کتاب پیچک

معرفی کتاب پیچک

کتاب الکترونیکی «پیچک» (مجموعه شعر) اثر «سوگند منظم» و با همکاری انتشارات نسل روشن منتشر شده است. این مجموعه، اشعاری از شاعر معاصر را در خود جای داده که دغدغه‌ها، احساسات و تجربه‌های زیستهٔ او را در قالب شعر فارسی قرن ۱۵ روایت می‌کند. «پیچک» با نگاهی به مسائل فردی و اجتماعی، تلاش دارد تا لحظات تلخ و شیرین زندگی را به تصویر بکشد. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پیچک

«پیچک» مجموعه‌ای از اشعار معاصر است که در فضایی میان سنت و دغدغه‌های روزمرهٔ انسان امروز حرکت می‌کند. این کتاب در دوره‌ای نوشته شده که شعر فارسی همچنان به عنوان ابزاری برای بیان احساسات، اعتراض‌ها و امیدها مورد استفاده قرار می‌گیرد. اشعار این مجموعه، گاه به مسائل اجتماعی مانند فقر، تنهایی، مهاجرت و دلتنگی می‌پردازند و گاه به روابط انسانی، عشق و معنویت نزدیک می‌شوند. شاعر در این اثر، با زبانی صمیمی و بی‌پیرایه، تجربه‌های شخصی و جمعی را به تصویر می‌کشد و تلاش می‌کند تا مخاطب را با لایه‌های پنهان احساسات انسانی روبه‌رو کند. «پیچک» در کنار روایت‌های فردی، به دغدغه‌های جمعی نیز توجه دارد و از خلال شعر، تصویری از جامعه و زمانهٔ خود ارائه می‌دهد. این مجموعه، در قالب‌های مختلف شعری سروده شده و از نظر موضوعی، گستره‌ای از مسائل انسانی را در بر می‌گیرد.

چرا باید کتاب پیچک را خواند؟

این مجموعه شعر، فرصتی برای مواجهه با احساسات و تجربه‌های انسانی در قالبی شاعرانه فراهم می‌کند. «پیچک» با پرداختن به موضوعاتی مانند عشق، تنهایی، امید، رنج و گذشت، امکان همدلی با دغدغه‌های شاعر و بازتاب آن‌ها در زندگی روزمره را به وجود می‌آورد. خواندن این کتاب، دریچه‌ای به سوی درک عمیق‌تر از عواطف انسانی و شناخت بهتر خود و دیگران باز می‌کند. همچنین، برای علاقه‌مندان به شعر معاصر فارسی، این اثر می‌تواند نمونه‌ای از نگاه و بیان شاعران امروز باشد.

خواندن کتاب پیچک را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای دوست‌داران شعر معاصر فارسی، کسانی که به بیان احساسات و تجربه‌های انسانی علاقه دارند و افرادی که در جست‌وجوی همدلی با دغدغه‌های فردی و اجتماعی هستند، مناسب است. همچنین برای کسانی که به دنبال آثاری با مضامین عشق، تنهایی و امید می‌گردند، «پیچک» می‌تواند انتخابی قابل توجه باشد.

بخشی از کتاب پیچک

«خانه‌ای می‌سازم خانه‌ای می‌سازم دور ازین شهر غریب و پرصدا دور ازین بمب و از آن باروت‌ها خانه‌ای می‌سازم آنجا که آزادی صدایم می‌کند می‌روم آنجا که زنجیر اسارت هم. رهایم می‌کند می‌روم تا ته یک کاسه که از آب تهی‌ست می‌روم تا ژرفای ضمیر می‌روم تا التماس یک شعله و اصرار یک فوت می‌روم تا ته پرواز نگاه تا ملکوت می‌روم تا ته فردا به رکوع می‌روم تا مهرم به سجود می‌روم من، می‌روم می‌روم گوشه‌ترین گوشهٔ دنیای خدا می‌روم من می‌زنم می‌زنم ناقوس را با دستِ شعر بر سر هرچه صدا هست در فضا می‌زنم با دستِ خالی ساز با مژگان خود می‌زنم تا آخر عمرم قدم. با این فراز و آن فرود می‌زنم من، می‌روم کرده‌ام از بر تمام حرف‌های زندگی ریختم جانم. همه جانم به پای زندگی دور از آن شهر غریب یک زمین خالی‌ست که ترا آزادی‌ست خانه‌ای می‌سازم با سنگ و چوب بی‌کسی دور از آن شهر پران نقش و نگار مرمرین دور از آن دلواپسی خانه‌ای می‌سازم»