کتاب تلخی نکن

کتاب تلخی نکن نوشته الهه سلطانی را انتشارات ماندگاران منتشر کرده است. این کتاب مجموعه‌ای از شعرهای معاصر فارسی است که در فضایی عاشقانه و احساسی سروده شده‌اند. این اثر با نگاهی به دغدغه‌های عاطفی و تجربه‌های زیسته‌ی شاعر به بیان احساسات، دلتنگی‌ها و امیدهای انسانی می‌پردازد. کتاب تلخی نکن با زبانی صمیمی و بی‌پیرایه مخاطب را به دنیای درونی شاعر دعوت می‌کند و لحظاتی از عشق، جدایی و انتظار را به تصویر می‌کشد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تلخی نکن

کتاب تلخی نکن اثری در قالب شعر معاصر فارسی است که الهه سلطانی آن را سروده است. این کتاب در فضایی عاشقانه و گاه تلخ روایتگر احساسات انسانی در مواجهه با عشق، جدایی، دلتنگی و امید است. ساختار کتاب مبتنی‌بر قطعات کوتاه و بلند شعری است که هرکدام به‌تنهایی دنیایی از عواطف و تصاویر را پیش روی خواننده می‌گذارد. 

الهه سلطانی با بهره‌گیری از عناصر طبیعت، خاطرات و اشیای روزمره تجربه‌های شخصی و جمعی را به زبان شعر درمی‌آورد. کتاب تلخی نکن در دسته‌بندی شعر معاصر قرار می‌گیرد و با‌توجه‌به فضای احساسی و روایت‌محور خود بیشتر به دغدغه‌های عاطفی و روابط انسانی می‌پردازد. این کتاب با بیانی ساده و بی‌واسطه احساسات عمیقی را بیان می‌کند.

چرا باید کتاب تلخی نکن را بخوانیم؟

این کتاب با تمرکز بر احساسات انسانی، تجربه‌های عاشقانه و لحظات جدایی فرصتی برای همدلی و بازشناسی عواطف فراهم می‌کند. کتاب تلخی نکن با تصویرسازی‌های ملموس و روایت‌های شاعرانه به مخاطب امکان می‌دهد تا در فضای شعر غوطه‌ور شده و با دغدغه‌های شاعر هم‌صدا شود. مطالعه‌ی این مجموعه می‌تواند برای کسانی که به‌دنبال لمس لحظات ناب عاطفی و بازتاب احساسات انسانی در قالب شعر هستند، تجربه‌ای متفاوت و تأثیرگذار باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به شعر معاصر فارسی، دوست‌داران ادبیات عاشقانه و کسانی که با موضوعاتی چون دلتنگی، جدایی و امید درگیر هستند، مناسب است. کتاب تلخی نکن همچنین می‌تواند برای کسانی که به‌دنبال بیان احساسات خود از طریق شعر و ادبیات هستند، الهام‌بخش باشد.

بخشی از کتاب تلخی نکن

«شانه هایت کوه نبودند 

بادهای شمال خلیج بودند 

به باد تکیه دادم 

و زمین خوردم 

به تو می‌سپارم 

تمام خودم را 

تمام ناتمامم را 

تمام کن مرا ای ناجی دردهای درمان نشده ام 

تو مثل گل های یشم مادربزرگ 

هر روز تازه‌تر می‌شوی 

و عطرت همه جا را معطر می‌کند 

و من 

مست عطر حضورت می‌شوم 

و دلم میخواد 

آنقدر بچرخم 

که سرم گیج برود 

و دیگر نتوانم روی پاهایم بایستم»