کتاب یاد ایام

کتاب یاد ایام نوشتهٔ «احمد تقوا» با همکاری نشر برگ و باد منتشر شده است. این ناداستان مجموعه‌ای از خاطرات نویسنده از دوران جنگ ایران و عراق و حضور رزمندگان شهرستان استهبان در جبهه‌های این جنگ را روایت می‌کند. کتاب حاضر در دستهٔ خاطرات جنگ و تاریخ شفاهی آن قرار می‌گیرد و با نگاهی مستند به وقایع، تجربه‌های شخصی و جمعی آن دوران را بازگو می‌کند. نسخهٔ الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب یاد ایام اثر احمد تقوا

کتاب «یاد ایام» (خاطرات دوران جنگ ایران و عراق) روایتی مستند از سال‌های جنگ ایران و عراق است که از زاویه‌دید یک رزمنده و فعال فرهنگی شهرستان استهبان نوشته شده است. نویسنده، «احمد تقوا» با تکیه بر یادداشت‌های روزانه، عکس‌ها و مستندات شخصی تلاش کرده است تصویری نزدیک و ملموس از زندگی رزمندگان، فضای جبهه‌ها و تحولات اجتماعی و سیاسی آن دوران ارائه دهد. کتاب حاضر از سال‌های ابتدایی جنگ آغاز می‌شود و با شرح تلاش‌های نویسنده برای اعزام به جبهه، آموزش‌های نظامی، حضور در عملیات‌های مهم و فعالیت‌های فرهنگی و تبلیغاتی در پشت جبهه ادامه می‌یابد.

این ناداستان علاوه‌بر خاطرات شخصی به روایت‌های دیگر رزمندگان و اعضای خانواده اختصاص یافته و همچنین به نقش شهرستان استهبان و رزمندگان آن در تیپ المهدی (عج) پرداخته است. این اثر در قالب خاطرات و روایت‌های روزانه، وقایع مهم جنگ، عملیات‌ها، شهادت دوستان و همشهریان و همچنین دشواری‌های زندگی در جبهه را بازتاب داده است. این کتاب در فضایی میان تاریخ شفاهی و خاطره‌نویسی قرار دارد و به‌واسطهٔ جزئیات فراوان، تصویری زنده از سال‌های جنگ هشت‌ساله ارائه کرده است. کتاب حاضر تصویری از رشادت‌ها، سختی‌ها، امیدها و دلبستگی‌های نسل جوان آن دوران را در بستر جنگ ترسیم می‌کند. کتاب «یاد ایام» ۹ فصل دارد. نام نخستین فصل «سال ۱۳۵۹» و نام فصل پایانی «سال ۱۳۶۷» است. این اثر با دو بخش به نام‌های «فرجام سخن» و «تصاویر شهدا» پایان گرفته است.

خلاصه کتاب یاد ایام

کتاب حاضر با آغاز جنگ ایران و عراق و حملهٔ ارتش عراق در شهریور ۱۳۵۹ شروع می‌شود. نویسنده که در آن زمان نوجوانی دبیرستانی است، با انگیزهٔ دفاع از ایران و پیروی از برادر بزرگ‌ترش، تلاش می‌کند راهی جبهه شود. خاطرات او از اولین تلاش‌های ناکامش برای اعزام، آموزش‌های نظامی در شیراز و فسا و دشواری‌های گرفتن رضایت والدین آغاز می‌شود. با گذر زمان، «احمد تقوا» موفق می‌شود به جبهه اعزام شود و در عملیات‌های مهمی مانند شکست حصر آبادان و بیت‌المقدس (آزادسازی خرمشهر) حضور پیدا کند. روایت‌ها شامل جزئیات زندگی روزمرهٔ رزمندگان، آموزش‌ها، نگهبانی‌ها، مشکلات تدارکاتی، بیماری‌ها، شهادت دوستان و همشهریان و همچنین لحظات حساس عملیات‌ها است. این نویسنده علاوه‌بر حضور در خط مقدم، به فعالیت‌های فرهنگی، تبلیغاتی و انتشاراتی در سپاه و بسیج شهرستان پرداخته است. بخش‌هایی از کتاب حاضر به خاطرات برادر نویسنده و دیگر رزمندگان دربارهٔ عملیات‌های زرهی و غنیمت‌گرفتن تجهیزات دشمن اختصاص یافته است.

چرا باید کتاب یاد ایام را خواند؟

این کتاب با جزئیات فراوان و روایت‌های روزانه، تجربهٔ زیستهٔ یک رزمندهٔ نوجوان و فعال فرهنگی را از سال‌های جنگ ایران و عراق بازتاب می‌دهد. خواننده با مطالعهٔ این اثر نه‌تنها با فضای جبهه‌ها و عملیات‌های مهم آشنا می‌شود، بلکه با دغدغه‌ها، احساسات، روابط انسانی و چالش‌های رزمندگان و خانواده‌هایشان روبه‌رو خواهد شد. کتاب «یاد ایام» فرصتی برای درک عمیق‌تر تاریخ معاصر ایران و شناخت ابعاد انسانی و اجتماعی جنگ فراهم می‌کند.

خواندن کتاب یاد ایام را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به تاریخ شفاهی، پژوهشگران حوزهٔ جنگ ایران و عراق، دانشجویان رشته‌های تاریخ و علوم اجتماعی و کسانی که به‌دنبال شناخت تجربه‌های زیستهٔ رزمندگان و فضای اجتماعی ایران در دههٔ ۱۳۶۰ هستند، مناسب است؛ همچنین برای نسل جوانی که می‌خواهند با واقعیت‌های جنگ و زندگی رزمندگان آشنا شوند.

بخشی از کتاب یاد ایام

«ـ ۱۳۶۵/۰۱/۳۱ صبح تعدادی از نیروهای گردان فجر به خط فاو رفتند. با اکبر بهروز از مسیر آبادان و ذوالفقاریه به نهر حاج محمد و بچاچره نزد اصغر شاهسونی رفتیم. بعدازظهر با قایق به آنطرف آب رفتیم. از آنجا پیاده تا موتوری رفتیم و یک موتورسیکلت گرفتیم و به شهر تازه آزاد شده فاو رفتیم. از مسجد فاو دیدن کردیم. بعد به مقر فرماندهی رفتیم. چون موتور خراب شد، به موتوری برگشته و یک موتور دیگر گرفتیم به سایت موشکی رفتیم و نیروهای تدارکات گردان فجر را دیدیم. با جواد کاظم‌زاده به خط دوم رفتیم. در خط دوم، کاظم حقیقت، صالح اسدی و محسن نظیری را دیدیم و چون مسیر بین خط اول و دوم در دید دشمن بود و خطر زیادی داشت؛ همگی تا خط اول دویدیم. دیشب عراقی‌ها تک زده بودند و با پذیرایی خوب گردان فجر روبرو شده بودند و با بجا گذاشتن کشته‌های زیاد، فرار کرده بودند. جنازه‌های عراقی‌ها بین دو خط اول ایران و عراق قابل رؤیت بود. به خط دوم برگشته و شب در سنگر فرهادیان ماندیم.»