دیگر» سخن گفته و در شعرهایی مثل آیینه و بت ما، خودفریبی، ریا و بت‌های پنهان زندگی دینی را به چالش کشیده است. در بخش‌های آیینی کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی، ستایش پیامبر، فاطمه، علی، حسین و زینب در کنار روایت‌های معاصر از مدافعان حرم، شهید سلیمانی، شهید فخری‌زاده و رزمندگان جنگ دیده می‌شود. ترانه‌ها و شعرهای نیمایی و سپید، فضای امروز را با زبان عاطفی و تصویری به میدان می‌آورند؛ از روزهای کرونا و نقش هم‌وطنان تا آرزوی آزادی قدس. در مجموع، اثر تصویری از انسانی مؤمن، درگیر رنج‌ها و امیدهای زمانه و در جست‌وجوی نجات در «کشتی» عشق و ولایت ارائه کرده است.

چرا باید کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی را بخوانیم؟

کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی برای آشنایی با طیف گسترده‌ای از شعر مذهبی، عاشقانه و اجتماعی در قالب‌های متنوع مناسب است. خواننده در این اثر با غزل، قصیده، ترانه، نیمایی و سپید در کنار هم روبه‌رو می‌شود و می‌تواند از خلال آن‌ها با ترکیب تجربه‌های شخصی، سوگ، حماسه و مناجات در زبان شعری حدادیان همراه شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی به علاقه‌مندان شعر آیینی، دوست‌داران غزل و ترانه، مخاطبان شعر انقلاب و دفاع مقدس و کسانی پیشنهاد می‌شود که در پی متنی عاطفی درباره‌ی مادر، شهیدان، مدافعان حرم و تجربه‌های معنوی و عاشقانه در قالب‌های گوناگون شعری هستند.

بخشی از کتاب طوفان مرا سپرد به این کشتی

«ای کاش‌هایِ دل همه شد افسوس رؤیایِ با تو بودنِ من کابوس غرقم در این مصیبت تنهایی مثل جزیره در کف اقیانوس طوفان مرا سپرد به این کشتی دریا مرا رساند به این فانوس می‌سوزم و برای تو می‌سازم افسانهٔ تولد یک ققنوس اسم تو بود زیر لب باران حسن تو بود روی پر طاووس آتش گرفتم از عطش بوسه هرگز نمی‌شوم ز لبت مأیوس ای موج گیسوان تو «یا سبوح» ای نور چشم‌های تو «یا قدوس»»