کتاب پرواز در گذرگاه حوادث

کتاب پرواز در گذرگاه حوادث، نوشته محمود پورعالی، در سال ۱۴۰۴ توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده است. این اثر مجموعه‌ای از خاطرات نویسنده در دوران پیش و پس از انقلاب اسلامی ایران، به‌ویژه سال‌های حضورش در یگان هوانیروز ارتش و دوران جنگ تحمیلی، است. پورعالی با نگاهی شخصی و روایی، تجربه‌های خود را از نوجوانی تا پایان خدمت نظامی و ورود به عرصه‌ی روزنامه‌نگاری بازگو کرده است. این کتاب هم به روایت رخدادهای نظامی می‌پردازد، هم زندگی روزمره، روابط انسانی، دغدغه‌ها و فرازونشیب‌های اجتماعی آن دوران را به تصویر می‌کشد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پرواز در گذرگاه حوادث اثر محمود پورعالی

کتاب پرواز در گذرگاه حوادث اثری از محمود پورعالی است که خاطرات او را از دوران نوجوانی، ورود به ارتش، سال‌های خدمت در هوانیروز و دوران انقلاب و جنگ تحمیلی روایت می‌کند. این کتاب در قالب خاطره‌نویسی است و نویسنده با زبانی صمیمانه، وقایع را از زاویه‌دید خود بازگو کرده است. پورعالی علاوه‌بر روایت رخدادهای فنی و نظامی، به زندگی شخصی، روابط میان هم‌رزمان، چالش‌های اجتماعی و فرهنگی و حتی شوخی‌های روزمره در پادگان‌ها و شهرها می‌پردازد.

بخش‌هایی از کتاب پرواز در گذرگاه حوادث به تعامل با مستشاران آمریکایی، تجربه‌های تلخ و شیرین آموزش و عملیات و همچنین تأثیر تحولات سیاسی و اجتماعی بر زندگی نظامیان اختصاص یافته است. محمود پورعالی در این کتاب، تصویری چندوجهی از یک دوره‌ی پرتلاطم تاریخی ارائه می‌دهد و تلاش می‌کند تا جنبه‌های انسانی و نظامی زندگی در ارتش را به نمایش بگذارد.

خلاصه کتاب پرواز در گذرگاه حوادث

کتاب پرواز در گذرگاه حوادث مجموعه‌ای از خاطرات محمود پورعالی است که از نوجوانی و ورودش به ارتش آغاز می‌شود. او در سال‌های ابتدایی جوانی، با انگیزه و علاقه به هوانیروز می‌پیوندد و در کنار آموزش‌های سخت و تعامل با مستشاران آمریکایی، با چالش‌های فنی و انسانی متعددی روبه‌رو می‌شود. نویسنده، خاطرات خود را از دوران پیش از انقلاب، فضای پادگان‌ها، روابط میان نظامیان و برخورد با فرماندهان و هم‌رزمانش بازگو کرده است. بخش‌هایی از کتاب به روایت تجربه‌های شخصی مانند تلاش برای ورود به ارتش، ماجراهای پزشکی و جراحی و همچنین خاطراتی از زندگی روزمره در پادگان و شهرهای مختلف اختصاص یافته است. با نزدیک‌شدن به انقلاب، پورعالی به تأثیر تحولات سیاسی و اجتماعی بر فضای ارتش و روابط میان نظامیان و مردم می‌پردازد. او از تجربه‌های خود در تظاهرات، پیوستن به مردم و چالش‌های خروج از پادگان می‌گوید.

