کتاب نقد هگل بر لیبرالیسم

کتاب نقد هگل بر لیبرالیسم (Hegel and Liberalism, Hegel's Conservative Liberalism) اثری است که به همت پل فرانکو، اف. آر. کریستی، الکساندر کافمن، استیون ای. اسمیت و پیتر جی. استیلمن نگاشته شده و موسسه خط ممتد اندیشه آن را ترجمه کرده است. نشر امیرکبیر این کتاب را در سال ۱۳۹۳ و در قالب دوازدهمین جلد از مجموعه‌ی متون انتقادی غرب مدرن منتشر کرده است. این اثر مجموعه‌ای از مقالات معتبر است که هر یک از زاویه‌ای متفاوت به نقد هگل بر لیبرالیسم می‌پردازند و تلاش می‌کنند نسبت اندیشه‌های هگل با سنت لیبرالیسم را از منظر فلسفه‌ی سیاسی، هستی‌شناسی و نظریه‌ی حقوق بررسی کنند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نقد هگل بر لیبرالیسم

کتاب نقد هگل بر لیبرالیسم (مجموعه مقالاتی درباره‌ی نگاه انتقادی هگل به لیبرالیسم) با گردآوری مقالاتی از چند اندیشمند غربی، به بررسی انتقادی رابطه‌ی میان فلسفه‌ی سیاسی هگل و سنت لیبرالیسم می‌پردازد. این کتاب بخشی از پروژه‌ای بزرگ‌تر است که با عنوان متون انتقادی غرب مدرن، به نقد درون‌فرهنگی غرب از نگاه متفکران خود آن می‌پردازد. نویسندگان این مجموعه، هر یک با رویکردی خاص، به بازخوانی و تحلیل انتقادی دیدگاه‌های هگل درباره‌ی آزادی، فردگرایی، دولت و حقوق می‌پردازند و تلاش می‌کنند نشان دهند که چگونه هگل، همزمان با پذیرش برخی اصول لیبرالیسم، نقدهای بنیادینی بر مبانی نظری آن وارد می‌کند. ساختار کتاب بر پایه‌ی مقالات مستقل است که هرکدام به یکی از ابعاد نقد هگل بر لیبرالیسم می‌پردازند؛ از نقد فردگرایی لیبرال و مفهوم آزادی ذهنی تا بررسی هستی‌شناسی هگلی و نقد نظریه‌های حقوق لیبرال. این اثر ضمن ارائه‌ی تصویری چندوجهی از اندیشه‌ی هگل، به خواننده امکان می‌دهد با جریان‌های اصلی نقد لیبرالیسم در سنت فلسفی غرب آشنا شود و جایگاه هگل را در این میان بهتر درک کند.

خلاصه کتاب نقد هگل بر لیبرالیسم

دغدغه‌ی اصلی کتاب، بررسی این پرسش است که هگل چگونه با سنت لیبرالیسم مواجه می‌شود و چه نقدهایی بر مبانی آن وارد می‌کند. پل فرانکو در مقاله‌ی نخست رابطه‌ی دولت عقلانی مطلوب هگل و فهم معاصر ما از لیبرالیسم را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که هرچند دولت هگلی بسیاری از حقوق و آزادی‌های لیبرالی را به رسمیت می‌شناسد، مبانی عقلانی آن با لیبرالیسم سنتی تفاوت دارد. فرانکو تأکید می‌کند که هگل دولت را نه صرفاً ابزاری برای حفظ منافع فردی، بلکه تجسم عینی آزادی عقلانی و تحقق ذات نوع بشر می‌داند. اف. آر. کریستی در مقاله‌ی دوم با تمرکز بر لیبرالیسم محافظه‌کار هگلی به بررسی دیالکتیک میان لیبرالیسم و محافظه‌کاری در اندیشه‌ی هگل می‌پردازد و نشان می‌دهد که آزادی در جامعه‌ی مدنی نیازمند اقتدار دولت است. الکساندر کافمن در مقاله‌ی سوم با طرح پرسش‌هایی درباره‌ی هویت‌بخشی و زندگی اخلاقی، استدلال می‌کند که لیبرالیسم تصویری ناقص از زندگی اخلاقی ارائه می‌دهد و نقد هگل بر لیبرالیسم کانتی را بررسی می‌کند. استیون اسمیت در مقاله‌ی چهارم، نقد هگل بر لیبرالیسم حقوق‌محور را تحلیل می‌کند و به نقش انجمن‌ها و نهادهای واسطه در پرکردن فاصله‌ی میان بازار و فضیلت‌های مدنی می‌پردازد. پیتر جی. استیلمن در مقاله‌ی پنجم، نقد هگل بر نظریه‌های حقوق طبیعی لیبرال را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که هگل با تأکید بر حقوق انتزاعی، صورت‌بندی لیبرالی حقوق را رد می‌کند، اما اصل حقوق را انکار نمی‌کند. کتاب می‌کوشد نشان دهد که هگل ضمن پذیرش برخی دستاوردهای لیبرالیسم، نقدهای جدی بر فردگرایی، مفهوم آزادی منفی و مبانی قراردادی دولت وارد می‌کند و به‌جای آن بر آزادی عقلانی و تحقق زندگی اخلاقی در دولت تأکید دارد.

