کتاب سال بدون مزخرفات

کتاب سال بدون مزخرفات (خودت رو جمع‌ و جور کن و به زندگیت برس) نوشته مردیت اتوود و ترجمه مهدی گازر است و انتشارات کتاب مرو در سال ۱۳۹۹ آن را منتشر کرده است. این اثر درباره‌ی لحظه‌ای است که فرد متوجه می‌شود بخش بزرگی از خستگی، آشفتگی و فرسودگی زندگی‌اش به چیزهایی مربوط است که سال‌ها نادیده گرفته یا تحمل کرده است. اتوود در این مسیر از اعتیاد، خودسرزنشی، عادت‌های فرساینده و ریشه‌های قدیمی درد صحبت می‌کند و ایده‌ی اصلی خود را بر تصمیمی ساده بنا می‌کند: شناختن مزخرفات زندگی و کم‌کردن سهم آن‌ها. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سال بدون مزخرفات اثر مردیت اتوود

کتاب سال بدون مزخرفات (The year of no nonsense: how to get over yourself and on with your life)، نوشته‌ی مردیت اتوود، بر محور یک تصمیم شخصی شکل گرفته است؛ تصمیمی برای شناسایی چیزهایی که زندگی را سنگین، آشفته و فرساینده می‌کنند. مردیت اتوود در این کتاب واژه‌ی مزخرف را تنها برای مشکلات بیرونی به کار نمی‌برد، بلکه آن را به عادت‌ها، دروغ‌های درونی، روابط ناسالم، خودتخریبی، اعتیاد، کمال‌طلبی و ترس‌هایی گسترش می‌دهد که به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده‌اند. فضای اثر صریح، اعتراف‌گونه و مبتنی‌بر تجربه‌های واقعی است.

کتاب سال بدون مزخرفات در سه بخش، علاوه‌بر پرداختن به یک بحران شخصی، به موضوع‌هایی مانند گذشته، دوران کودکی، شرم، خشم، الگوهای تکرارشونده و نقش انتخاب‌های روزانه نیز می‌پردازد. فصل‌هایی مانند «از هر جایی که هستی شروع کن» و «چه بلایی سرت آمده است؟» نشان می‌دهند که نویسنده می‌خواهد خواننده چیزهایی را که در زندگی نیاز به تغییر دارند دقیق‌تر بررسی کند. نقاط بازرسی و پرسش‌های پایانی فصل‌ها نیز به این فرایند کمک می‌کنند و  خواننده را به‌سمت تأمل و بازبینی زندگی پیش می‌برند.

کتاب سال بدون مزخرفات حال‌وهوایی صریح، پرتنش و درعین‌حال انسانی دارد. مردیت اتوود از موفقیت ظاهری، ورزش، خانواده، کار و تصویری که افراد از زندگی خود نشان می‌دهند صحبت می‌کند، اما هم‌زمان نشان می‌دهد که این ظاهر ممکن است رنج، فرسودگی و احساس بی‌ارزشی را پنهان کند. این اثر به‌جای ارائه‌ی تصویری مرتب و بی‌نقص از تغییر، فرایند دشوار و تدریجی روبه‌روشدن با خود را نشان می‌دهد. مردیت اتوود بر دیدن، نام‌گذاری‌کردن و کنارزدن چیزهایی تمرکز دارد که زندگی را از معنا و حضور واقعی دور می‌کنند.

خلاصه کتاب سال بدون مزخرفات

مردیت اتوود در پس ظاهر خوب و منظم زندگی‌اش با فرسودگی عمیق، اعتیاد، پرخوری، احساس بی‌ارزشی و خشم روبه‌روست و این نقطه‌ی آغاز کتاب است. او در مرحله‌ای قرار دارد که دیگر نمی‌تواند نقش همیشگی خود را ادامه دهد و باید بپذیرد بخشی از مشکلاتش به انتخاب‌ها، عادت‌ها و تجربه‌های حل‌نشده‌ی گذشته مربوط است.