کتاب پرواز در گذرگاه حوادث، به سال‌های جنگ تحمیلی و مأموریت‌های پرخطر در مناطق مختلف کشور، به‌ویژه جنوب و شرق ایران، نیز می‌پردازد. پورعالی با روایت ماجراهایی مانند سقوط هلی‌کوپتر و ازدست‌دادن هم‌رزمان، تلخی و دشواری‌های جنگ را به تصویر می‌کشد. در کنار این روایت‌ها، خاطراتی از روابط دوستانه، شوخی‌های روزمره، عشق و انگیزه‌های فردی نیز در کتاب دیده می‌شود. دغدغه‌ی اصلی این کتاب ثبت و انتقال تجربه‌های نسلی است که در گذرگاه حوادث تاریخی، نقش‌آفرین بوده‌اند.

چرا باید کتاب پرواز در گذرگاه حوادث را بخوانیم؟

کتاب پرواز در گذرگاه حوادث با روایتی صادقانه و باریک‌بین، تصویری ملموس از زندگی نظامیان ایرانی در دوران پیش و پس از انقلاب و سال‌های جنگ ارائه می‌دهد. این کتاب هم به رخدادهای تاریخی و نظامی می‌پردازد، هم لایه‌های انسانی، عاطفی و اجتماعی آن دوران را به‌خوبی بازتاب می‌دهد. خواننده با مطالعه‌ی این اثر، با فرازونشیب‌های زندگی در ارتش، چالش‌های فنی، روابط میان هم‌رزمان و تأثیر تحولات سیاسی بر زندگی فردی و جمعی آشنا می‌شود. این کتاب به انتقال تجربه‌های فنی‌وحرفه‌ای به نسل‌های بعدی اهمیت می‌دهد و تلاش می‌کند تا بخشی از تاریخ شفاهی هوانیروز و دفاع مقدس را ثبت کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به دوستداران تاریخ معاصر ایران، پژوهشگران حوزه‌ی دفاع مقدس، دانشجویان رشته‌های علوم اجتماعی و نظامی و کسانی که به روایت‌های شخصی و خاطرات تاریخی علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود. همچنین به کسانی که دغدغه‌ی شناخت زندگی نظامیان، تحولات اجتماعی و فرهنگی دهه‌های گذشته و تجربه‌های زیسته در دوران انقلاب و جنگ را دارند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب پرواز در گذرگاه حوادث

«نزدیک به پانزده سال در یگان‌های هوانیروز و در سمت تکنسین و عیب‌یاب هوایی هلی‌کوپتر کبرا خدمت کردم. اواخر سال ۱۳۶۷ و بعد از پایان هشت سال دفاع مقدس، ناخواسته، مجبور به ترک ارتش شدم. حالا که بیش از سی سال از عمرم را در تحریریهٔ روزنامهٔ اطلاعات بین‌المللی‌- که برای ایرانیان خارج از کشور منتشر می‌شد- و سپس روزنامهٔ اطلاعات گذرانده‌ام و در این مدت بیشتر زندگیِ کاری‌ام را در فضای مطبوعاتی و روزنامه‌نگاری سپری کرده‌ام و تا اندازه‌ای با اهمیت تاریخ و ثبت و ضبط اجزای پراکندهٔ حوادث روزگار آشنا شده‌ام، بر خود لازم دیدم بخشی از آنچه را در روزهای قبل و بعد از انقلاب در این واحد هوایی دیده و تجربه کرده‌ام بنویسم. شاید این مطالب باعث شود دوستان و دیگر هم‌رزمانم، که این روزها دوران بازنشستگی را پشت‌سر می‌گذارند، ترغیب و تشویق شوند و دست به قلم ببرند و با نوشتن خاطرات خود جوانان وطن‌دوست و مشتاق فراگیری دانش فنی و پروازی در یگان‌های هوایی را در جریان گوشه‌ای از تجربه‌های تلخ و شیرین، که گاه از نبوغ و گاه از ناآگاهی از دانش پروازی حکایت داشت، بگذارند. خاطرات این دفتر، افزون بر امور فنی، آمیزه‌ای است از انجام وظیفه با عشق به دین و میهن، توانایی‌های ذاتی، ایثار و حماسه‌آفرینی.»