کتاب باران کبوتر

کتاب باران کبوتر نوشته محمدرضا سهرابی نژاد (سهراب) مجموعه‌ای از شعرهای او در قالب‌های گوناگون است که نشر سوره مهر آن را منتشر کرده است. در این کتاب غزل‌ها، مثنوی‌ها، چارپاره‌ها در کنار هم قرار گرفته‌اند و فضایی سرشار از نیایش، عاطفه، اعتراض اجتماعی، وطن‌دوستی و نگاه معنوی به جهان ساخته‌اند. شاعر در بسیاری از شعرها به مضامین دینی، آیینی و عاشورایی پرداخته و در کنار آن طبیعت، مادر، کار و رنج مردم، کودکی و امید را نیز به تصویر کشیده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب باران کبوتر اثر محمدرضا سهرابی نژاد

کتاب باران کبوتر مجموعه‌ای از سروده‌های محمدرضا سهرابی نژاد است که در آن شعرها از غزل‌های عاشقانه و عارفانه تا سروده‌های اجتماعی، آیینی، کودکانه و طبیعت‌محور را در بر می‌گیرد. شاعر در این کتاب در غزل‌هایی مانند «ای دوست»، «باران کبوتر» و «ناز‌ـ‌نیاز» با زبان نیایش و با شوق زیارت، رابطه‌ی دل و معبود را تصویر کرده و در شعرهایی چون «کالسکه‌ی ماه» و «آیه‌ی تطهیر» از پیوند باران، گل، آسمان و مهربانی برای بیان پاکی و صفای دل بهره گرفته است.

در ادامه‌ی کتاب باران کبوتر شعرهایی با درون‌مایه‌ی اجتماعی و انتقادی مانند «دهن‌درّه»، «کبریت بی‌خطر»، «رنج‌نامه» و «خسی در میقات» دیده می‌شود که در آن‌ها شاعر از ریا، تزویر، فقر، بی‌عدالتی و فراموشی ارزش‌ها گلایه کرده است. در کنار این‌ها سروده‌های آیینی و عاشورایی مانند «زیارت عاشورا»، «تیغ تشنه»، «غیرت رشید» و «برادرخوانی زینب» جایگاه ویژه‌ای دارند و روایت شاعرانه‌ای از کربلا، وفاداری، غیرت و شهادت ارائه شده است.

بخش دیگری از کتاب باران کبوتر به شعرهای کودک و نوجوان اختصاص دارد؛ آثاری مانند «اون کیه؟»، «اذان»، «یا کریم»، «سرزمین مردخیز»، «بهاریه»ها، «موسیقی قناری» و «باغ باران» که با زبانی ساده‌تر مفاهیمی چون خداشناسی، مهربانی، دوستی، کار، طبیعت و امید را بیان کرده‌اند. در پایان نیز مثنوی‌هایی مانند «عطر بنفشه» و «هوهو» دیده می‌شود که نماز، شکرگزاری و هماهنگی طبیعت با ذکر و نیایش را به تصویر کشیده است.

چرا باید کتاب باران کبوتر را بخوانیم؟

مجموعه شعر باران کبوتر فرصتی برای همراهی با طیفی متنوع از شعرهاست؛ از نیایش‌های نیمه‌شب و حسرت‌ها و امیدهای فردی تا دغدغه‌های اجتماعی، عاشورایی و وطن‌دوستانه. این کتاب به جهان درونی انسان، به رنج و شادی مردم و به نگاه کودکانه به خدا و طبیعت پرداخته و تصویری از ذهن و زبان شاعر ارائه کرده است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به دوستداران شعر معاصر فارسی و قالب‌های غزل، چارپاره و مثنوی و به علاقه‌مندان به شعر آیینی و عاشورایی و کسانی که به مضامین اجتماعی و انتقادی در شعر توجه دارند و نیز مربیان و والدینی که به‌دنبال شعرهایی معنوی و طبیعت‌محور برای کودکان و نوجوانان هستند، پیشنهاد می‌شود.

درباره محمدرضا سهرابی نژاد

محمدرضا سهرابی نژاد، شاعر و نویسنده و نمایشنامه‌نویس معاصر ایرانی، با تخلص «م. پاییز» شناخته می‌شود. او در سال ۱۳۳۲ در تهران متولد شد و دوران کودکی و تحصیلات خود را در همین شهر گذراند. این شاعر در سال ۱۳۵۶ موفق به دریافت دیپلم شد. علاقه و استعداد او در شعر از دوران جوانی آشکار شد و از حدود ۲۰سالگی، یعنی در سال ۱۳۵۲، سرودن شعر را آغاز کرد. اشعار محمدرضا سهرابی نژاد در طول سال‌ها به‌صورت پراکنده در نشریات، جنگ‌های ادبی و مجموعه‌های شعر گردآوری‌شده منتشر شده‌اند.

فعالیت‌های محمدرضا سهرابی نژاد تنها به شعر محدود نمانده و در زمینه‌ی مقاله‌نویسی و نمایشنامه‌نویسی نیز حضور داشته است. او در حوزه‌ی مطبوعات ادبی نیز نقش مهمی ایفا کرده و مسئولیت صفحات شعر روزنامه‌های جمهوری اسلامی، اطلاعات هفتگی و ماهنامه‌ی کیهان فرهنگی را بر عهده داشته است. محمدرضا سهرابی نژاد سال‌ها با سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران همکاری داشته و به‌عنوان ویراستار این سازمان فعالیت کرده است. او همچنین عضو شورای عالی شعر صدا و سیما بوده و سردبیری و گویندگی برخی از برنامه‌های ادبی این رسانه را بر عهده داشته است.

از آثار منتشرشده‌ی محمدرضا سهرابی نژاد می‌توان به «باران کبوتر»، «اشارات اشک»، «گزیده ادبیات معاصر شماره‌ی ۲۲»، «این همه باران»، «ناگهان زلال»، «خلوت است همیشه خیابان بهشت» و «شق‌القمر» اشاره کرد.

جوایز و افتخارات نویسنده

یکی از نکات قابل‌توجه در کارنامه‌ی محمدرضا سهرابی نژاد دریافت گواهینامه‌ی درجه یک هنر در بخش شعر است که نشان‌دهنده‌ی جایگاه او در عرصه‌ی ادبیات و شعر معاصر ایران است. 

بخشی از کتاب باران کبوتر

«سرزمین مردخیز

ای بهشتی خاک ما

خطهٔ ایران‌زمین

ای شبت پُرخاطره

روزهایت دل‌نشین

کوه‌هایت سربلند

آبشارت سربه‌زیر

سنگ‌هایت سبزفام

آب و خاکت دل‌پذیر

آبی دریای تو

زندگانی‌آفرین

جنگل انبوه تو

باغ مینوی زمین

خفته‌ای در تور ناز

باشکوه و پُرجلال

از حریمت دور باد

خشکسالی و زوال

مرز و بومت سبز باد

ابرهایت مهربان

بخت و اقبالت بلند

باغ‌هایت بی‌خزان

مردمت خوب و نجیب

با بدی‌ها در ستیز

دوست می‌دارم تو را

سرزمین مردخیز»