چرا باید کتاب نقد هگل بر لیبرالیسم را بخوانیم؟

این کتاب با گردآوری مقالاتی از پژوهشگران برجسته فرصتی فراهم می‌کند تا با یکی از مهم‌ترین جریان‌های انتقادی در فلسفه‌ی سیاسی غرب آشنا شویم. ویژگی شاخص این اثر ارائه‌ی دیدگاه‌های متنوع درباره‌ی نسبت هگل و لیبرالیسم است؛ از نقد فردگرایی و آزادی منفی تا بررسی جایگاه دولت و نهادهای واسطه. خواننده با مطالعه‌ی این اثر نه‌تنها با نقدهای هگل بر لیبرالیسم آشنا می‌شود، بلکه می‌تواند تفاوت‌های بنیادین میان رویکردهای لیبرال و هگلی به آزادی، حقوق و دولت را بهتر درک کند. این کتاب همچنین به فهم بهتر مناقشات معاصر درباره‌ی فردگرایی، جامعه و نقش دولت کمک می‌کند و امکان مقایسه‌ی میان سنت‌های فکری مختلف را فراهم می‌آورد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان فلسفه‌ی سیاسی، پژوهشگران حوزه‌ی اندیشه‌ی غرب، دانشجویان علوم انسانی و کسانی که دغدغه‌ی فهم نقدهای درون‌فرهنگی بر لیبرالیسم و نسبت آن با اندیشه‌های هگل را دارند، پیشنهاد می‌شود. همچنین این اثر برای کسانی که به‌دنبال تحلیل‌های عمیق درباره‌ی آزادی، فردگرایی و نقش دولت در جامعه‌ی مدرن هستند، مفید خواهد بود.

درباره پل فرانکو

پل فرانکو (Paul Franco) متولد ۱۹۵۶ میلادی، استاد رشته‌ی حکومت در کالج بودوین در برانزویکِ ایالت مین و یکی از برجسته‌ترین صاحب‌نظران در زمینه‌ی اندیشه‌های فیلسوف سیاسی بریتانیایی، مایکل اوکشات است. او مدرک کارشناسی خود را از کالج کلرادو، کارشناسی‌ارشد را از مدرسه‌ی اقتصاد لندن زیر نظر خود اوکشات و مدرک دکتری را از دانشگاه شیکاگو با راهنمایی جوزف کراپسی، از شاگردان لئو اشتراوس، دریافت کرده و پیش از پیوستن به بودوین در دانشگاه شیکاگو تدریس کرده است. کتاب «فلسفه‌ی سیاسی مایکل اوکشات» به قلم او کامل‌ترین شرح موجود از اندیشه‌ی اوکشات دانسته و پل فرانکو به‌عنوان یکی از ژرف‌بین‌ترین شاگردان او معرفی شده است. آثار مهم دیگر این نویسنده شامل «نقد هگل بر لیبرالیسم» است که جایگاه هگل را به‌عنوان فیلسوف روشنگری بازخوانی می‌کند و در کنار آثار پژوهشگران برجسته‌ی هگل خوانده می‌شود؛ همچنین کتاب‌هایی درباره‌ی نیچه، روسو و اوکشات. مقالات پل فرانکو در معتبرترین مجلات علوم سیاسی منتشر شده و تمرکز پژوهشی بعدی او بر آثار میانی فریدریش نیچه بوده است؛ درحالی‌که پروژه‌ی فکری کلی او تلاشی برای آشتی‌دادن لیبرالیسم با مفاهیم جامعه‌ی سیاسی جمع‌محور در جهان معاصر به شمار می‌رود.