در ادامه، کتاب مسیر یک‌ساله‌ای را دنبال می‌کند که اتوود در آن تلاش می‌کند مزخرفات زندگی‌اش را شناسایی کند؛ از روابط و رفتارهای فرساینده گرفته تا باورهایی که درباره‌ی خودش ساخته است. موضوع اصلی کتاب این است که تغییر پیش از هر چیز به دیدن واقعیت، پذیرش وضعیت موجود و ایجاد فضایی تازه برای زندگی‌کردن نیاز دارد.

چرا باید کتاب سال بدون مزخرفات را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب سال بدون مزخرفات را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تجربه‌ی فرسودگی، خودتخریبی و آشفتگی روزمره را بررسی می‌کند.

• خواننده با مطالعه‌ی کتاب می‌تواند ارتباط میان عادت‌های امروز و تجربه‌های گذشته را دقیق‌تر درک کند.

• این کتاب بر شناسایی چیزهایی تمرکز دارد که انرژی، تمرکز و آرامش را از زندگی می‌گیرند.

• نقاط بازرسی کتاب به بازبینی انتخاب‌های شخصی و مرتب‌کردن ذهن کمک می‌کنند.

• این اثر نشان می‌دهد که تغییر همیشه با نظم و قطعیت آغاز نمی‌شود و گاه از پذیرفتن آشفتگی و روبه‌روشدن با آن شروع می‌شود.

• خواندن این کتاب برای کسانی مناسب است که با رضایت‌جویی، کمال‌طلبی، اعتیاد یا احساس بی‌ارزشی درگیر هستند.

خواندن کتاب سال بدون مزخرفات را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب سال بدون مزخرفات به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که می‌خواهند ریشه‌ی خستگی، آشفتگی و نارضایتی مداوم را بهتر بشناسند.

• کسانی که با خودسرزنشی، کمال‌طلبی یا عادت‌های فرساینده دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

• مخاطبانی که به موضوع‌هایی مانند تغییر فردی، ترک عادت‌های آسیب‌زا و بازبینی زندگی علاقه دارند.

• کسانی که می‌خواهند درباره‌ی تأثیر تجربه‌های کودکی بر انتخاب‌ها و احساسات بزرگسالی بیشتر بدانند.

• خوانندگانی که از متن‌های صریح و مبتنی‌بر تجربه‌های شخصی استقبال می‌کنند.

بخشی از کتاب سال بدون مزخرفات

«من در این سن‌وسال توانستم «این» را ببینم چرا که تصمیم گرفتم از مزخرفات زندگی‌ام بکاهم و زندگی جدیدی را آغاز کنم. این سبک از زندگی از زمانی پا گرفت که من به شایستگی و به وضوح، لقب «سالِ بدون مزخرفات» را برای دوره‌ای از زندگی‌ام برگزیدم. سالِ بدون مزخرفات به معنای درمان بیماری روحی‌روانی، اعتیاد به مشروبات الکلی، روابط شکست‌خوردهٔ عاطفی، خودتخریبی و یا شوک‌های روانی نبود بلکه، این سال در مورد این بود (و هست) که «من» چه کاری در قبال این «چیزهای» کاملاً واقعی و دشوار که مانعی بر سر راه دستیابی به بهترین نسخهٔ وجودی‌مان هستند از دستم برمی‌آید. پیش‌شرط بهبودی یا تغییر چیزهای ناگوار ـ نظیر یک رابطهٔ نادرست و حتی یک شغل ناخوشایند‌ـ «خلق فضای تغییر» است و ایجاد فضای تغییر یا بازیابی، به واسطهٔ «دیدن» حقیقت میسر می‌شود. به محض دیدن، مسیری را خلق می‌کنیم و با گام نهادن در آن، پیشروی آغاز می‌شود. یه روزی و قدم به قدم...»